tag:blogger.com,1999:blog-165793722012-02-16T20:37:45.338+05:30உணவுக்காவும் இருப்பிடத்திற்காகவும் பாதுகாப்பிற்காகவும் நிறம் மாறும் ஒரு எளிய பச்சோந்தி.adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.comBlogger1241100tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-28453789047630398062010-05-17T17:58:00.004+05:302010-05-17T18:06:10.147+05:30<p></p><p><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;">எனது பதிவு தள பெயரை மாற்றியுள்ளேன். தொடர்ந்து எனது பதிவுகளை வாசிக்க கீழே குறிப்பிட்டுள்ள இணைப்பை பயன்படுத்தியோ அல்லது நேரடியாக தளப்பெயரை தட்டச்சு செய்தோ எனது தளத்திற்கு வருகை தருமாறு வேண்டுகிறேன். நன்றி.</span></span></p><p><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></p><p><a href="http://theethumnanrum.blogspot.com/"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">http://theethumnanrum.blogspot.com/</span></a></p><p>***********************************************************************************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2845378904763039806?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-88584667190574864852010-05-05T09:29:00.004+05:302010-05-05T10:15:31.154+05:30கற்றவை கரையும் கானுறை ஞானம்<br />சற்றவை மறைய களிபெறும் மோனம்<br />மற்றவை தேடிடா மதிவானின் போதம்<br />அற்றவை நிறைந்திட்ட அந்தியின் நாதம்<br /><br />முற்றவை விலகிடா முற்றத்து வானம்<br />சிற்றவை அடங்கிடா கருமுகிழ் தானம்<br />கூற்றவை முற்றிடா குறுந்தமிழ் பானம்<br />கொற்றவை என்றொரு காடேகும் மௌனம் - திக்<br /><br />கற்றவை நிரம்பிய விசும்பிடை வாசம்<br />பெற்றவை யாவிலும் தண்பனி வீசும்<br />உற்றவை பற்றிய ஊனுயிர் தாகம் - அமிழ்து<br />மற்றவை நிரம்பிய கலயமுன் தேகம்.<br /><br />*******************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-8858466719057486485?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-26777080547005415392010-05-01T21:54:00.003+05:302010-05-01T22:05:23.610+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S9xWN-5vuMI/AAAAAAAAAL4/47H4lAxver0/s1600/IMG1520A.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466338845944428738" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S9xWN-5vuMI/AAAAAAAAAL4/47H4lAxver0/s400/IMG1520A.jpg" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S9xV9C1uilI/AAAAAAAAALw/c9L_n050Ld0/s1600/IMG1514A.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466338554943539794" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S9xV9C1uilI/AAAAAAAAALw/c9L_n050Ld0/s400/IMG1514A.jpg" /></a><br /><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div><span></span> </div><div>சித்திரைப் பௌர்ணமி. இம்மாதம் எனது மொபைல் கேமராவில் எடுத்தது. ஒவ்வொரு வருடமும் சித்திரையில் பௌர்ணமியை பார்ப்பது எனக்கு பிரார்த்தனை. இம்முறை கடுமையான வேலைப்பளுவுன் இடையில் கிடைத்த நேரத்தில் எடுத்தது. இடம் திருச்சி பொன்மலை அருகில். </div><div> </div><div></div><div>இந்த படம் தொடர்பாகவும் கவிதை எழுத நண்பர்களை அழைக்கிறேன். </div><div></div><div>................................... </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2677708054700541539?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-10108796407785758302010-05-01T13:03:00.002+05:302010-05-01T13:12:04.297+05:30<p align="left"><span style="color:#ff6600;"><strong>கால்பரீட்சை ஒரு பாவச்செயல்.<br />அரைப்பரீட்சை ஒரு பெருங்குற்றம்.<br />முழுப்பரீச்சை ஒரு மனிதத்தன்மையற்ற செயல்</strong></span>.<br /><br />மாணவர்களின் கற்பனைக்கு ஒரு தலைவணக்கம். இதை ஒரு மாணவனின் தமிழ் புத்தகத்தில் பார்த்தேன்! தீண்டாமை என்னும் வார்த்தயை பென்சிலால் அழித்து மேலே எழுதியிருக்கிறான். பார்த்தது நாலைந்து வருடமிருக்கும். முதல் தடவை படிக்கும் போது எனக்கு ஏற்பட்ட பிரமிப்பும் சிரிப்பும் இன்னும் மாறவில்லை. ஒரு அசட்டு சிரிப்பும் வெட்கமுமாய் அந்த புத்தகத்தை வாங்கி பைக்குள் திணித்துக்கொண்டான் அந்த ஆறாவது வகுப்புக்கு போகப்போகும் மாணவன். இந்த வருடமும் பரிட்சை முடிந்து கோடை விடுமுறையை அனுபவிக்க தொடங்கிவிட்டார்கள் மாணவக்கண்மணிகள். என்னனென்ன செய்வார்கள் என்று பார்த்தால் பெரும் பரிதாபமே மிஞ்சுகிறது. அவர்களின் அறுபது சதநேரத்தை தொலைகாட்சி கொன்றுவிடும். முட்டாள்தனத்தின் உச்சமான சம்மர் கோச்சிங் சில பல நூறுகளைக் கொல்லும். எல்லோருக்கும் வாய்க்காது இன்பச்சுற்றுலா. உறவினர் வீட்டுக்கோ கிராமத்து சூழலுக்கோ செல்லும் பழக்கம் அருகி விட்டது. என் பையன்கள் ஒரு நாளைக்கு ஐந்தாறு முறையாவது போரடிக்குது என்கிற வார்த்தையை பிரயோகிக்கிறார்கள். மனம் பயந்து தவிக்கிறது. அவர்கள் விரும்பும் ஒவ்வொரு பொழுதுபோக்கு முறையும் பெரும் செலவின வகைகளாய் இருக்கிறது. மக்கள் அவற்றைப்பற்றி பெரிதாக அக்கறைப்படவும் செய்வதில்லை. செலவு குறைவான உருப்படியான பொழுதுபோக்குகளை பற்றி தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள். குழந்தைகளின் வயதுக்கு தக்கவாறு. நான் பரிதுரைக்கும் ஒரே பொழுதுபோக்கு நம் தொன்மைக்கதைகளை சொல்லியும் நடித்துக்காட்டும் பழக்கத்தை உருவாக்குவதும். நடனம் நல்லதுதான். ஆனால் சினிமா பாடல்களுக்கு அல்ல. </p><p align="left"><br />******************<br />இடிமின்னல்களுடன் கலைகட்டுகிறது கோடைமழை. இப்படி வெயிலில் பெய்யும் மழைக்கு காத்திரமான மண்வாசனையுண்டு. மேலும் இதன் மாலை நேர மேகம் அற்புதத்திலும் அற்புதமானவை. அநேக நேரங்களில் வெள்ளிச்சாம்பல் வண்ணத்தில் மின்னிப்பரவும். அதன் பின்புலத்தில் வெட்டும் மின்னல் நமக்கு கடவுளை காட்டும் அளவு வெளிச்சம் அளிக்கும். நின்று பெய்யும் மழையும் அதன் சத்தமும் மாலை மின்னலும் நம் பால்யத்தின் மிக நுணுக்கமான சுருள்களை விரிக்க வல்லவை. </p><p align="left">*****************************</p><p align="left">மின்மினிப்பூச்சிகளின் ஒளி திரவத்தை மரங்களில் செலுத்துவதின் மூலம் ஒளிரும் மரங்களை உருவாக்கலாம் என்றும் தெருவிளக்கு கம்பங்களை அகற்றி தெருவிளக்கு மரங்கள் ஏற்படுத்தலாமென்கிற சாத்தியப்பாடுகளை திட்ட வரைவில் நிரூபித்த திருச்சியை சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள். </p><p align="left">தெருவெல்லாம் ஒளிரும் மரம் என்கிற அற்புத படிமத்தை கவிதையாக்க சிவகுமாரை அழைக்கிறேன். குட்டையாய் இல்லாமல் நீண்ட கவிதையாய் வந்தால் நன்று. மற்றவர்களும் முயலலாம். </p><p align="left">***********************</p><p align="left"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1010879640778575830?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-27949720905909086942010-04-26T22:55:00.003+05:302010-04-27T00:25:24.728+05:30<span></span><br />பத்து படங்கள் என்றால் எவ்வளவு முயன்றாலும் முடியவில்லை. எனவே நான் எனது சினிமா காலத்தை மூன்றாக பிரிக்கிறேன்.<br /><span></span><br />எனது மிக அழகான கிராமமான வடபுதுப்பட்டி தேனி மாவட்டம் மேற்குமலைகளின் அடிவாரத்தில் அமைந்திருக்கிறது. இன்று அதன் மொத்த அடையாளமும் நகரிய நசுக்களால் அழிந்து போனாலும் எனது மூளையில் அதன் பழைய வரைபடங்கள் எனக்கு பொங்குமின்ப நினைவலைகளை உருவாக்குபவை. அந்த ஊரில் எனக்கு திரைப்படம் பார்க்க கிடைத்த அரங்கம் மூன்று. சரஸ்வதி, வீரக்குமார், ஆர்த்தி. முதல் சரஸ்வதியின் முதலாளி யாரென ஞாபகம் இல்லை. மற்ற இரண்டுக்கும் முத்து நாயக்கன் முதலாளி. சரஸ்வதியை இழுத்து மூடிய பின் வீரகுமார் வந்தது. வீரக்குமார் பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டு ஆர்த்தி ஆனது. ஆக ஏக காலத்தில் எங்கள் ஊரில் ஒரே டூரிங் டாக்கீஸ் தான். இவை அனைத்தும் தொண்ணூறுகளில் முடிவுக்கு வந்தன. இப்போது வடபுதுபடியில் திரையரங்கு இல்லை. பக்கத்து டவுன் தேனியிலோ வடக்கில் பெரியகுளத்திலோ பொய் படம் பார்க்க வேண்டும். போதும் தம்பட்டம். இனி படங்களின் பெயர் தொகுப்புகள்.<br /><br />புரட்சிதலைவனின் இரண்டு படங்களை சொல்லி தொடங்கலாம். மலைக்கள்ளன் மற்றும் ஆயிரத்தில் ஒருவன். பொய்முடி இல்லாத அழகு தல புரட்சித்தல. சிவாஜியின் ராஜா மற்றும் கௌரவம். ஜெமினியின் வாழ்க்கைபடகு, வல்லவனுக்கு வல்லவன் - ஜெமினி வில்லனாக வருவார்! உத்தரவின்றி உள்ளே வாவும் சட்டம் என் கையில் எனும் படமும் நினைவில் இருக்கிறது. ஆயிரம் தலை வாங்கிய அபூர்வசிந்தாமனியும் ஜெகன்மொகினியும் மறக்க ஏலாதவை. மிகவும் ரசித்துப்பார்த்த எம் ஜி ஆர் படம் ஒன்று எவ்வளவு யோசித்தாலும் பெயர் வரவில்லை. அதில் வரும் வில்லன் ஒரு பின் நவ்வீனத்துவ திருடனாய் நடிப்பார். இதில் இறுதியாக வீரக்குமாரின் முதல் நாள் படமான வருவான் வடிவேலன்!<br /><br />இரண்டாவது கட்டமாக சில படங்கள்: கண்களை பொத்திக்கொண்டே முழுப்படத்தையும் பார்த்தேன்.. இல்லை கேட்டேன் - நூறாவது நாள்! அதில் வரும் உருகுதே இதயமே என்கிற பாடலை நீண்ட நாட்களாய் கேட்கப்பயந்து கொண்டிருந்தேன். மூன்று முடிச்சு - க்யூட் ஸ்ரீதேவி, தாமரைநெஞ்சம்-சரோஜாதேவி, டிக் டிக் டிக், இன்று போய் நாளை வா, இணைந்த கைகள், சிவப்புமல்லி, ஒருதலை ராகம், அவள் அப்படித்தான், முள்ளும் மலரும்.<br /><br />மூன்றாவது பாகம்: முதல் மரியாதை, காதலுக்கு மரியாதை, தேவர்மகன், பாட்ஷா, வாலி, கேளடி கண்மணி, புலன் விசாரணை, காதல், எங்க சின்ன ராசா<br /><span>கடைசியாக நான் பாடும் பாடல். </span><br /><span></span><br /><span>ஒரு வழியா எழுதிட்டேன். இவை எல்லாம் இப்போ பிடித்த படங்களா என்று கேட்டால் இல்லை என்றுதான் கூறமுடியும். ஆனால் இப்படங்களைப் பார்த்த நாட்களில் இவை எனக்கு மிகுந்த மன சிலாக்கியத்தை உண்டு பண்ணியவை. </span><br /><span>எல்லாவற்றையும் தாண்டி எனக்கு ஒரு சிறப்பு படம் உண்டு அது எந்த பட்டியலிலும் இணைக்க முடியாதது - ரத்தக் கண்ணீர். </span><br /><span></span><br /><span>போதுமா பத்மா!</span><br />*****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2794972090590908694?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-3811014108000787302010-04-24T22:13:00.003+05:302010-04-24T22:50:42.522+05:30நல்ல வெயில். மயிலாய் இருப்பதில் எவ்வளவு பெரிய சிரமம் என்பது இவ்வளவு நீண்ட தோகையை தூக்கி சுமப்பவனுக்குத்தான் தெரியும். களிமண் தரை கெட்டிப்பட்டு பாலம் பாலமாய் பிளவுபட்டு ஒரே வெக்கைப்பரவல். அகவினால் தொண்டை எரிகிறது. நீருக்கும் வழியில்லை என்றில்லை. உப்புக்காற்று உணர்கிறேன். எங்கோ பக்கத்தில் கடலிருக்கிறது. நீரை எவ்வளுவுதான் குடிப்பது. பசி அடங்க மாட்டேன் என்கிறது. ஒரு மண்புழுவை பிடிக்க ஒன்றரை அடி பறிக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு விரல் நகம் வேறு ஒடிந்து லேசான குருதி கசிவு. இப்போது தேவை ஒரு எலி. ஒரு இளம் பாம்பென்றால் கோடி புண்ணியம். அடிக்கிற வெயிலுக்கு கருவேல மரத்துக்குள் நுழைந்தால் குத்தும் முள் கடும் எரிச்சல். எல்லாம் அந்த கலாபத்தால் வந்தது. வாலில்லாமல் அதுகள் தான் எவ்வளவு இலகுவாக ஓடித்திரிகிறது. இதுகளை தொகை விரித்து அழகு காட்டி சரி செய்வதற்குள் தீர்ந்துவிடும் போங்கள். அந்த நேரத்தில் பசி வேறு தெரிந்து தொலையமாட்டேன் என்கிறது. இதுதான் சூழல். இனி நடப்பவைதான் என்னை பைத்தியமாகிவிட்டது. பாருங்கள் கருவேலன்கிளையில் சட்டையை உரித்துக்கொண்டிருந்ததுதான் முதலில் தெரிந்தது. இளஞ்சாரை. கொழுப்பு. கோடி புண்ணியம்தான். அதே நேரம் ஒரு வெள்ளெலி புதருக்குள் நுழைகிறது. இரட்டை மாங்காய் என்றால் இதுதானோ. இரண்டு கோடிப் புண்ணியம். வாயில் சாரை. காலில் எலி. பசித்தவனுக்கு எதற்கு பாவ புண்ணியம். அந்த கேள்விக்கு நான் ஏன் பதில் சொல்லி தொலையவேண்டும். வந்தது வினை. எதற்கு எங்கள் இரண்டு பேரையும் உண்ண வேண்டும் என்கிற குரல் எலியா பாம்பா. இரண்டையும் தரையில் இறக்கினேன். உரையாடல் தொடங்கிற்று.<br /><br />எலி: ஏன் எங்கள் இருவரையும் ஒரே நேரத்தில் உண்ணவேண்டும்.<br />பாம்பு: அதானே.<br />நான்: பசி. வேறென்ன செய்ய.<br />எலி: எனக்கும் கூடத்தான் பசி. சில தானியமணிகளை தேடத்தான் வெளியே வந்தேன்.<br />பாம்பு: இஸ் இட்? உனக்கு பசிக்குமா என்ன? நீ நான் உண்ணும் தின்பண்டமாயிற்றே. உன்னை பார்த்துவிட்டுத்தான் பாதி சட்டையைக்கூட கழற்றாமல் கீழிறங்கினேன். அதற்குள் மயிலார் கவ்வி விட்டார்.<br />எலி முறைத்தது.<br />எலி: நானும் உயிர் கொண்டு அலைபவள்தான். எனக்கும் பசிக்கும். உன்னை விட அதிகமாக. எதையாவது விழுங்கவில்லை என்றால் கூட நாங்கள் எதையாவது கடித்துக்கொண்டிருப்போம்.<br />நான்: ஒ.. நீ பெண்.<br />எலி: பெண் என்றால் இளக்காரமா. பெண்தான் எலிஎன்றாலும்.<br />பாம்பு: இவள் உடம்புக்கு ஆடையுடுத்தி மறைத்தலையும் ஜந்துக்களை போல பேசுகிறாள். பசிக்காக அனைத்தையும் உண்ணும் கழிசடைகள். I never like'em.. you know.<br />நான்: நீ எங்கிருந்து வருகிறாய் சாரை. ஆங்கிலம் எல்லாம் தூக்குதே. சரி அது எதுக்கு எனக்கு. எனக்கு பசி.. உன் சட்டையை முழுதாக கழற்றித்தொலை.. உன் கொழுப்பு என்னை கொஞ்சம் சாந்தப்படுத்தும்.<br />எலி: என் கேள்விக்கு இன்னும் பதில் இல்லை.<br />நான்: பெண் என்பதால் உன்னை கொத்திக்குதறாமல் ஒரே விழுங்கு.. சரிதானே.<br />பாம்பு: அவள் என்ன கேட்டாள். நீ என்ன சொல்கிறாய்.<br />நான்: என்னை ஒருமையில் அழைக்காதே சாரை. என் பொறுமை கரையத்தொடங்கி விட்டது.<br />எலி: இதோ பார். நீ எங்களை இறக்கி விட்டதும் ஓடியிருந்தால் உன்னால் எங்களை பிடித்து இருக்கமுடியாது. காட் ப்ராமிஸ்.. நாங்கள் நிற்கிறோம் என்றால் எங்கள் நேர்மையை நீ கவனி. சொல்வதைக்கேள். எங்கள் இரண்டு பேரில் ஒருவரை விட்டு விடு.<br />எனக்குத்தான் எத்தனைத் தொல்லை. பசித்தால் திங்க வேண்டும். அதைவிட்டு விட்டு. இப்பொழுது என் அறத்தை பற்றிய கேள்வி எழுப்பி நொம்பலப்படுத்துதுகள். இதற்கு பேசாமல் அந்த கலாபத்தை தின்னு தொலைத்திருக்கலாம். பசி வேறு கண்ணைக்கட்டிக் கொண்டு வருகிறது. நான் ஒரு மயில். எலியையோ பாம்பையோ தின்றால் என்ன பிரச்சனை. இதை இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் உண்டால் யாருக்குத்தான் என்ன பிரச்சனை. சனியன் வேறு யாராவது கேட்டால் பதில் சொல்லலாம். இதுகளே வந்து கேட்டால். நரன் வடிவேலுவின் கதைபோல ஆகிப்போனதே பிழைப்பு.<br />எலி: என்ன மயிலாரே பலமான யோசனை. ஒரு முடிவுக்கு வாரும் சீக்கிரம். எனக்கு பசி.. பாருங்கள் உங்கள் நகங்களை திங்கத்தொடங்கிவிட்டேன். என் சைசுக்கு நீங்கள் கொஞ்சம் அதிகம் தான். ஆனாலும் மாரிக்காலம் வரை தாங்கும்.<br /><br />என் விரல் நகங்களை பார்க்க குனிந்த சைக்கிள் கேப்பில் பாம்பார் எலியை லவட்டி விட்டார். எலிவால் துருத்திய வாயை அதக்கியவாறு life is very short for lies என்றார் பாம்பார். நான் அவரை இரண்டு கால்களிலும் வாகாக பிடித்துக்கொண்டு கொத்தி கொத்தி தின்னத்தொடங்கினேன். அதன் தலைப் பகுதியில் எப்பொழுதும் போல காதுகளை காணவில்லை. அதன் கண்களைக் கொத்துவதற்கு முன் அவற்றைப் பார்த்து சொன்னேன் vengence is lazy form of grief.<br />பாம்பாரின் கழுத்துக்கீழ் நெளிந்து கொண்டிருந்த எலியார் விழுந்த ஓட்டை வழி தவ்வி குதித்தோடினார் களிமண் தரையில் புழுதி பறக்க kepéla என்று கத்தியவாறு. நான் பசியாறினேன். இன்னொரு நாளைக்கு எலி சிக்காமலா போய்விடும்.<br /><br />**************<br /><br /><br />kepéla. - lt means standing on opposite sides of the river."<br />this story is dedicated to nicole kidman.<br /><br />***********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-381101410800078730?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-30614727023447371522010-04-24T09:18:00.003+05:302010-04-24T09:35:10.482+05:30<span></span><br /><span>கவனப்பிசகொன்றை </span>தூண்டிலில்<br />மாட்டி நீருள் எறிகிறான்<br /><span>ஆழத்தில் அமிழும் வளையூசியில்</span><br />சிக்கிய மணல் துகளுடன்<br />மீண்டெழும் தூண்டிலை தரையிருத்தி<br />மணலுடன் வீடேகும் அவனது வாணலி<br />கொதிப்படைய சமைத்துண்கிறான்<br /><span>ஒரு துளி பசியை பின்னான பசியற்ற </span><br /><span>பொழுதில் </span>துளையடைத்த ஈய<br />வாளியுடன் செல்கிறான்<br />நீர் நோக்கி மீண்டும்<br />இம்முறை அவனது வெற்றிடம்<br />நிரம்புகிறது<br />ஒளியூடாடும் உடலிலி மீன்கள்.<br />********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3061472702344737152?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-31035118648433209292010-04-19T08:57:00.003+05:302010-04-19T09:32:14.824+05:30விருப்பமான விருப்பமான பெண்கள் : முட்டுவேன் கொல் என்று ஊரைப்பார்த்து கதறிய அவ்வையார். சென்றுவா மகனே என்று பாடி களித்தீர்த்த சுந்தராம்பாள். உறுதி குழையாத அன்பின் - ஆங் ஸான் ஷுகி(Aung San Suu Kyi). வலியின் ஓவியை பிரைடா காலா. வலியின் கவிஞை சில்வியா ப்ளாத். தமிழ் திரை இசை பாடலாசிரியர் தாமரை. ஆளுமை அருந்ததி ராய். அழகி நந்திதா தாஸ். பேரழகி ஜமுனா. பெரும்பேரழகி சல்மா ஹயக்.<br /><br />இது பிரபலமானவர்களில் எனக்குப்பிடித்த பெண்கள். எனக்குவிருப்பமான சுற்றமும் நட்பும் பற்றி நான் குறிப்பிடப்போவதில்லை.<br /><br />***************************<br /><br />கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா<br /><br />கால் போன போக்கிலே மனம் போகலாமா<br /><br />மனம் போன போக்கிலே மனிதன் போகலாமா<br /><br />மனிதன்.....மனிதன்.... மனிதம்..............மனிதா...<span style="font-size:+0;">மனி.. </span>மனி... மனி...<br /><br /><br /><br />மன்னிக்கவும் ரெகார்ட் கீறல் விழுந்துள்ளதால் இந்த வரியே திரும்பத்திரும்ப ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது. சவுண்ட் சர்விஸ் பார்ட்டி ப்ளேயரைப் போட்டுவிட்டு விட்டு ரெண்டு இட்லி கெட்டிச் சட்டினி வைத்து சாப்பிட்டு வருவதாக சொல்லி போயிருக்கிறான்.<br /><br />பொறுத்திருங்கள்.<br /><br />****************************<br />எவ்வளவு எமாற்றுகாரர்களாய் இருக்கிறார்கள் இந்த சினிமா இயக்குனர்கள் என்பதற்கு மறுபடியும் ஒரு அத்தாச்சி 'பையா'. கொஞ்ச நாளுக்கு முன்ன 'படிக்காதவன்' என்கிற ரஜினியின் மருமான் நடிச்ச படத்த ரீ- மேக்கியிருக்கார் திருவாளர் லிங்குசாமி. அதுலயும் இந்த தமன்னா பொண்ணுதான் .... ஹையோ.. ஹையோ.<br />******************<br /><br />நான் சொல்லுவதெல்லாம் உண்மை. உண்மையை தவிர வேறில்லை:<br /><br />பூமிக்கு வெளிச்சமெல்லாம் நீ கண் திறப்பதனால்<br />பூவுக்கு பனித்துளிகள் நீ முகம் கழுவுவதால்<br />கடலுக்கு நுரைகளெல்லாம் நீ பல் துலக்குவதால்<br />காலையில் அடித்த மழை நீ என்னை தழுவியதால்<br /><br />நீங்க சொன்னா சரிதானுங்க மாமோவ்வ்...........<br /><span></span><br />**********************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3103511864843320929?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-54277376640640323282010-04-16T22:50:00.003+05:302010-04-16T23:45:31.363+05:30<p></p><br /><p>நான் யாருக்கும் பின்னூட்டம் அளிக்கவில்லைஎன்றால் யாரும் எனக்கு பின்னூட்டம் செய்யமாட்டார்கள் என்று சொல்கிறார் நேசமிதிரன். நல்லது. இன்று எனக்கு அதிகபட்ச சொடுக்காக என்பது உள்ளது. எனக்கு தெரிந்த ஐந்து பேர் பதினாறு முறை எனது வலைதளத்தை சொடுக்கினார்கள் எனக்கொள்கிறேன். நன்றி. </p><p>************************</p><p><strong>ஒரு கதையை இனிய தங்கை அனுப்பியிருக்கிறாள்!</strong></p><p>தந்தையும் <span class="">பத்து </span>வயது மகனும் புங்கமரத்துக்கு அடியில் <span class="">அமர்திருக்கிறார்கள். </span>அப்பா கேட்டார். மகனே மரத்தில் இருக்கும் பறவை எது. அது ஒரு காக்காய், என்கிறான் மகன். மீண்டும் அப்பா கேட்டார். மகனே மரத்தில் இருக்கும் பறவை எது. அது ஒரு காக்காய், என்கிறான் மகன். மீண்டும் அப்பா கேட்டார். மகனே மரத்தில் இருக்கும் பறவை எது. அது ஒரு காக்காய், என்கிறான் மகன். மீண்டும் அப்பா கேட்டார். </p><p>நீ என்ன செவிடா.. அப்பா. நான் சொல்வது கேக்கவில்லையா. அல்லது நீ ஒரு குருடா. </p><p>அப்பா சொன்னார். உன் மூன்று வயதில் இதே இடத்தில் இந்த கேள்வியை நூற்றி எழுபது முறை கேட்டாய் மகனே. நான் ஒவ்வொரு முறையும் உன் முகத்தில் ஒரு இனிய முத்தமிட்டு சொன்னேன் 'அது ஒரு காக்கை' என்று. </p><p>இப்பொழுது நான் மூன்று முறை அந்த கேள்வியை கேட்டதும் நீ என்னை செவிடன்<span class="">கிறாய். </span></p><p>***************</p><p><span style="color:#ff6600;"><strong>பிள்ளைகளைப் பெறும் வரை நாம் பெற்றோர்களை குறை சொல்கிறோம். பிள்ளைகள் பெற்ற பின் <span class="">நாம் </span>குழந்தைகளை குறை சொல்கிறோம். </strong></span></p><p>*****************</p><p>நேசமித்திரனை இந்த பத்து பெண்களிப்பற்றிய குறிப்புகளுக்கு தொடர் பதிவை அளிக்க முதலில் அழைக்கிறேன்.</p><p>**********************</p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-5427737664064032328?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-43711811050599990042010-04-16T17:03:00.019+05:302010-04-16T19:12:57.392+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hRfUi_79I/AAAAAAAAALc/W1fP_nbhE5w/s1600/av.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 85px; FLOAT: left; HEIGHT: 113px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460704146720026578" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hRfUi_79I/AAAAAAAAALc/W1fP_nbhE5w/s400/av.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hQ6LZlZfI/AAAAAAAAALM/ok4F1L6V95o/s1600/a.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 116px; DISPLAY: block; HEIGHT: 111px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460703508609459698" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hQ6LZlZfI/AAAAAAAAALM/ok4F1L6V95o/s400/a.jpg" /></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hQFYHqzrI/AAAAAAAAALE/ks3Lm45OAbA/s1600/s.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 108px; FLOAT: right; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460702601490910898" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hQFYHqzrI/AAAAAAAAALE/ks3Lm45OAbA/s400/s.jpg" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hPuv453dI/AAAAAAAAAK8/TSjsHCOhJR0/s1600/f.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 87px; DISPLAY: block; HEIGHT: 129px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460702212734442962" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hPuv453dI/AAAAAAAAAK8/TSjsHCOhJR0/s400/f.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hPQ9lyHjI/AAAAAAAAAKs/jQStShekhPU/s1600/tha.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 104px; FLOAT: right; HEIGHT: 96px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460701701016264242" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hPQ9lyHjI/AAAAAAAAAKs/jQStShekhPU/s400/tha.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hO7DtvPhI/AAAAAAAAAKk/HvINgdWjNAY/s1600/aru.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 91px; DISPLAY: block; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460701324703120914" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hO7DtvPhI/AAAAAAAAAKk/HvINgdWjNAY/s400/aru.jpg" /></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hOnXT2ojI/AAAAAAAAAKc/TAaEBPmIj3o/s1600/nanthu.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 124px; FLOAT: left; HEIGHT: 105px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460700986365878834" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hOnXT2ojI/AAAAAAAAAKc/TAaEBPmIj3o/s400/nanthu.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hOCfWeskI/AAAAAAAAAKM/g1Pvkv_lanI/s1600/imagesCAEXE9J9.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 78px; DISPLAY: block; HEIGHT: 120px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460700352869216834" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hOCfWeskI/AAAAAAAAAKM/g1Pvkv_lanI/s400/imagesCAEXE9J9.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hNVSlSj_I/AAAAAAAAAKE/D_o-TvzERJY/s1600/sal.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 131px; DISPLAY: block; HEIGHT: 98px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460699576347561970" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S8hNVSlSj_I/AAAAAAAAAKE/D_o-TvzERJY/s400/sal.jpg" /></a><br /><br /><div>யாரும் என்னை அழைக்கவில்லை. இதில் என்ன வெட்கப்படவேண்டியிருக்கிறது! நானும் எனக்கு பிடித்த பத்து பெண்கள் யாரென்று யோசனை செய்தபோது ...</div><div></div><div>இதில் ஒருவரே இரண்டு பேராக இருக்கிறார்.</div><div>எல்லோரையும் தெரிகிறதா?</div><div> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;">(எனக்கு மிக மிக பிடித்த மறைந்த கவிஞர் சுகந்தி சுப்ரமணியத்தின் படம் கிடைக்கவில்லை)</span></strong></div><div></div><div>******************</div><div>பின்னூட்டம் அளியுங்கள் மக்களே!</div><div>********************</div><div></div><div> </div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-4371181105059999004?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-76906386574818530892010-04-16T10:50:00.002+05:302010-04-16T11:13:13.815+05:30<span></span><br />அந்த இசைக்கருவியின் தந்திக்கம்பி<br />ஒலியிலிருந்து விலகியோடுகிறேன்<br /><span>அதிர்ந்தடங்கும் கம்பியினுள் குவிந்தடங்கும் </span><br /><span>ஒலிப்புள்ளியாய் சூனியம் சேர்க்கிறது கணம் </span><br /><span>எளிய வழியை உன் விழியில் வைத்திருக்கிறாய் </span><br /><span>பொறுமையாய் உள்நுழைய எதுவாய் இருக்கிறதுன் </span><br /><span>இதயம். நண்ப... </span><br /><span>இசைக்கருவியின் அமைப்பியல் பருண்மை </span><br /><span>இலகுவாக்குகிறது இசையை அது </span><br /><span>நீ இல்லாத தருணங்களை இசைக்கிறது </span><br /><span>குழந்தையொன்றின் கேவல் போல</span><br /><span>மேலும் அது என்னில் காதலை தளிர்க்கிறது </span><br /><span>நான் ஓவியம் வரைகிறேன். அனைவரும் </span><br /><span>என்னை இசைக்கலைஞன் எனவே விளிக்கிறார்கள்</span><br /><span>நான் சென்றுவிடவே விரும்புகிறேன் </span><br /><span>நீ இல்லாத இடத்தில் எனக்கு </span><br /><span>அல்லது இசைக்கு அல்லது அந்த </span><br /><span>இசைக்கருவிக்கு இடமில்லை நான் </span><br /><span>செல்லுகிறேன் உன்னிடமிருந்து </span><br /><span>உன்னிடத்திற்கு விழி முன்னாள் இதை </span><br /><span>நிகழ்த்தும் யாரோ ஒருவனின் இசையை </span><br /><span>மரண நரம்பென்கிறேன் </span><br /><span>எளிய இசையை ஆயுதமாக்கும் மாயக்காரனின் </span><br /><span>விருப்பம் எனதுயிர் என்றால் </span><br /><span>அதை உனக்கு தானமாக்குகிறேன் </span><br /><span>எனவே.. </span><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7690638657481853089?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-35060642155992468572010-04-15T19:07:00.003+05:302010-04-15T20:04:51.087+05:30<p>இந்தியாவில் உலகத்தரத்தில் எதுவும் இல்லை என்கிறான் பார்த்திபன். ஊழல் கூட உலகத்தரத்தில் இல்லையாம்! உலகத்தரம் என்றால் என்ன என்கிற நியாயமான கேள்வியும் இருக்கிறது. இது பற்றி நான் சொல்ல கொஞ்சம் இருக்கிறது. </p><p>மற்ற விசயங்களை தொடவில்லை. சினிமாவை மட்டுமே எடுத்துக்கொள்வோம். என்னைப்பொறுத்தவரை இந்தியத்தரம் இருந்தாலே போதும். பதிவர்களில் நான் படித்தவரைக்கும் அங்காடித்தெருவை கொண்டாடியே இருக்கிறார்கள். ஒரு தினசரி இதழில் வரும் செய்திகளைவிட நமக்கு யதார்த்தத்தை அள்ளிக்கொட்டும் ஊடகம் ஏதேனும் இருக்கிறதா? </p><p>செய்தித்தாள்களில் வரும் பல்வேறு செய்திகளை எடுத்து வெட்டி ஒட்டி கதை செய்து அதை திரைக்கதையாக்கி இனிமா.. மன்னிக்கவும் சினிமா செய்தால் என்னவென்று சொல்வது. யதார்த்தமற்ற கருத்துருவாக்கங்களை யதார்த்தமாக நம்மை ஊடகங்கள் நம்ப வைத்து வெகு காலமாயிற்று. </p><p>காதல் என்கிற படம் வருவதற்கு முன்னாள் இவ்வகையான படங்கள் எத்தனை வந்திருக்கும்? இதில் பருத்திவீரன், சுப்ரமணியபுரம் போன்ற படங்கள் தவிர எத்தனை படங்கள் வெற்றியடைந்தன? </p><p>இவர்கள் சொல்லுகிற எதார்த்தம்தான் என்ன. சினிமா என்றாலே மிகை எதார்தம்தானே. மனித உறவுகளில் நடைமுறைச்சிக்கல், தனிமனித இயக்கம் சமுதாயத்தின் மீது கொள்ளும் உறவு, இருக்கிறவனுக்கும் இல்லாதவனுக்கும் மற்றும் கிடைக்காதவனுக்கும் கிடைக்கிறவனுக்கும் இடையே நிகழும் வன்முறை, நம்பிக்கையின் மேல் விழும் அடியின் வலி போன்று மிகக்கடுமையான பிரச்சனைப்பாடுகளை பற்றியெல்லாம் சொல்லி கடுப்படிக்கப் போவதில்லை.</p><p>இதெல்லாம் யதார்த்த சினிமா என்றால், வீடு (அர்ச்சனா!! ) போன்ற படங்களை கலைப்படங்கள் என்று ஒதுக்க முடியுமா? என்னுயிர்தோழன் போன்ற படங்களும் தமிழில் வந்திருக்கிறது. யதார்த்த கதாப்பாதிரங்களை உயிர்ப்புள்ள சினிமாவில் காட்டமுடியாதா. </p><p>எண்பதுகளில் வெளியான சினிமாக்களில் எத்தனை எடுத்துக்காட்டுகளை சொல்ல! திஸ் இஸ் சினிமா என்று டைட்டில் கார்டில் முழங்கிய அவள் அப்படித்தான், எந்திரனின் எங்கேயோ கேட்ட குரல்.. இன்னும் எத்தனை...</p><p><span class="">பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும். எப்படி எடுத்தால் ஓடும். எடு அதை. அவ்வளுவுதான். நாம் பார்த்து தீர்க்கிறோம் வெட்கமில்லாமல். ஏனென்றால் இது வெட்கப்பட வேண்டிய விஷயம் என்றே நமக்குத்தெரியாது. </span></p><p><span class="">வங்காளம், சத்தியஜித் ரே, </span>ஷ்யாம் பெனகல், அக்ரகாரத்தில் கழுதை என்றெல்லாம் உளறவில்லை. சமீத்தில் ஹிந்தியில் வெளியான காமினே, லாஸ்ட் லியர் பாருங்கள். லாஸ்ட் லியரில் அமிர்தாபின் உச்சகட்ட திறமையை உணருங்கள். எனக்குத்தெரிந்து தமிழில் மனித உணர்வுகளுக்கு திரைக்கதை செய்த படம் காதலுக்கு மரியாதை. அதுவும் அந்த படத்தின் நிறைவுக்காட்சி மட்டும்தான். </p><p>பசங்க என்றொரு படம். நல்லாத்தான் இருந்தது. ஒரு பாடல் காட்சி மட்டும். ப்ளூ அம்ரெல்லா (நீலக்குடை) பாருங்கள். குழந்தைகள் படம் எப்படி இருக்க வேண்டுமென்று. இரானியப்படங்களைப் போல அற்புதங்களை எதிர்பார்க்க தேவையில்லை. குறைந்த பட்சம்...</p><p>வெண்ணிலா கபடி குழு படம் தான் என் பார்வைக்கு சற்றேறக்குறைய யதார்த்த சினிமாவாக இருக்கிறது. மொத்தத்தில் நான் சொல்லவருவது, இப்போது வரும் யதார்த்த வகைமைகளில் வரும் சினிமாவிற்கும் யதார்த்தத்திற்கும் குறைந்த பட்சம் உங்கள் இருப்பிடத்திற்கும் அதற்கு சமீபமான திரையரங்கிற்கும் இடையே உள்ள தூரம் எப்போதும் இருந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதே. </p><p>************</p><p> டிஸ்கு.</p><p>சாரு நிவேதிதாவின் வாசனை வீசுகிறது இந்த கட்டுரையில் என்று கண்டுபிடித்தவர்களுக்கு இன்னும் பதினேழு நாட்களுக்குள் சொர்கத்திலிருந்து சுஜாதா மேனகையிடமிருந்து வாங்கிய வாடா மலரொன்றை பதிவுத்தபாலில் அனுப்பி வைப்பார். </p><p>*****************</p><p><span class=""></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3506064215599246857?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-74092651639981122302010-04-14T11:15:00.002+05:302010-04-14T11:40:01.683+05:30<p><span class=""></span> </p><p>எங்கிருந்து தொடங்குகிறது இந்த ஒலி. எக்கணத்தில் அது மாறுகிறது உயிர்கொல்லும் இசையாய். செவிச்சவ்வுகளின் நுண்துளைகளை அது எவ்வாறு கண்டடைகிறது. அவ்வாறே நான் உன்னைக் கண்டடைந்தேன். </p><p>நீண்ட தோள்சாயும் யாழின் தந்திக்கம்பிகளில் இருந்து வெளியேறும் ஒலியென நான் வெளியேறுகிறேன். துயரம் தோய்ந்த இசைத்துணுக்குகளாய் மாற்றிப் பரவச்செய்கிறது உன் மௌனம். ரீங்காரம் அடங்கி மௌனப்பூக்களாய் உதிர்கிறேன். அவ்வாறே நீ என்னைக் கண்டடைந்தாய்.</p><p>மௌனப்பூ நான்.</p><p>செவிகொள் இசை நீ. </p><p>பழியற்ற சொல் பாவம் நான். </p><p>ஒளியின் ஒலி நீ. </p><p>பச்சைவாடை வீசும் மாந்தோப்பிலிருந்து வெளியேறிப் பறக்கும் கிளிகளின் அச்சமும் நாணமும் நாமறியாது. அக்கிளிகளின் சப்தம் வானறியாதது. பார். பறவைகளுக்குத்தான் சிறகு தேவை பறக்க. நமக்கு நம் சொற்கள் போதும் வானேறிப் பறக்க. </p><p>***********************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7409265163998112230?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-76722431461689649462010-04-14T09:48:00.002+05:302010-04-14T10:55:32.168+05:30<p>தையில் பிறந்த இந்த ஆண்டை மறுபடிக்கும் சித்திரையில் பிறக்கவைக்கிறது நடைமுறை. தவிரவும் வருடத்திற்கு ஐந்தாறு வருடப்பிறப்பை கொண்டாடுகிறது சுதந்திர இந்தியா. என் வீட்டில் தெலுங்கு பேசுகிறேன். எந்த பரம்பரையில் இருந்து வந்தேனென்று தெரியவில்லை. இருந்தாலும் தமிழன். கனவும் சிந்தனையும் தமிழில்தான் நிகழ்கிறது என்பதே நான் தமிழன் என்பதற்கு அடையாளமென கொள்கிறேன். </p><p>எனவே,</p><p>இன்று 14.04.2010 புதன் கிழமை, காலை 06.55 மணிக்கு கிருஷ்ண பட்சம், அம்மாவாசை திதி, ரேவதி நட்சத்திரம், மீனராசி, மேஷ லக்னத்தில் நவாம்சத்தில் சிம்ம லக்னம், கும்ப ராசியில் புதன் ஹோரையில் வைதி ருதி நாம யோகம், நாவகம், நாமகரணம், மரணயோகம், நேத்திரம் ஜீவனற்ற பஞ்ச பட்சியில் மயில் துயில் கொள்ளும் நேரத்தில் புதன் தசை ராகு புத்தியில் (ங்கொய்யால ....) பிறந்ததாக சொல்லப்படும் சுதந்திர இந்தியாவின் இரண்டாவது விக்ருதி வருடப் பிறப்பு வாழ்த்துக்கள். </p><p>இன்று தினமணி இதழில் ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து ஐம்பதின் விக்ருதி பற்றி ஒரு சுவாரஷ்யமான கட்டுரை இருக்கிறது. </p><p>அனேகமாக அடுத்த விக்ருதியில் சீனா நம்மை இலங்கை போர்தளத்திளிருந்து நம்மை தாக்கலாம். தமிழ் கடற்கரை மிக நீண்ட வருடங்களுக்குப்பின் போர்கோலம் பூணலாம். நம் பேரப்பிள்ளைகள் ஜாதிகள் மறந்து தமிழன் என்கிற உணர்வுடன் வேறுவழியில்லாமல் தமது முன்னோர்களின் வீரத்தை(!) மெச்சியவண்ணம் போரில் வீரமரணம் அடையலாம். லாம்...லாம்... லாம்..ம்ம்.ம்ம்.</p><p>*************************<br /><br /></p><p> </p><p>***********************************</p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7672243146168964946?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-4807286859883617482010-04-11T23:02:00.008+05:302010-04-11T23:34:23.856+05:30<p><span class=""></span></p><p>போலந்து பிரசிடென்ட் செத்ததுக்கு ஒரு அஞ்சலி. ************************************************************************************* ஏப்ரல் பத்து. வர்த்தகம் சம்பந்தமாக இந்தியா எதோ ஒரு தினத்தை கொண்டாடியது. யாருக்கு பெருமை. நியூஸ் சானல் பார்த்தவர்களுக்கே வெளிச்சம். அது சரி, வர்த்தகம் ? ****************************************************************************** பார்த்திபன், வசந்த பாலர்கள் மேல் என்கிறான். வேட்டைக்காரன், சுறா போன்றவர்களை விட. நான் இருவர்களுக்கும் தராசில் இரண்டு தட்டுகளையும் ஒருவருக்கொன்றாய் தருகிறேன். இரண்டும் சமம் காட்டுகின்றன. ************************************************************************** ரௌத்திரம் பழகு. நாமார்க்கும் குடியல்லோம், நமனை அஞ்சோம். <strong><span style="color:#ffcc00;">bull shit!</span></strong> ******************************************************************************<br />பிச்சை பாத்திரம். நிறைய பணம். ஒருவன் வந்தான். பிச்சைக்காரனை ஓங்கி ஒரு அப்பு. பாத்திரத்தில் இருந்த பணத்தை எடுத்து பக்கத்தில் இருந்த நான்கு பேரின் பாத்திரத்தில் பகிர்ந்து அளிக்கிறான். </p><p>இது சரியா... தப்பா..</p><p>நாலு பேருக்கு நல்லது செஞ்சா ............. மாப்ள.. வக்காளி ஏதும் தப்பில்ல. அந்த </p><p><strong><span style="color:#ffcc33;">நாலு பேரைத் தவிர ஒரு பய உருப்படியா இருக்கக்கூடாது. </span></strong></p><p>பஸ்ஸில் வரும் போது பக்கத்து சீட்டு பையன் அவன் அம்மாவிடம் சொன்ன கடி ஜோக்!</p><p><span class="">இதை நிறுவன பாடத்திட்டம் '</span>grape wine.. ' என்று பெயர் வைக்கிறது. </p><p>*****************************</p><p></p><p>காதலின் பொன் வீதியில்.. நானொரு பண் பாடினேன்.. பண்ணோடு ஒருத்தி வந்தாள்.. </p><p><span class="">ஓவிய நண்பனுக்கு கிடைத்து விட்டாள்.. !</span></p><p>*************************************</p><p><span class="">இனிய நண்பன் வசு மீண்டும் தனதான கவிதைகளை எழுதத்தொடங்கி விட்டான். மகிழ்ச்சி. </span></p><p><span class="">இனிய முத்தம் ஒன்று.</span></p><p>************************************</p><p><span class=""></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-480728685988361748?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-21821533788008925202010-04-10T09:40:00.004+05:302010-04-10T10:49:54.365+05:30<p>கொட்டைப்பாக்கு வண்ணத்தில் எண்ணெய் தடவியது போல பளபளப்புடன் ஒரு ஏறும்புண்ணி சிறு புதரிலிருந்து வெளியேறி நிதானமாக நெருஞ்சிகளுக்குள் நடந்து சற்று பெரிய புதருக்குள் நுழைவதுவரை மார்கழர் அந்த புங்கன் பின்னால் சிறுநீர் கழித்துக்கொண்டிருந்தார். ஒற்றையடிப் பாதை சற்று சிதைவுற்றிப்பதாக பட்டது. மனிதர்கள் அதிகம் உபயோகப்படுத்தாத நிலம். நல்ல கரும்பாறையொன்றின் மீது ஏறி நின்று பார்த்தேன். பெரும் நிலவெளி. குன்றுகளால் நிரம்பியிருந்தது. மார்கழர் இல்லா விட்டால் திரும்பவும் அவர் வீடு காணமுடியாது. எதற்கு கட்டுப்பட்டு இருக்கிறேன். நான் ஏன் என் போக்கில் போகமுடியவில்லை. இந்த மூன்று நாளாய் இந்தக்கேள்விக்கு என்னால் பதில் காண முடியவில்லை. பின் தலையின் உள்ளுக்குள் ஒருவகையான சூட்டை கிளப்பிக்கொண்டே இருக்கிறது. உண்மையில் நான் என் திருமணத்துக்கு பயந்துதான் வெளியேறினே<span class="">னா. அல்லிக்கன்னி </span>ஞாபகம் எழும்பியது. மார்கழி அகலில் அவளைப் பார்த்தபோது நிலைமறந்த ஞாபகம். தங்கவார்ப்பு. பின் ஏன் வெளியேறினேன். ஒரு கணம் முடிவுசெய்து மேற்கு நோக்கிய பயணத்தை தொடங்க என்ன விகல்பம். </p><p>போகலாம் சென்னி. மர்கழர் தோள் தொட்டார். அப்பாறை மீது அவர் ஏறியது எனக்கு மெல்லிய வியப்பளித்தது. அது சற்று முரடானது. உறுதியான ஊசிமுனைக் கற்களை நிரப்பியிருந்தது. என் எண்ணத்தை புரிந்து கொண்டது போல அவர் சொன்னார். பழக்கம் இளைஞா.. என் வாழ் நாளில் நாள் தொடர்ந்து பயின்று வரும் விசயங்களில் இதுவும் ஒன்று. தொடந்த பயிற்சி. இதுதான் துல்லியத்திற்கு திறவுகோல். துல்லியம் வாய்க்கப்பெற்றால் என்ன நேரும் தெரியுமா. நான் உடனடியாக பதில் சொல்லவில்லை. அறிந்த கேள்வி. தெரிந்த பதில். ஆனாலும் உடனடியாக ஏதும் சொல்லவில்லை. தொடர் பயிற்சி என்பதன் குழந்தை துல்லியம். இந்த எளிய அறிவுத்தேட்டம்தான் அனைத்திற்கும் முதல் அடி. சொல் சென்னி, துல்லியம் பெற்றவன் என்ன ஆவான். இலக்கை அடைவான் என்றேன். நன்று சொன்னாய். ஆம் துல்லியம் பெற்றவன் இலக்கு அடைவான். ஆனால் சென்னி நான் சொல்லுகிறேன். இன்று எனது முதல் பாடம் என இதைக்கொள். சென்னி, துல்லியம் பெற்றவன் இலக்கை வெறுப்பான். எனக்கு புரியவில்லை என்றாலும் எதோ ஒரு ஆர்வம் அந்த வாக்கியத்துக்குள் என்னை செலுத்தியது. பிறகு எதற்கு பயிற்சி. இலக்கை அடையத்தான். அதில் எள்ளளவும் சந்தேகம் வேண்டாம். இலக்கை அடைய இலக்கின் மேல் விருப்பமோ வெறுப்போ அடையத்தேவயில்லை. அடையப்படவே இலக்குகள் உருவாகின்றது. அவ்வளவுதான். விருப்பமில்லாத இலக்கை அடைந்ந்து என்ன பயன். அந்த விருப்பத்தை பயிற்சி மட்டுப்படுத்தும். என் வினாவிற்கு இதுவல்ல பதில். இரண்டு வாக்கியங்களுக்குள் இருக்கும் தொடர்பை கண்டுகொள்வதுதான் ஒரு சாத்திரக்காரனின் ஆதாரத்தேவை. </p><p>முதல் ஜாமத்தின் மத்தியில் வெளிச்சம் மிகவும் குறைவுற்றிருந்தது. பறவைகள் கூடையும் கீச்சொலிகள். மிகத்தூரத்தில் ஒரு பிளிறல் கேட்டது. விடியலில் வீடு திரும்புவோமா என்றேன். இல்லை. நாம் வீடு வர இன்னும் பதிமூன்று நாட்களாகும். இன்றிலிருந்து பதிமூன்றாம் நாள் உனக்கான முதல் பௌர்ணமி. சித்திரையின் திங்கள் உன் குடுப்பினை. வளர் பிறை பதினைந்தும் நாம் பயணத்தில் இருப்போம். தேயும் பிறை பதினைந்தும் நாம் வானம் பார்ப்போம். நட சென்னி. முழு இரவும் நட. பகல் முழுதும் உறங்கு. உணவு. சேகரிப்போம். உணவு சேகரிக்கும் வித்தை மூச்சுவிடுவதுபோல இயல்பாய் கைவரச் செய்கிறேன். நிதானமாய் நட. உறுதியையும் விடாமல். </p><p>***************************</p><p>கணமற்றதொரு கணம்: குறுமுனி பாடுராம்ப்பா.. பெரிய தாடிப்பா... தரையில கெடக்குது.. பாடுராம்ப்பா. உம்பாட்டன் கிட்ட போய் பாடு குள்ளா.. அப்பன் அதட்டியதும் அடங்கியது பாட்டு. </p><p>************************</p><p><span class=""></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2182153378800892520?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-14503048607501994242010-04-07T13:35:00.004+05:302010-04-07T14:43:11.157+05:30<span class=""></span><br />தெருவை கடக்கும்போது நாம் எவற்றையெல்லாம் கடக்கிறோம். நமது மூளையின் - அவரவர்மூளையின் - அனுபவ சேகரிப்புகளில் இருந்து அத்தெருவில் நிகழும் நிகழ்வுகளை நமது மனம் உள்வாங்கும். சில நிகழ்வுகள் நம்மை நெகிழச் செய்யும். சில நிகழ்வுகள் நம்மை அருவருக்கவைக்கும். சிலநிகழ்வுகள் நமக்கு சிரிப்பை வரவழைக்கும். சில நிகழ்வுகள் எரிச்சலுணர்வு அளிக்கும். சில நிகழ்வுகள் நமது பால்யத்தை மீட்டுக்கும். சில நிகழ்வுகள் நம்மை கோபம் கொள்ளச்செய்யும். இப்படி பல வகைமைகளுக்கு நம்மை இழுத்தடித்து விடும் ஒரு நெரிசல் மிகுந்த கடைவீதி.<br /><br />அனாலும் ஒரு மனிதனுக்கு இவ்வகையான பலதரப்பட்ட உணர்வுகளுக்கு ஆட்படுத்த ஒரு தெரு தான் வேண்டுமென்பதில்லை. அறையில் அமர்திருக்கும் போது கேட்கக்கிடைக்கும் எதிர்பாராத ஒரு ஒலித்துணுக்கு போதும்.<br /><br />வசந்தபாலனை குறைசொல்ல முடியாது. யதார்த்த சினிமா என்கிற மண்ணாங்கட்டி ட்ரெண்டில் தமிழ் சினிமா ஜந்துக்கள் ஊறித்திளையும் போது. அங்காடிதெரு அப்பிடியான ஒரு ட்ரென்டெட் சினிமா. விசு, வி.சேகர் போன்றவர்களின் படங்கள் ஞாபகம் இருக்கிறதா. அவ்வகைப்படங்களின் டிஜிடல் வண்ணம்தான் இவ்வகைப்படங்கள். தொழில்நுட்பம் கூட்டப்பட்ட, நம்பகத்தன்மை கூட்டப்பட்ட கணினி மய ஓரங்க நாடகங்கள் இவை. ஜாதகாரன் பொய் சொல்லக்கூடும். கணினி ஜாதகம் பொய் சொல்லாதது!<br /><br />தெரு. நின்றுபார்த்தால் தெரிவதெல்லாம் யதார்த்தம் என்று சொல்லமுடியுமா. சரவணா ஸ்டோர்ஸ் - மன்னிக்கவும் செந்தில் முருகன் ஸ்டோர்ஸ் பற்றிய எதிர்மறையான திரைக்கத்திக்கு - மறுபடியும் மன்னிக்கவும் - திரைக்கதைக்கு அன்னாச்சிகளிடமிருந்து தனிக்கருத்து ஏதும் வரவில்லைஎன்றால், இங்கு யதார்த்தம் என்றால் என்ன என்கிற என்குழப்பம் என்னோடு போகட்டும்.<br /><br />இனிய புனைவெழுத்தாளர் திரு ஜெயமோகனின் உரையாடல் யதார்த்தத்தின் உச்சம் என்று சொல்லும் நண்பர்களுக்கு, மறைந்த வசனகர்த்தா எ.எல். நாராயணனின் (பெயர் சரியா? 'வாழ்வேமாயம்' போன்ற படங்களில் எழுதியவர்) வசனங்களையும் மறையாத இயக்குனர் கே.பாக்கியராஜ் அவர்களையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். நிச்சயம் திரு ஜெயமோகனின் வசனம் சிறப்பான ஒன்று. அகில உலகமும் மேற்சொல்லும் "யாருன்னு கேட்டா... சிரிச்சேன்" உரையாடல் எனக்கும் பிடிக்கும்.<br /><br /><strong><span style="color:#ffcc00;">இப்படியான நச்சென்ற வசனங்களின் பட்டியலை தொடர்பதிவாக எழுத முதலில் ஜெகன்னாதனை அழைக்கிறேன். அப்புறம் க.சீ.சிவக்குமாரையும் அழைக்கிறேன்.</span></strong><br /><br />எனக்கு பிடித்த மூன்று:<br /><br />ஏம்மா.. ஒத்தபுள்ளையோட நிறுத்திட்டயேம்மா. (மணிரத்தினம் - தளபதி படத்தில் ஸ்ரீவித்யாவைப் பார்த்து ஒரு பெண்)<br /><br />ம்ம்ம்.. மெண்டல் னு எழுதிக்குடுங்க. (காவேரி தொடரில் பாஸ்கர் சக்தி)<br /><br />ஓர்மை உண்டோ ஈமுகம் - சுரேஷ்கோபி தனது படங்களில் அடிக்கடி உபயோகிப்பார்.!<br /><br />எதையோ எழுதப்போய் எங்கேயோ வந்து நிற்கிறேன்.<br /><br />ஆக..<br />வன்முறையின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகளில் நுண் வன்முறை என்பது ஒருவகை. கத்தியின்றி குருதி கசியச்செயும் வகை. நண்பர்கள் நல்ல சினிமா என்று நம்பிவேறு தொலைக்கிறார்கள்.நம்பிக்கையை குழைப்பது அல்ல என் பணி. எனவே யதார்த்தம் ரங்கநாதன் தெருவில் ஒவ்வொரு பின் சுவர்களிலும் துப்பப் பட்ட எச்சில் கறைகள் போல கலவையான மற்றும் ரகளையான நிறங்களில் அப்பிக்கிடக்கிறது என்பத்தை நான் நம்புகிறேன்.<br /><br />மற்றபடிக்கு, மற்றுமொரு நல்ல திரைப்படத்தை தமிழ்மக்களின் பார்வைக்கு வைத்த வசந்தபாலனுக்கு நன்றிகள்.<br />*************************<br /><span class="">முதல் டிஸ்கி:</span><br /><span class="">எதையாவது ஒன்ன உருப்பிடியா சொல்றா கோந்துத்தலையா .. என்று கூவும் நண்பர்களே: உருப்படியாதான் ஆரம்பிச்சேன்.. ஆனா .............. ஆ ........!</span><br />**********************<br /><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1450304860750199424?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-19775329894163188252010-04-06T20:35:00.007+05:302010-04-07T08:40:52.254+05:30<span style="font-size:0;"></span><br />உங்களுக்குத்தெரியுமா நாம் ஒரு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட சாலையில் நடந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று. நம் சாலைகள் திருத்திய கணித சமன்பாடுகளால் துல்லியமாக விரவப்பட்டிருக்கிறதென. தினமும் கிலோரின் கலந்த நிலத்தடி நீரால் அச்சாலை தூய்மை படுத்தப்படுகிறதென. மேடுபள்ளமற்ற குறுக்கில் மலைப்பாதைஎன்றாலும் கணவாய்துளைத்து மிக நேர்த்தியாக ஜல்லிகளால் மெத்தபடுத்தப்பட்டதென. வளைவுகளை சகிக்காதாத நேர் பாதையென. குறிப்பிட்ட காலாவதிநாளைக்கொண்டதென. திரும்ப வியலாத ஒற்றைப்பாதை என. உங்களுக்குத்தெரியுமா எல்லா சாலைகளும் நமக்கு வலது புறத்தில் அமைக்கப் பட்டிருக்கிறதென.<br /><br />********<br />உங்களுக்குத் தெரியுமா சூளைக்குள் மணல்கட்டிகளைத்தவிர உயிர்ப்பொருள்கள் வாழமுடியாதென. சுவாசிக்க ஏதுவான சூழல் அதனுள் இல்லை என. மணற்துகள் கூட்டமாய் அடைக்கப்பட்ட இடத்தில் சூளை பழுதாகுமென. நிறுத்தப்படாமல் நெருப்பேறும் சூளையில் வேகும் மண்கட்டிகள் உபயோகம் தராதென.<br /><br />**************<br /><br />உங்களுக்குத்தெரியுமா தலைப்பென காணப் படுபவைகளுக்குள் நிலம் நிறைத்திருக்கிறதென. அதில் மனிதர்கள் இட்டு நிரப்பப்பட்டிருக்கிறார்களென.<br />அவர்கள் தினமும் தினசரி படித்து தங்கள் அறங்களை தங்களது சுயத்தில் உரசிப்பார்த்து நிறைவுடன் வெந்து கழிக்கிறார்கள் என.<br /><br />***************************<br /><span style="font-size:0;"></span>உங்களுக்குத்தெரியுமா ஆசீர்வதிக்கும் ஒவ்வொரு கடவுளும் ஒழுக்கத்தின் மீதிருக்கும் தனதான காதலை தங்கள் உள்ளங்கையில் பொங்கச் செய்வார்களென.<br /><p>*****************************</p><p><span></span> </p><p><span></span> </p><br /><br /><span style="font-size:0;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1977532989416318825?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-61686302525261010082010-04-05T14:44:00.003+05:302010-04-05T15:15:25.242+05:30<p> </p><p>வரிகளில் மறைத்த பொறிகளை இலகுவாக கண்டடைகிறாய் . அவமானம் பிடிங்கித்தின்கிறது . இலக்குகள் எல்லாவற்றிற்கும் உன் சாயலை கொண்டுவந்து பூசுகிறாய். நான் எதை வீழ்த்தினாலும் நீ விழுவது தற்செயல் அல்ல என்பதை சொல்கிறது உன் நங்கூரத்திலகம். சாட்டைகளையும் குருவாள்களையும் அடுக்கிய பெருஞ்சிப்பமொன்றை சுமந்தலையும் என்னிடம் உன் நீண்ட மெல்லிய விரலின் நகங்களை பூவாக்கி கொய்யச்சொல்கிறாய். மரணம் என்பது நெடிய வாழ்வின் தடம். அன்பு தடவிய என் அம்புகளுக்கு பலியாவது இலக்குகளின் கடன். </p><p>**********************************</p><p>யாசிப்பிற்கு பிடிபடாதது நமதான வேட்கை. பிச்சைபொருளும் அன்று. பசிய இலையொத்த பறவைகளின் அலகில் சிக்கிக்கொள்ளும் விதையுள் தவறிய பெருவிருட்சம் அது. விசும்பில் கிளைபரப்பி நினைவுகளில் வேர்கொள்ளும் ரணம். முரணாக நீயும் நானும் கேட்டலையும் அந்தக தாகத்தை கையில் பிடித்தபடிக்கு கானகம் அலையும் சில்வண்டுச்சிறுமியை பின்தொடர ஏதுவான வாகனம் ஒன்று மூன்றாம் இரவின் நிறத்தில் திரியும் எருது. நீலாற்றின் கரையில் கடைசியாய் அச்சிறுமியை கண்டடையும் போது கையில் திணித்தாள் ஒரு சுளை வெயிலை. </p><p>**********************************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6168630252526101008?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-88745612238915937892010-04-01T17:26:00.003+05:302010-04-01T17:57:34.549+05:30<p><br />வீடு வந்துவிட்டாயா. மார்கழர் கேட்ட கேள்வி எனக்கு பிடிபடவில்லை. எரிமீனின் தினவு தீரவில்லை இளைஞா.. உன்னை தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது. உன் பூர்வம் அப்படி. அபூர்வத்தின் கிரகச்செர்க்கை. வா என்னுடன், பேசலாம் நாம். மறுத்துப்பேச தோன்றவில்லை. ஆனாலும் பயம் தாண்டிய மனத்தூண்டல் எனக்குள் அலைக்கழித்தது. அவர் தொடர்ந்து பேசத்தொடங்கினார். இன்றிலிருந்து மூன்றாம் பௌர்ணமி வரை நீ என்னுடன் தங்கு. உனக்குச்சேரவேண்டியத்தை அதற்குள் நான் கொடுத்துவிடுகிறேன். உன் மனக்குழப்பம் எனக்கு புரிகிறது என்பதை சொல்லத்தான் வேண்டுமா. நீ அவ்வளவு எளியவனும் இல்லை. எத்தனை நாள் ஆயிற்று. நான் அவரை பார்த்தேன். மெலிந்த தேகம். உடலுறுதி குழையத்தொடங்கியிருந்தது. நீண்ட கேசம். நரையில்லை. முகம் திருத்தமாக சவரம் செய்யப்பட்டிருந்தது. நாசிக்கு இடப்புறம் கருமிளகு அளவில் ஒரு மரு இருந்தது. நாசிக்குக் கீழிருந்த முடிக்கற்றைக்கு அது ஒரு சிறிய தலைப்பாகை போலிருந்தது. இடைக்கச்சு மட்டுமிருந்தது. உடலில் எந்த திரவியப்பூச்சும் இல்லை. உயரமான உடம்பில் நீண்டிருந்த கைகளும் கால்களும் ஆலமரவிழுதுகளை நினைவூட்டின. நிதானமான நடை என்றாலும் ஒவ்வொரு எட்டும் இரண்டரை அடிக்கு மேல் போயின. நான் அவரை பின்தொடர சற்று வேகம் காட்டவேண்டியதை தெரியாமல் இருக்க அவ்வப்போது ஒரு செருமலை வெளியேற்றினேன். சொல் எப்படி வந்தாய் மாந்தைக்கு. அதற்குமுன் உன்னை எப்படி விளிப்பது.<br />இந்த குரல் ஒரு கட்டளைப்போல் என்னுள் இறங்கியது. உடல் நடுக்கத்தை உடனடியாக சீராக்கியது. ஒருவித இளைப்பாறல் மனநிலையை ஏற்படுத்தியது போன்றதொரு சூழலில் நான் சொல்லத்தொடங்கினேன். எல்லாவற்றையும்.<br /><span class=""></span></p><p>கணமற்றதொரு கணம். வாசப்படியில் உக்காராதே என்றால் கேட்க மாட்டாயா. எத்தனைமுறை சொல்வது.<br /><span class=""></span></p><p>சென்னி என்று என்னை விளிப்பர். எனக்கு பூழிநாடு. அய்யன் எருது காப்போன். அம்மை திருமேனி. பால்காரி. கீழ்மலை ஒட்டிய தயாபுரி கிராமம் என்னை வளர்த்தது. கூடவே வளர்ந்தது மூவேழு எருதுகள். மணம் பேசினார்கள். பிடிக்கவில்லை. கிளம்பிவிட்டேன். மர்கழரின் சிரிப்பொலி கேட்டு நிறுத்தினேன். பங்குனி முதல்நாளில் உச்சியில் வெளியேறினாயாக்கும்.. சிரிப்பில் ஏலனமில்லை. துயரமிருந்தது. அவள் பெயர் என்ன. யார் பெயர். உன்னை மணம் முடிக்கப்போகும் பெண். நான் அவளை மணம் முடிக்கப்போவதில்லை. யாரை. மேருநடையாரின் புதல்வி அல்லிக்கன்னியை. ஹா..ம்ம் .. இது வெகுநீண்ட கதைதான். கேள் இன்று முதல் மூன்று திங்களுக்கு நான் உன் குரு. ஆனால் என்னக்கு நீ மட்டும்தான் மோட்சம். எனது வேள்விக்கு பதில்நீ. உவகை பொங்குகிறது. உன் விதி உன்னை வழிநடத்தும். என் பாரம் இறங்கியதும் நான் சென்று விடுவேன். இனி தூக்கிச்சுமப்பது உன் வினைப்பயன். பயம் கொல்லாதே. போகப்போக விளக்குகிறேன். அவளைப்பார்த்தாயா. இல்லை. ஆனால் அவள் உன்னைப்பார்த்தாள். இல்லை, அவள் என்னைப் பார்த்ததில்லை. இளைஞா.. சென்னி..என்றே இனி அழைக்கிறேன். நான் சொன்னது நல்லினியை. கன்னியை சிலகாலம் நீ மற. அவளை உன்னை கண்டடைவாள் ஒரு சிறு புயல் போல. </p><p>நான் மர்கழன். கூடல் என் ஊர். கூடலூர்கிழார் என்கிற கவிஞன். தொழில் வான சாஸ்த்திரம். என் கணிப்பில் இறந்தவந்தான் இன்று சிதையேறிய அத்துவன். எனது வாழ்த்து மீறி வினை வெற்றிகொண்டது அவனை. என் கணிப்பின் மிச்சம் நான் எவரிடத்திலும் சொல்லவியலாது. இவ்வுலகத்தில் அது எனக்கும் நான் சொன்னபின் நல்லினிக்கும் மட்டுமே ஆன ரகஸ்யம். ரகஷ்யத்தின் மூலப்புள்ளி நீ. சென்னி, இன்றிரவு என் இருப்பிடத்தில் வந்து ஆழ்ந்த உறக்கம் கொள். ஏனென்றால் நாளை முதல் மூன்றாம் பௌர்ணமி வரை உனக்கு இரவு தூக்கம் கிடையாது. வானத்தைக்கற்றுகொள்ள இரவுதான் மிகச்சரியான காலம். </p><p>வான சாத்திரம் என் வித்தை. அதைத்தான் நான் உன்னுள் இறக்கப்போகிறேன்.</p><p>******************</p><p>தொடரும்..</p><p>***************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-8874561223891593789?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-14359115699919217532010-04-01T16:46:00.004+05:302010-04-01T16:58:52.936+05:30<span class=""></span><br /><span class=""></span>UTV- world movies - ல் இந்த படத்தை மீண்டும் பார்த்தேன். படம் முடிவதற்குள் அழுகை கோபம் சிரிப்பு பொறாமை சோகம் தாபம் இன்னும் என்னென்ன உணர்வுகளுக்குள் நுழைந்து வெளியேற வேண்டும்? படத்தை எடுத்தவனுகளை கையெடுத்து கும்பிடவேண்டும். மனிதர்களின் முகபாவங்களை இவ்வளவு துல்லியமாக காட்டமுடியுமா என்ன? இத்தனைக்கும் படம் முழுவதும் fast farward - ல் இருக்கும். படத்தில் வசனங்கள் வேறு கிடையாது. படத்தின் விமர்சனங்களை எதையும் படிக்காதீர்கள் படம் பார்க்கும் வரை.<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S7SAqZsJfaI/AAAAAAAAAI0/96WVbv_H8k8/s1600/skritek.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455126514591432098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S7SAqZsJfaI/AAAAAAAAAI0/96WVbv_H8k8/s400/skritek.jpg" border="0" /></a><br />*************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1435911569991921753?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-54804592823455321762010-04-01T11:28:00.002+05:302010-04-01T12:03:24.069+05:30தினமும் சுமக்கமுடியாத அளவுக்கு முட்டாளாகிக்கொண்டிருக்கிறேன், இந்த வள்ளலில் என்னை ஒரு விட்டுபோன நண்பர் குறுஞ்செய்தி கொடுத்து முட்டாள் பட்டத்தை உறுதிசெய்தார். முட்டாளாய் இருப்பது துயரமில்லை. முட்டாள் என்று தெரிந்தே இருப்பதுதான் துயரம். வாழ்க என் துயரம். எனவே.. நானொரு முட்டாளுங்க!<br />******************<br />பசங்களுக்கு வருட முழுத்தேர்வுகள் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. வலைப்பதிவர்கள் தங்களது வாரிசுகளின் சேட்டைகளை பெருமை பொங்க பதிந்து தள்ளுகிறார்கள்! நல்லதுதான். புத்திர பாசம். ஜெயமோகன் தனது மகனின் அருமைகளை ஒரு அற்புதமான தகப்பனின் ஸ்தானத்தில் இருந்து எழுதி தள்ளுகிறார். படிக்கிறவர்கள் எம்பையனும் அல்லது எம்பொண்ணும் இருக்கே.. ஹ்ம்ம்..என்கிற அளவுக்கு காதுகளில் புகை கிளப்புகிறது அவரது ஹிப்னாடிச வரிகள். உண்மை எந்த பொந்தில் அரவங்களுக்கு இறையாகிக்கொண்டிருக்கிறதோ(தெரிந்தே தான் 'றை' போட்டேன் மக்கா). என் புத்திரன் விழுந்து விழுந்து அறிவியல் படித்து தேர்வுக்கூடத்துக்கு போயிருக்கிறான். வினாத்தாளில் படித்த ஒன்றையும் காணவில்லை. பத்து நிமிடம் இது அறிவியல் பாட வினாத்தாள் இல்லை என முடிவுசெய்து மேடத்தை அணுகி கேட்க. ஆங்கில இலக்கியத்துக்கு இதுதான் வினாத்தாள் என்றிருக்கிறார்கள். இன்னைக்கு என்ன பரீட்சை என்று கேட்டு விட்டு பொறுப்பை விதியின் மீது போட்டு எழுதிவிட்டு வந்திருக்கிறான்! கேட்க சந்தோசமாய் இருந்தது. எம்பையனாச்சே..! விழுந்து விழுந்து சிரித்ததை தான் என் மனைவி பொறுக்கவில்லை.<br />******************<br />சொல்லுவதெல்லாம் பொய் - ல் வேறொரு கதவை திறந்திருக்கிறேன். முழுக்க எனது ஞாபகத்துனுக்கில் கிளம்பிவரும் வரலாற்று தகவல்களையே கற்பனை செய்து தொடங்கியுள்ளேன். வரலாற்றுப்பிழை என்று ஏதேனும் தென்பட்டால் அதை பிழையின் வரலாறு எனக்கொள்ளவும். நான் சொல்லவந்தது இதில் ஏதாவது பிறமொழி வார்த்தையோ சமகால வார்த்தையோ இடைபட்டு இம்சித்தால் சுட்டவும். நான் கற்பனை செய்யும் காலம் கி பி நூற்று ஐம்பத்து ஆறாம் வருடம்!<br /><br /><strong><span style="color:#ffcc33;">**************************</span></strong><br /><strong><span style="color:#ffcc33;">அனைவர்க்கும் முட்டாள்தின வாழ்த்துக்கள். </span></strong><br /><strong><span style="color:#ffcc33;">***********************</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-5480459282345532176?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-32160954320131261192010-03-31T21:51:00.003+05:302010-03-31T23:27:19.215+05:30<p>கணம் ஒன்றின் சாத்தியப்பாடுகள் என்னென்ன. </p><p>அநேக நேரங்களில் ஜாதககாரனாகவும் பூர்வத்தில் கதைசொல்லியாகவும் இருக்கும் அவன் இன்றயதினத்தில் பங்குனி உத்திரமாம் பௌர்ணமியில் பால் பொழியும் நிலா பார்க்க மிதிவண்டியில் சாலை கடக்கும்போது வகையறியாத வாகனத்தில் அடிபட்டு சாலையோரம் வீசப்பட்டான். அவனுக்கு நினைவு தப்பும் கணத்துக்கு முன்: அப்பா.. பேய்களுக்கு தப்புவித்து கைப்பிடித்து குளம் கடத்தி வீடு சேர்த்துவிடு என்னை.. என்கிற பின்னி மோஸசின் கவிதை வரிகளும் சில துளிகள் கண்ணீரும் உணர்ந்தான். குருதி அவன் சிரசில் வழிய அவன் கோமாவில் எழுந்தான். </p><p>********************************</p><p>நான் மாந்தரநாட்டுக்கு நுழைந்தபோது பங்குனி இருபத்தியோராம் நாள். மன்னன் அத்துவன் உடம்பில் பொட்டு புண்ணில்லாமல் மூக்குப்பீளை நோய் தாக்கி மாண்ட தினத்தில் என் வருகை இருந்தது. மேழ ஓரை கார்த்திகை நாளில் பங்குனி பதினைந்து தினத்துள் உச்சமைடையும் உத்தர மீன். அந்த உத்தரம் கீழ் சாய எதிர்மேல் எழும் பின் எட்டாம் மீன் மூலம். மூலம் எழ முன் எட்டாம் மீன் மிருகசீரி துறை தாழும். அக்கணத்தில் எரிந்து கருகும் பெருமீன் ஒன்று கிழக்கோ வடக்கோ நகராது நிலத்தில் பெருவெளிச்சம் காட்டி வீழும். வீழ்த்த ஏழாம் நாள் அத்துவன் மரணிக்க, நான் நகர் நுழைந்தேன். </p><p>மன்னனின் ஈமத்தில் கலக்க நேரிட்டது ஊழ்சாபம். குடநீரும் குடிப்பூவும் கொண்டுசெல்லும் வரிசையில் நான் என்னை நுழைத்துக்கொண்டேன். தீப்பந்தங்கள் வெளிச்சம் காட்ட இரண்டு பெரும் வேப்பமரங்களின் நடுவில் அவர்கள் கூடியிருந்தார்கள். அரண்மனை வாசிகள். தோற்றம் பொழிவு கலைந்திருந்தது. தீப்பந்த வெளிச்சம் எழுசூரியனின் மெல்லிய வண்ணத்தில் அடர் இருளில் பரவியிருந்தது. ஒரு சிறு பெண்டிற்கூட்டம் மரத்தடியில் ஒரு பொழிவான பெண்ணை சுற்றி நின்றிருந்தது. அவளது பொழிவு அவளது இருப்பிலேயே தெரிந்தது. மஞ்சள் துகிலில் அவளுடம்பு சுற்றப்பட்டிருந்தது. சூரியனிடம் பெறும் வெளிச்சத்தை பிரதிபலிக்கும் மஞ்சள் திங்கள். முகம் காணமுடியவில்லை எனக்கு. ஆண்களின் கூட்டம் சற்று பரபரப்பானது. தொலைவில் இருந்த குரும்பனையுயர சுவர்களில் சீரான இடைவெளியில் தீப்பந்தங்களுடன் ஆட்கள் நின்றிருந்தார்கள். இருட்டுக்குள்ளிருந்து ஒரு காத்திரமான சங்கொலி எழுந்தது. கட்டிலில் கிடந்த அத்துவன் உடலைச்சுற்றி அவர்கள் நின்றார்கள். தோள் அகன்ற கருத்த வீரனொருவன் இடைக்கச்சையில் தொங்கிய வாளை உருவி மிகப்பணிவான உடலசைவுகளுடன் அந்த உடம்பின் மார்பில் குறுக்காக நீண்ட ஒரு கிழிப்பை செய்தான். இடது மார்பிலிருந்து வலது வயிற்றிக்கு கீழ் வரை தோல் பிளந்தது. குருதிக்கசிவு இல்லாத அந்த பிளவில் வெண்மையான உட்தோல் தெரியவும் சுற்றியிருந்தவர்கள் முகத்தில் ஒருவித சிலிர்ப்பு தோன்றியதாகப் பட்டது எனக்கு. பின் சடங்குகள் விரைவாக நடந்தேறின. நான் இருளும் வெளிச்சமும் ஒன்று கூடும் கணத்தில் நல்லினியின் முகத்தைப்பார்த்தேன். நல்லினி. அத்துவனின் மனைவி. பட்டத்து அரசி. மாந்தர நாடு அவள் வசம். பிள்ளைப் பேரற்றவள். </p><p><span class=""></span>கணமற்றதொரு கணம். குளத்திற்குள்ளிருந்து வெளியேறும் குறுமுனிச்சூலி அப்பாவின் அதட்டலுக்கு அடங்கிப்போனது. </p><p>உழிஞை கொண்டுவாடா என்றதட்டும் குரல் என்னை நோக்கி வந்தது. அவள் என் கையிலிருந்த பூக்களை வாங்கி மன்னனின் உடம்பு நோக்கி நடந்தாள். அவள் பார்வை என் விழியை தொட்டு மீண்டது. துலக்கமில்லை. துக்கமில்லை. வெற்றுப்பார்வை. புதரிருளில் ஒதுங்கினேன். தொடைக்குக் கீழ் கெண்டை சதை நடுங்கியது. அரை நாழிகையில் தீப்பந்தத்துடன் அருகில் வந்து நல்ல வெளிச்சத்தில் என் முகத்தை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டு கடுமையான சிரிப்பை மற்றவர் அறியாமல் உதிர்த்த கூடலூர்கிழாரை முதன்முதலில் பார்த்தேன். மொத்த உடம்பும் நடுங்குவதை உணர்ந்தேன்.</p><p>***************************</p><p>தொடரும். </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3216095432013126119?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-87911365063213617362010-03-29T13:06:00.003+05:302010-03-29T14:00:36.104+05:30<p> </p><p>அந்தரச் சொல்லொன்றில் மெல்லிய நூல்கட்டி தொங்கவிடுகிறேன் என்னை. குன்டூசல் போல குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் சோர்வுறாமல் இடமும் வலமுமாய் ஆடும் என்னை குறிவைக்கின்றன உனது நிதானமும் துரோகமும். கடக்கிறது காலம் 'கலுக்.. கலுக்' என்கிற மெல்லொலியில். தப்பப்போவது இல்லை இம்முறை இரண்டு குறிகளும். இடப்பக்கம் நான் வர உன் நிதானம் என்னை வீழ்த்தும். வலப்பக்கம் நான்வர உன் துரோகம் என்னை வீழ்த்தும். என்னால் செய்யமுடிந்ததெல்லாம் என்னை இரட்டை இலக்காக உன் முன் நிறுத்தியதுதான். இரண்டு இலக்குகள். இரண்டு வீழ்ச்சிகள். ஒரே நேரத்தில். அச்சம்.</p><p>குறுக்குச் சுவர்மீது குறிப்பிட்ட வீசை எடைகொண்டு பொன்வண்ண வரிகொண்ட வெளிர்சாம்பல் நிறப்பூனை எதிரெதிர் திசையில் நடக்க எனது ஒவ்வொரு விழியும் தனித்தனியாக அவற்றை பின்தொடர்வதை அறிகிறாய் வெயிலொழுகும் பகல் ஒன்றின் மத்தியில். சமநிலை இழந்த என் கால்நடை பிறழ்ந்து கீழிறங்கி செல்லுகிறேன் தனிமை வழி. மௌனம்.</p><p>நீர் வராக்குழாயடியில் அதே பகலில் வெற்றுப்பானையுடன் நிற்கும் தாவணிப்பெண்ணின் வியர்வைக் கோடுகள் போல திசையறியாது வழுக்கியோடுகிறது என்னுள் உனதான கூர் அவதானிப்புகள். கூரைமீதேறி நிற்கிறேன். வழியும் சொட்டுகள் ஈர்க்குச்சி முனைகளில் நிதானமாக சேகரமாகின்றன. ஊறும் அரவத்தின் அதிர்வு போதும் சொட்டுகள் உதிர. விழுகிற ஒவ்வொரு துளியும் வெற்றுப்பானையில் நிரம்பினால் சாந்தமடைவேன் என்கிற உன்னிடம் சமர் ஒன்றுமில்லை. அமைதி.</p><p>****************************************************</p><p>மழைபெயர்ப்பு. ஒரு நிராதரவான வேளையில் நீ என்னை கொல்ல உத்தேசித்திருப்பதாக ஒற்றனின் கூற்றை கருமேக நடுவில் சமிக்கையாக நான் கண்ட பொழுது வீழ்கிறது மழை.</p><p>கொலை என்பது ஒரு எளிமைகூடிய வீகரமான தாதுப்பொருள் என்பதையோ அது எல்லாவற்றிற்குமான ரசாயன மாற்றத்தின் மூலப்பொருள் என்பதையோ அறியாத என் அறியாமையை கழுவித்துடைக்கிறது இந்த மழை. </p><p>அகன்றுவிட்ட அறியாமையின் முதல்தாகம் குருதிஎன்பதை உன் விபூதியும் வவ்வால்கழிவும் கலந்த சுகந்தம் எனக்குணர்த்துவதை மறைக்காமல் என்முகபாவத்தை மணலள்ளி பூசுகையில் மீண்டும் கழுவி வெளியேற்றுகிறது மழை.</p><p>வாய் நிறைய குருதிவழியும் ஓநாயின் படமொன்றை ஒற்றனின் சட்டைப்பையில் திணித்து கழுத்தறுத்து கொல்கிறேன் அவனை உன் பார்வைக்கு படும்படிக்கு. வழிந்தோடும் திசையனைத்தையும் என் இருப்பின் பாதைகளாக மாற்றுகிறது எனை நோக்கி நீ வர, தோதாக மழை.</p><p>வா. இம்மழை என்னுள் வெளியேற்றும் வெக்கையை எனைக்கொன்று அடக்கு. பின்னும் வா. என்னுடல் தின்ன. என் சாபத்தால் உன் தாகம் தீர்க்க விடாது தொடரும் இந்த மழை.</p><p>******************************</p><p>மதுவுண்ண தொடங்கி விட்டான் கலிபுத்தன். கோரைப்பற்கள் உதடு தாண்டி நீள்வதை சிரிப்பின் அடையாளமென்கிறான். சுய போதனையில் துப்பும் எச்சிலில் உடையும் ஆடியில் ஆயிரமாயிரம் பிக்குகள் சிரித்து நெளிகிறார்கள். உடல் கூசி விஹாரம் நுழைந்து யசோதரையை கொல்கிறான் மீண்டுமொருமுறை. தலைக்குமேல் கைகளை தூக்கி கும்பிடும் அவனது விலாவில் முளைத்த வேனல் கட்டியில் குவிகிறது உயிர். ரணம் குணமாகும் மருந்தென காரணம் கண்டடைகிறான். இந்த எளிய புத்தன் மதுவுண்ண தொடங்கிவிட்டான் மீண்டும். கலிபுத்தன்.</p><p>பாவம் சரணம் கச்சாமி....</p><p>போதம் சரணம் கச்சாமி...</p><p>மரணம் சரணம் கச்சாமி...</p><p>*******************************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-8791136506321361736?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-29610424663815193972010-03-26T20:21:00.006+05:302010-03-26T21:18:53.943+05:30<p>பால்யம். அடைகாக்கும் காக்கைச்சூட்டில் வெளியேறும் குயில். நிராதரவான பகலுக்கும் நிர்பந்தமற்ற இரவுக்கும் இடையில் அது கூவுகிறது. திறக்கிறது உயிர். அதன் மரத்தில் காற்றுக்கு நடுங்குகிறது இளம்பச்சை இலை. உதிரும் போது காற்றில் நடுங்குகிறது இலை. வீழ்ந்த நதியில் இலையை நடுங்கச் செய்கிறது ஓடும் நீர். மழையில் துவளும் போதும் நீரில் அமிழும்போதும் நடுக்கமடங்குகிற இலையில் முதிர்கிறது பச்சை. </p><p>நடுவிரலையும் ஆட்காட்டி விரலையும் மணிக்கட்டில் வைத்து வித்தைக்காட்டும் அண்ணனின் விரல்கள் பார்த்து வியக்கிறாள். அடர்வெளிச்சத்தில் விரிகிறது கண்கள். காணாமல் போன பந்துக்கான அழுகையை மறந்து வைக்கிறாள். உருட்டி கொடுத்த சோற்றை கையில் வாங்கி மீண்டும் தட்டில் வைத்து பந்து கேட்டு அழத்தொடங்கும் தங்கையின் அறிவை வியக்கிறான். </p><p>தாத்தாவிடம் தான் தனது முதல் நடையை செய்து காண்பித்தான் தம்பி. வாரியணைத்த தாத்தாவிடம் மீண்டும் நடக்கவிடுவென சொல்லி பூரிக்கிறாள் பாட்டி. தெருப் பெண்களை மாட்டுவண்டியில் அமர்த்தி மாட்டுகாரவேலனைப் <span class="">பார்க்க போன </span> தாத்தாவின் உருமாளில் சொக்கிய பாட்டிக்கு பதினாலாவது பேரன் தம்பி. எளிமையாய் கடந்தது அவர்களின் மரணம் துளி கண்ணீரில்லாமல். </p><p>ஊதாப்பூ மொக்கவிழ்வது போல விரிகிறது. உதிர்கிறது அந்தியில். அதன் மணம் நீர் தின்ற புழுதியின் வண்ணம். நின்ற மழை பெய்யும் பொருட்டு நிமிர்கிற நேரத்தில் சருகான இலையின் பச்சையில் கூடியிருக்கிறது கருமை. பால்யம்.</p><p>**********************</p><p><strong><span style="color:#ffcc00;">நூறாவது பதிவு. அய்யோடா..!</span></strong></p><p>**********************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2961042466381519397?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-31526308785899123082010-03-26T19:38:00.003+05:302010-03-26T19:44:27.192+05:30<span style="color:#ffcc00;"><span class=""></span></span><br /><span style="color:#000000;">*****************</span><br /><span style="color:#ffcc00;"><span class="">தலைப்புக்கு முன்:</span></span><br /><span style="color:#ffcc00;"><span class=""></span></span><br /><span style="color:#ffcc00;">இன்று எனக்கு வாழ்த்து சொன்ன அனைத்து நண்பர்களுக்கும் நன்றி. அனைத்து வாழ்த்துகளையும் பத்மாவின் தளத்தில் சொல்லி என்னை பரவசப்படுத்தியிருகிறீர்கள். நன்றி..நன்றி.. நன்றி.</span><br />*****************<br /><strong>பிறகு:</strong><br />தலைப்பை மீண்டும் படிக்கிறேன். இந்த கேள்விக்கு என்ன அர்த்தம் என தெரியாமல் விழிக்கும் என்னை ஏலனப்படுத்துகிறது துயருத்தும் வாழ்வு. வேதனை. தெரிந்த உண்மைகளுடன் வாழும் துயரம் எனக்கு சாபமாக்கப்பட்டுள்ளது.<br /><br /><strong><span style="color:#ffff33;">சுரேஷ் சொன்ன வான்கோழி கதை:</span></strong> உலகின் மிகச்சிறந்த தாய்மை வான்கோழி. தனது குஞ்சுகளை காப்பதிலும் அன்பு செலுத்தி அரவணைப்பதிலும் நிகரில்லாதது. கீ கீ எனும் குஞ்சு என்றால் அதற்கு உயிர். பாருங்கள் நண்பர்களே... அந்த குஞ்சு கீ கீ என மட்டுமே கத்தவேண்டும். அது அப்படி கத்தாமல் ஊமையாக இருந்தாலோ கீ கீ என கத்தாமல் வேறு ஒலியில் கூவினாலோ அந்த அன்புத்தாய் தன் குஞ்சை கொத்திக் கொத்தியே கொன்றுவிடும். புரிகிறதா... அந்த தாய்க்கு குஞ்சென்றால் கீ கீ என கத்தவேண்டும்.. இல்லையென்றால் அது குஞ்சு இல்லை. குஞ்சு அல்லது குஞ்சு இல்லை! இதுதான் அதன் புரிதல். பைனரி.<br />நீதி: வான்கோழிதான் பைனரி! மனிதன் அல்ல. men are multiple. women are multiple and infinity.<br />****************<br />கடந்த சில தினங்கள் எனது வாழ்வின்மீதான மதிப்பீடுகளை கேள்விக்குட்படுத்த வேண்டிய தருணங்களைத் தந்தது. கடுமையான மனஅழுத்தத்தை அளித்த இந்த அனுபவத்தை கதையாக்க எண்ணம். பார்க்கலாம்.<br />*********************<br /><strong>ஆணி என் நடுநெற்றியில் நுழைய உன் சுத்தியலின் ஒற்றை அறைபோதும். ஏனித்தனை முறை. கபாலம் பிளந்து தெறிக்க நீ துப்பும் ஒற்றை வார்த்தை போதாதா. </strong><br /><strong>****************</strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3152630878589912308?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-90564897833436249792010-03-15T16:07:00.002+05:302010-03-15T17:09:52.416+05:30<span style="color:#ffcc33;">Mr. BT<br />வாருமையா பி வீ.. சௌக்கியம்தானே.. ஊனு எடுத்தாச்சோ? பாத்து பலவருசம் ஆகுதே. எப்பிடியிருக்கு நம்ப ஜனங்க நெலை.. எல்லா பயல்களும் பெசிவேச்சமாதிரி ஆயிட்டனுங்கோ.. அப்ப நாம நெனச்சது சரிதானடே...<br /><br />Mr. BV<br />நோ நோ மிஸ்டர் பி டி.. நான் பொதுவா என்னோட நாட்டு உணவு பொருள்கள் அடங்கின வேஸ்டேஜ.. முக்கியமா அதனோட காலை உணவு பழக்கங்கள நான் தொடுறதே இல்ல. புல்ஷிட்.. நானே சமைக்கிறேன்.. யு நோ .. நான் ஆலிவ் ஆயில்தான் உபயோகிக்கிறேன். . காலையில ப்ரீ டாய்லேட் தான் எனக்கு குறிக்கோள்.<br />Mr. BT<br />என்னடே உனக்குன்னு என்ன ஒரு நாடு இருக்கு எழவு.. நான் என்ன கேட்டேன் நீ என்ன சொல்லுத.. இதபாரு பலவருசத்துக்கபுறமா நாம இதே நாளுல பாத்துக்கிடனும்னு பேசிகிட்டோமில்ல.. அதுக்காகத்தானே இப்போ ஏகப்பட்டபேர ஏமாத்தி யாருக்கும் தெரியாம இங்க வந்திருக்கேன்.. எப்படி போகுது நாம செஞ்ச யோசன..<br /><span class=""></span><br />Mr. BV<br /><span class=""></span><br /><span class="">மேன்.. அதுக்காக நான் பட்ட அவஸ்தைகள் கொஞ்சமா.. என்னோட வேலையை பிடுங்கினது கூட எனக்கு கோவமில்ல .. எம்பையன் என்னை <span class="">போடா தேவிடியாப் </span>பையான்னு திட்டுனது கூட எனக்கு கோவமில்ல.. நான் .. நானே எழுதுன எல்லாத்தையும் நான் எழுதலன்னு சொல்லிகினு திரியுறாங்களே.. அவங்க அம்மாக்கள என்ன செஞ்சா தகும்.. </span><br />Mr. BT<br /><span class="">அதுக்காகத்தான் இவங்கள சுலபமா திசைதிருப்புற வழிவகை ஒன்ன கோதாவரி தாண்டி இல்ல தாண்டாம மேற்கு மலை தொடர்ச்சி முடியுற இடத்துல ஒரு வெள்ளைக் கல்ல கண்டுபிடுச்சு அதுக்கடியில முன்னூறு நாலு தியானம் பண்ணினேன்.. அந்த சோர்வுலதான் என்னோட ஆயிரம் பக்க நாவல எழுதினேன்.. அதுக்குப்பிறகு நா சிறுகதைகளை எழுதுன மகத்தான செயலையும் .. இரண்டு சிறுகதைகளுக்கு நடுவுல என்னோட மண மற்றும் மன நிலைய சமன்செய்ய நாவல்கள எழுதவும் தொடங்கினேன்.. பின்னால நான் என்னை உற்சாகப்படுத்தவும் நான் மொத்தமா எழுததொடங்கிட்டேன் ... மொத்தத்துல.. </span><br />Mr. BV<br /><span class="">.. நிறுத்து மேன்.. இன்னும் நீ பதினஞ்சு மார்க் பதில் சொல்ற பழகத்த விட்டு தொலைக்கலையா.. அவனவன் ஒன் வோர்டுக்கு மாறி இப்போ ட்வீட் வரைக்கும் வந்துட்டானுங்கோ.. நானும் அந்த சமயத்தில சீனா லேர்ந்து ஷெலே வரைக்கும் பலவித கலாச்சாரங்கள்ள புகுந்து திளச்சு.. கடைசியில இப்போ மலையாளம் கத்துக்கினு இருக்கேன்..</span><br /></span>.....................<br /><span class=""></span><br /><span class="">இவர்களைப்பற்றி எதுவும் நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. தமிழ்நாட்டின் தவிர்க்க முடியாத ஆளுமைகள். புத்தகம் வாசிக்கிற ஒவ்வொருவருக்கும் இவர்களிடமிருந்து எதுவாவது கிடைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. இவர்களைப்பற்றி வெகுஜன ஊடக வடிவிலான ஒரு கற்பனை உரையாடலைத் தொடங்கினேன். இவர்கள் இருவரும் தனிமையில் சந்தித்து பேசினால் எப்படியிருக்குமென்று. சுவாரஷ்யமாய் இருந்தது. ஆனால் தொடரப் பிடிக்கவில்லை. இது ஆரோக்கியமாக படவில்லை. </span><br />***********************<br /><span class="">ஜெயமோகனின் சில சிறுகதைகளும், விஷ்ணுபுரம், கொற்றவையும் ஏழாம் உலகமும் தமிழுக்கு கொடைசாருவின் சிறுகதைத்தொகுதியும், ராசலீலா நாவலும் இதே தமிழுக்கு கொடை. </span><span class="">எழுத்தாளர்களுக்கு தற்பெருமை அடிப்படை குணம். இவர்களின் தம்பட்டம் அவ்வாறானதே. இந்த எழுத்தாளுமைகள் - அனைத்து எளிய மனிதர்களை போன்றே - மதிக்கப்படவேண்டியவர்களே. என்னைப்பொருத்தவரையில், வரலாறு தொன்மம் போன்றவற்றை தேடி கொள்ள ஜெயமோகன் சிறந்த வழிகாட்டி. உலக எதிர்கலாச்சாரம், திரைப்படம் போன்றவற்றை தேடி கொள்ள சாரு. ஆக,</span> <strong><span style="color:#ff0000;"><span class="">ஜெயமோகன் ஒரு </span>biological typewritter. சாரு நிவேதிதா ஒரு biological vibrator. </span></strong><br />*****************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-9056489783343624979?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-33822113549766121742010-03-15T12:44:00.004+05:302010-03-15T13:51:15.668+05:30<p></p><p>நண்பர் சுரேஷ் தனது நண்பருடன் பேசும்போது வலைப்பதிவர்கள் பற்றிய ஒரு கருத்தை விவாதித்ததாக சொன்னார். அதன் சாரம் ஒரு கேள்வியாக இருக்கிறது. வலைப்பதிவில் கருத்துக்களைப் பதிவதற்கும் பகிர்வதற்கும் கட்டணம் வாங்கினால் எத்தனைப்பேர் பதிவுலகில் தங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்வார்கள்? முக்கியமான கேள்விதான் இல்லையா ? வலைப்பதிவர்கள் இணைய வலையில்/வளையில் இரண்டுவிதமாக மாட்டிக்கொள்கிறார்கள் என்று படுகிறது. இலவசமாய் பதிவுவெளியை அளிப்பதின் மூலம் சர்வதேச நிறுவனங்கள் விரிக்கும் வலை ஒன்றிலும், தொடர்ந்து பதிவு மற்றும் பகிர்வு செய்வதில் கிடைக்கும் மனச்சுகிப்பிற்கு ஒன்றிலுமாக. இத்தகைய பதிவுவெளி சேவை இலவசமாக கிடைக்காவிட்டால் நாம் எத்தனை பேர் கைக்காசு செலவு செய்து நமது கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்வோம்? </p><p>பதிவு வழக்கம் மெல்லியதொரு போதைப்பழக்கமாக உருவகிக்க தொடங்குவதை பதிவர்கள் கண்டுகொள்ளக்கூடும். முதலில் எண்ணத்தைப் பகிர நல்ல களமாய் இருக்கும் இவ்வெளி தன்னை இட்டு நிரப்ப ஏதேனும் ஒரு கருத்துக்கும் அதன் தொடர்ச்சியாக ஒரு சார்புக்கும் பதிவர்களை நிர்பந்திக்கிறது. இச்செயல்பாடு படிப்படியாக நிகழும். ஒருவரின் வேலை மற்றும் சூழல் சார்ந்தே இதன் தன்மை காலவெளியை எடுத்துக்கொள்ளும். ஆனால் தொழிநுட்ப யுகத்தில் நாம் இதிலிருந்து தப்ப முடியாது.</p><p>ஏற்கனவே நமது பருண்மையுலகில் இணையத்தின் வழியாக ஒரு பிரபஞ்ச வெளியைப் போன்ற தன்மையில் ஒரு மாயச்சமூகம் மனித எண்ணங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டு விட்டது. நாம் நமது சமூகத்தில் ஒரு உறுப்பினர் போன்றே இந்த மாயச்சமூகத்திலும் உறுப்பினர்கள். நமது கட்டற்ற எண்ணங்களை மிகச்சுலபமாக பரப்ப முடிகிற வெளியாய் இது தன்னை தொடர்ச்சியாக விரிவு செய்து கொள்கிறது. அதைவிட ஒரு சிறப்பம்சம் உண்மைச்சமூகத்தில் ஒரு தனிமனிதனுக்கு சாத்தியப்படாத பன்மை நுழைவுத்தன்மை இந்த மாயச்சமூகத்தில் சாத்தியமாகிறது. </p><p>அதாவது, ஒருவர் இச்சமூகத்தில் எத்தனை பேராகவும் உறுப்பினராக்கிக்கொள்ளலாம். அனாலும் இது உண்மைச்சமூகத்தின் ஒரு புள்ளி மாற்றமற்ற மாயப்பிரதியாக மட்டுமே இருக்கிறது. மொத்தத்தில் ஒரு தனியறையில் தன்னை யாரும் கவனிக்காத நேரத்தில் ஒரு தனிமனிதன் செய்யும் அத்தனைக்காரியங்களையும் எல்லாம் அறிகிறபடி தன்னை யாரென்று வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் செய்வதற்கான சாத்தியப்பாடுகளை இவ்வெளி நமக்கு அளிக்கிறது. </p><p>என்னவொரு பயங்கரம்! </p><p>***********</p><p><strong><span style="color:#ffcc00;">வலை/<span class="">வளை </span>இரண்டு வார்த்தைக்குப் பிறகு 'வழை' என்கிற வார்த்தை இருக்கிறதா என்று தேடினேன். இருக்கிறது. வழை என்றால் இளமை என்ற ஒரு அர்த்தமும் புதுமை என்ற ஒரு அர்த்தமும் இருக்கிறது வர்த்தமானன் தமிழ் - தமிழ் அகராதியில்.</span></strong></p><p>********</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3382211354976612174?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-23239140270353876212010-03-12T18:42:00.004+05:302010-03-12T19:10:35.945+05:30<p>தானமிடும் மனிதன் தன்னை தேவனென கொள்கிறான்.</p><br /><p>கண்மூடிய இமைவழி தெரிகிறது தகிப்பின் சிவப்பு. ரசமிழக்கும் ஆடியின் முன் என்ன செய்துவிட முடியும் வெப்பமூச்சு. கருகி அழிகிறது தனித்தலையும் இரட்டைவால் மிருகம். பொறி தேடும் பறவையிடமிருந்து கூண்டை மறைக்கிறான் வேடன். பாழடைந்த காட்டில் ஒற்றையடிப்பாதை ஒன்றை கண்டுபிடிக்கிறான் அகழ்வு செய்பவன். தங்கக்குழம்பின் ஊற்றுவழிஎன கொக்கரிக்கும் அவன் சர்ப்பதோஷம் பெற்று வீழ்கிறான் முதலடியில். </p><br /><p>தானம்பெறும் மனிதன் தன்னை பாவமெனக் கொள்கிறான். </p><br /><p>காற்றின் குளிர்பெற்று ஊற்றுகிறது மேகம். இரவு. இருள். காடு. குளிர் பொறுக்கா ஒளிதேவதை சிலந்தியின் கூட்டில் தஞ்சம் கேட்கிறாள். இரைகளுக்கானது அதன் கூடு. இறக்கம் கொள். மழைத்துளி ஆகிவிடு. இருண்டவனக்கிளையில் பனித்துளியில் தன்னை ஒளித்துக்கொள்கிறது ஒளி.</p><br /><p>*************************</p><br /><p></p><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2323914027035387621?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-11834863365829621642010-03-12T18:13:00.004+05:302010-03-12T18:40:16.242+05:30"there should be somethin wrong..." என்றான் அவன்.<br />"there should be somethin wrong..." என்றாள் அவள்.<br />"there should be somethin wrong..." என்றது அது.<br />"where" என்றேன் நான்.<br />"there" என்றாய் நீ.<br /><br />................வேறொன்றும் இல்லை நகுலனை மீண்டும் எடுத்தேன்.<br /><br />********************<br /><br />இரண்டு நாவல்கள் ஒற்றை மூச்சில் படித்தேன். மீண்டும். ஏறக்குறைய பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு எவ்வளவு மண்ணாய் இருந்திருக்கிறேன்! (இப்ப மட்டும்..?) இப்போதைய என் இருப்பை ஒரு கேலியாக்கி, அற்பத்தின் அற்பமாக்கி, திருவிழாக்கூட்டத்தில் துணியற்றவனாக்கி .... ன்னும் என்நெல்லாமொவாக்கியது அப்புத்தகங்கள். படித்துமுடித்த கணத்தில். இப்பொழுது இந்த மனநிலை இல்லை. பரபரப்பு அடங்கி நிதானமாகிவிட்டேன். ஒரு மனதின் கற்பனைசக்தியை, அந்த கற்பனை மூலம் ஏற்படும் பரவசத்துடிப்பை வாசகனுக்கு பரிமாற்றம் செய்வதில் ஒருநூலும் மனிதர்களின் சாதாரண உறவுமுறைகளில் கீழ் மற்றும் உள் அடுக்கில் நிகழும் மன உரையாடல்களை ஒரு மூன்றாம் ஜாம நாய் குரைப்பு போல குரூரப்புதிர் வழி வெளியேறும் வார்த்தைகளைக் கொண்ட மற்றொரு நூலும்.<br /><br />நித்தியகன்னி - எம்.வி.வெங்கட்ராம்<br />என் பெயர் ராமசேஷன் - ஆதவன்<br /><br />படித்து துன்புறுங்கள் நண்பர்களே.<br />****************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1183486336582962164?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-72962354447729474592010-03-10T17:18:00.005+05:302010-03-10T19:18:34.064+05:30<p>*************** </p><p><span style="color:#ffcc00;">நாட்குறிப்பில் மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்த காகிதத்தில் சிதறலாய் கிடந்த எழுத்துக்கள். இவ்வரிகளில் சன்னாசியின் கையெழுத்து மாதிரி இல்லாத சில குறிப்புகளை ஜாதகக்காரர் எழுதியிருக்கலாம் அல்லது அங்கயர்கன்னியாக கூட இருக்கலாம். </span></p><p>********************** </p><p>......... ஒரு மடையனுக்கு.... இல்லை ... ஒரு மடையனின் எழுத்துக்கள் யாருக்கும் புரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆனால் உங்களுக்கு தெரியாத ஒன்றை அவன் எப்பொழுதும் உளறிய வண்ணம் உள்ளான். கேள் நண்பனே .. பொருளும் காமமும் நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள். உச்ச இன்பமும் பணமும் அவற்றின் மீச்சிறு அலகுகள். அதிகாரம் பாலுணர்வையும் பணத்தையும் கண்ணாடித்துண்டுகளாக அரைத்து ஆசையென்னும் சாட்டையில் பூசியிருக்கிறது. வாழ்வெனும் ஒளி அந்த சாட்டையின் கண்ணாடிக்கலவையில் ஒளிர்கிறது. தொடர்ந்து அது மனித பூச்சிகளை தன்பால் இழுக்கிறது. மனிதனின் பிரக்ஞையால் உருவாகும் அதிகாரம் சூழலலால் நெய்யப்பட்டிருக்கிறது. இங்கு நிலவும் சூழல் தற்செயல் அல்ல. அதன் ஒவ்வொரு கண்ணியும் துல்லிய முன்வரைவுகளால் ஆனது. நிகழ்தகவின் விளைவுகளையும் தற்செயல் தன்மையையும் ஆளுமை செய்யும் அளவுக்கு நாம் பயங்கரவாதிகள் ஆகிவிட்டிருக்கிறோம். நமது விஞ்ஞானகூடங்களில் இயற்கை செயற்கையாக்கப்பட்டு பரிசோதனைக்கு உள்ளாக்கப்படுகிறது. .............................................</p><p><br />அதுசரி.. எதற்காக இப்படி எழுதுகிறேன்?<br />************</p><p>நிராதரவற்ற இவ்வேளையில் இருப்பு அர்த்தமற்றது என கொள்ளவேண்டாம் சன்னா. உற்றுநோக்கப்பட்ட ஒரு காட்சியாவது நேசம் மிக்கதாக இருக்கும். ஒருவேளை தனனைத்தானே முழுவதுமாக அழித்துவிடவும் கூடும். நிராதரவு முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட்டுவிடும். பின் எப்போதும் உன் சுயம் குற்றவுணர்வு கொள்ளத்தொடங்கலாம். எனவே, சன்னா.. தேவையற்ற கணம் என ஒன்று கூட இல்லை. எதிர்மாறாக ஒவ்வொரு கணமும் தேவையற்றதாக இருக்கலாம். சாத்தியப்பாடுகள் பற்றி நாம் பேசத்தொடங்கினால், நாழிகை கழிவதே மீதம். மூச்சிழுத்து வெளியேற்றும் ஒவ்வொரு முறையும் நீ வாழ்கிறாய். உன் உடல் முழுதும் குருதி இளஞ்சூட்டுடன் பாய்ந்தலைகிறது. நீ பசியுணர்வாய். பசியடக்கும் ஒவ்வொரு கவளமும் உன் மனக்கட்டுப்பாட்டுக்கு எதிராக செயல்படும். உன்காமம் பசித்த வேங்கை போல குகை விட்டு வெளியேறும். இரை வேண்டி காடதிர உறுமும். அழியும் வரை காத்திருக்கப்போகிறாயா. மொத்த விசும்பும் ஒவ்வொரு மரணத்தோடும் மடிகிறது. வேறொரு இருப்புக்கு வேறு விசும்பு இது. மீண்டும் கேள்.. ஒவ்வொரு மரணத்திலும் முற்றும் முழுவதுமாக அழிந்துவிடும் இயக்கமிது. உனக்கிருப்பது இறந்தவனுக்கு இல்லை. மரணத்திற்கு நீ இருக்கிறாய். உனக்கு மரணம் இருக்கிறது. இறந்தவனுக்கிருப்பது உனக்கில்லை. பின் என் உன்னதம் மற்றும் உன்னதமின்மையைப் பற்றி போகம் கொள்கிறாய். கவனம். நான் யாரென்று உனக்குத்தெரியும். நீண்ட காலவெளியின் அனுபவம் எனக்கு உண்டு. நம்பிக்கைன்மையின் பெருந்திரள் நான். புணர்ச்சி யோகம். மெல்லிய தோல் கொண்டு என் ரகசியங்கள் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளன. என் இருப்பு குற்றம். அது உன்னை கூசச்செய்யும். பேராபத்தின் குழந்தை நான். வேங்கையென உருவகிக்கும் இச்சை நான். என்னைக் கொல்ல உனது கற்கால ஆயுதம் போதாது. என்னைக்கொல்ல தந்திரமான ஆயுதம் தேடாதே. எளிமையாய் எதிர்நில். ஒரு வேளை அது உனக்குள்ளே இருக்கலாம். உபயோகிக்கத் தெரிந்தவனின் ஆயுதம் அடிமையென இயங்கும். </p><p>*********************</p><p>மேகங்களின் அமைப்பை வரைமுறைப் படுத்தும் சாத்தியமின்மை தெரிந்தே வானம் பற்றிய குறிப்புகளை தொடங்குகிறேன். நிலக்காட்சியை எவ்விதத்திலும் பிரதிபலிக்காத வானம் ஒரு குட்டைநீரில் அடங்கிவிடும் என்பது வெறும் காட்சி தர்மம். புல்நுனியில் தொங்கும் ஒரு சொட்டு பனித்துளியில் நுழைந்துவிடும் மலையைப்பற்றி வானம் எப்பொழுதும் கவலை அடைவதில்லை. தன்னளவில் பெரிய வெளியை உருவாக்கி அதன் விளிம்புகளில் மேகங்களை அனுமதிக்கும் வானம் மேகத்தாலானது என சொல்வதற்கில்லை. பின் எப்படி மேகங்களின் அமைப்பை வானம் ஆளுமை கொள்ளும். இன்றைய மேகம் ஒரு ஐரோப்பிய பெண்ணாய் மருவி மிதிவண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவள் கருநீல நிறத்தாலான பிரில் வைத்த அகன்ற பாவாடையும் பொழிவான வெண் சட்டையும் அணிந்திருந்தாள். தனது மிதிவண்டியில் முன்கூடையில் சில பூக்களை வைத்திருந்தாள். கணக்கரைவில் அவள் மீண்டும் வகையறியா மேகமானாள். பின்பு அவளைக் காணவில்லை. நான் மட்டுமே அங்கிருந்தேன். என் விளிம்பில் இனி அவள் வர வாய்ப்பில்லை. துக்கம் உள்ளது.</p><p>***************</p><p>கண்களை மூடி தன்னைத்தானே பலமுறை சுற்றினால் திசை மறக்கும் மீண்டும் கண் திறக்கும் போது. ஆனாலும் சொற்ப கணங்களில் மூளைஅடுக்குகள் மீட்டு விடுகிறது திசையறிவை. அவ்வளவு சுலபமாக அமைந்துவிட்டது இருப்பிடங்களின் தகவமைப்பு. பிரிதொருநாளின் கனவில் பெரும்பறவையொன்று என்னை தூக்கிப்பறந்தது. பதினோரு மலைகள், நான்கு பள்ளத்தாக்குகள், ஒரு பாலைவனம் மற்றும் முப்பத்துஏழு ஆறுகள் கடந்து ஒரு சிறிய கடலுக்குள் எறிந்துவிட்டுச் சென்றது என்னை. மூவுலகமும் அறிந்தது எனது நீச்சல் திறன். மேற்குலகில் வண்ணத்திப்பூச்சி வகையும் கிழக்கில் மல்லாந்த வகையும் மத்தியில் எனது மிதத்தல் வகையும் பெருமை. ஆனால் இது கடல். சமுத்திரங்கள் அனைத்தும் வரையறுக்கப்பட்டது. பாதைகள் நிரம்பியது. கடல் அப்படியல்ல. பெரும்பாலைவனம் ஒன்றின் தண்ணீர் திரிபு. திசைபற்றிய அறிவுமட்டுமே ஒரு நீச்சல்காரனின் பாதுகாப்பு. உணவு தேடும் சில சுறாக்களுக்கு என்னைப்பற்றிய அக்கறையில்லை என்பது எனக்கு பயத்தை அளித்தது. மேலும் திசையறிய ஒற்றைச் சூரியன் போதுமான பகல் அப்போது இல்லை. வெளுத்துக்கிடந்த அலையும் மீன்கள் சூரியன்படாத தகவலைச் சொல்லித்திரிந்தன. செய்வதறியாது மல்லாந்து மிதக்கத்தொடங்கினேன். நேர்பார்வையில் ஒரு கோடியே நாற்பத்து ஏழு லச்சத்து தொண்ணூற்று நான்காயிரத்து எண்ணூற்று ஐம்பத்தாறு விண்மீன்கள் தெரிந்தது. இவற்றில் எது என் திசை காட்டும். திசை பற்றிய அறிவு பார்வைக்கா புலனுக்கா. ஒரு சுறா என்மீது உமிழ்நீரை துப்பியது. தலைக்கனம் பிடித்த சுறாக்களின் மத்தியில் வாழ்வது இவ்வளவு சுலபமா என்ன. வெறும் உமிழ்நீரை தாங்கும் சக்தி மட்டும் போதுமா. கடல் நீரே அதை கழுவியும் சுத்தம் செய்கிறது. திசையறிய இச்சுறாக்கள் உதவுமா தெரியவில்லை. மீண்டும் விண்மீன்களை பார்த்தேன். அதிசயம். இடம் மாறியிருந்தன அவைகள். முதலில் இருந்ததும் இல்லாமல் இருந்தது. மூன்று லட்சம் விண்மீன்கள் காணாமல் போயிருந்தன. பதிலுக்கு மூன்றேமுக்கால் லட்சம் விண்மீன்கள் வேறு இடத்தில் தோன்றியிருந்தன. விளையாட்டு அற்புதமாய் இருந்தது. நீண்ட களைப்பிற்கு பின் ஒரு நிலைத்த தொடர்ந்து மாறாத ஒற்றை விண்மீனைக் கண்டுபிடித்தேன். திசை பற்றிய முதல் ரேகை. </p><p>**************</p><p>வண்ணத்துப்பூச்சி நீச்சல் அடித்து வெளியேறினேன்.</p><p>**********************<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7296235444772947459?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-64273176640804601022010-03-10T08:31:00.003+05:302010-03-10T09:07:24.929+05:30<p>****************</p><p>ஒரு துயர்கொண்ட முரட்டுப்பாடல் தனதான ஒலிச்சமிக்கைகளை ஒளித்துவைக்க சதா முயல்கிறது. தன்னிடமிருந்து தெரியாமல் வெளியேறும் கூர்ப்பல் ரீங்காரங்களை அது கட்டுப்படுத்த முயன்றும் சதா தோற்கிறது. தனது ஒலிகளின் கூர்முனைகள் கேட்பவர்களின் செவிப்பறையை கிழித்துவிடுமென எல்லோரிடமும் எச்சரிக்கை விடுகிறது. அதன்பொருட்டே அக்கூரிய ஒலிகளில் ஏற்படும் ரணத்தை தானே ஏற்றுக்கொள்வதாக சமாதானம் செய்கிறது. எனக்கு அந்த துயர்கொண்ட பாடல் பார்க்கக் கிடைக்கிறது. அது என்னை நிர்வாணம் ஆக்குகிறது. வெளியெல்லாம் என்னை கூசி அலையச்செயகிறது. அது என் பெருவிருப்பமாய் வேறு இருக்கிறது. தன்னை துயர்கொண்ட பாடலாய் உருவகிக்கும் அது உண்மையில் ஒரு நீண்ட நதி. ஏற்கனவே சமைக்கப்பட்ட பாதையில் நிதானம் தவறாமல் ஓடி கடலைடையும் ஒரு அமைப்பு. ஆனாலும் அது ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு எளிய கூலாங்கல்லில் இடறி தனது சமனை இழக்கிறது. இடறி விழும் ஒவ்வொரு முறையும் அது தன்னை துயருற்ற பாடலாக உருவகிக்கிறது. எப்பொழுதும் போல் நான் செய்வதறியாது பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இம்முறை சற்று திகைப்படைந்துள்ளேன். </p><p>*************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6427317664080460102?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-16622442885903448272010-03-09T12:01:00.004+05:302010-03-09T13:13:19.875+05:30<p><span class=""></span></p><p>கடவுளைப்பற்றி எழுதத்தொடங்கினேன். கடலாழத்தின் அழுத்தமும் உப்புச்சுவையும் தொடுவானத்தையும் படைத்தவர் அவர். பறவைகளின் ஒளிச்சிதறல் பரவும் பெருங்காடுகளைப் படைத்தவரும் கூட. பனித்துளி சர்ப்பவிசம் மனிதர்கள் நாக்கு மூங்கிலிசை வசைச்சொல் மற்றும் எல்லாவற்றையும் படைத்தவர் அவரெனக்கொள்ளலாம்.மேலும் அவரைப்பற்றி எதைச்சொன்னாலும் பழையதாய்ப் போய்விடுகிற அவஸ்த்தை. தவிர, பசியின்மை தாகம் புல்வெளி மரணம் எதையும் விட்டுவைக்காத காமம்... எழுதுவதை நிறுத்தி எதை எழுதாமல் விட்டுவிட்டேன் என்றெண்ணியவாறு மீண்டும் வாசிக்க எழுதியதெல்லாம் ஒரு சாதாரண முத்தம் பற்றிய குறிப்புகள் என உணர்தபோது கடவுள் தோன்றி சிரித்து மறைந்தார்.</p><p>*********</p><p>தன்னைத்தனே முத்தமிட்டுக்கொள்ளும் ஒரு பிரார்த்தனை வடிவத்தை அனுமதித்த கடவுளை இன்று பெய்த மழையின் லேசான மண்வாசனையோடு நிபந்தனை ஏதுமில்லாமல் மன்னித்தேன். பிழைத்துப்போன கடவுள் முத்தவண்ண ஓங்காரத்தை இடியாக்கி எனக்கு பரிசளித்தார்.</p><p>********</p><p>மாலையொன்றின் முடிவில் எரிச்சலுடன் விடைபெற்றார் என்னிடமிருந்து கடவுள். என்னைப்போலவே அவருக்கும் வருத்தமில்லை. வருத்தமெல்லாம் முத்தமிட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்த இரண்டு குழந்தைகள் தவறவிட்ட முத்தத்தை இருவரும் பிடிக்கச்சென்று மீண்டும் தவறவிட்டோம் என்பதாலும் உடைந்த முத்தத்தை அவரால் மட்டுமல்ல என்னாலும் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை என்பதுதான். </p><p>*********</p><p>தலைதெறிக்க ஓடிவந்த கடவுளின் தொண்டை வறட்சிக்கு நீர் கொடுத்து என்வென்று கேட்டேன். தாகமடங்கி நிதானமான அவர் என்னைப்பார்த்து சிரிக்கத் தொடங்கி நிறுத்தினார். அழத்தொடங்கி நிறுத்தினார். பேசத்தொடங்கி நிறுத்தினார். என்னசெய்வது என்று திகைத்து அதை மறைக்கத் திரும்பி நிறுத்தினார். பின்பு மெதுவாய் என்னிடம் நீ கேட்ட கேள்விக்கு என்னாலான பதிலைத் தேடிவிட்டேன். ஒரே பதில்தான். முத்தம் முத்தத்தால் மட்டுமே ஆனது என்றார். பின்பு சென்றுவிட்டார். </p><p>***********</p><p>ஆதி சூட்சுமம் அறிந்த உனக்கு இனி நான் துளியும் தேவையில்லை என்றார் கடவுள். சற்று நேரம் அமைதியாய் இருந்து பின்பு ஆரத்தழுவி மொத்தமாய் என்னிடமிருந்து பிரிவதாய்சொல்லி புறப்பட்டார். எனக்கு வருத்தமில்லை. இன்று காலையில்தான் தெரிந்து கொண்டேன் அனைத்து முத்தங்களின் மறுபக்கங்களிலும் இருக்கும் அவரது இருப்பிடத்தை. எனக்கு தெரிந்துவிட்டதால் ஏற்பட்ட வெட்கவுணர்வால்தான் பிரிகிறார் எனத்தெரிந்து என்னவொரு குழந்தைத்தனம் என வியந்தேன். பின்பு என் நெஞ்சு நெற்றி புஜங்கள் தொட்டு என் வலது ஆட்காட்டி விரலை கேள்விக்குறி போல வளைத்து அதன்மேலோர் முத்தமிட்டுக் கொண்டேன்.</p><p>**************************************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1662244288590344827?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-69732873724631234822010-03-08T08:33:00.003+05:302010-03-08T09:12:29.643+05:30<p>மகளிர் தினம்! </p><p>எனக்கு இது ஒரு தனிப்பட்ட சிறப்பு தினம் கூட. எனது துணைவியாரின் பிறந்த தினம். அவர்களுக்கு ஒரு வாழ்த்து. </p><p>அனைத்து பெண்களுக்கும் மகளிர் தின வாழ்த்துக்கள் ! பெண்களைக் கொண்டாடும் ஆண்களுக்கும் வாழ்த்துக்கள்!!</p><p>********</p><p>இன்றைய தினத்தையொட்டி நான் படிக்க நேரிட்ட மூன்று தினசரி செய்திகள் பற்றிய சிறு பகிர்வு. ஆந்திராவில் என்டியார் ஜூனியருக்கு ஐநூறு கோடி ரூபாய் வரதட்ச்சனை கொடுத்து கூடவே ஒரு பெண்ணையும் கொடுக்கிறார்கள். பாராளுமன்றத்தில் முப்பத்துமூனு சத இடதுக்கீடு மசோதா நிறைவேறினால் அத்தனை பெண்களுக்கு எங்கு போவது என்று எதோ ஒரு பத்திரிகை கவலைப்பட்டிருக்கிறது. சைனாவில் மனைவிகளுக்கு வீட்டு வேலைக்கு கணவன் சம்பளம் கொடுக்கவேண்டும் என்று உத்தரவு போட்டிருக்கிறது. கேயாஸ் தியரியில் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பை ஏற்படுத்திப்பார்க்க அவசியமில்லாமல் தெளிவாக ஒற்றை காரணியாக பெண் இருக்கிறாள். அனைவர்க்கும் அனைத்திலும்! இந்த செய்திகளில் ஒன்று மாநிலம், அடுத்தது தேசம். மூன்றாவது சர்வதேசம். வாழ்க இப்பிரபஞ்சம்!</p><p>************</p><p>மீடியா வைரஸ்களின் கடுமையான தாக்குதல்களை மீண்டும் நித்த்யானந்தா மூலம் வெளிறிப்போய் அனுபவத்த நம் மகாப்பொது மக்கள் மீது ஒரு கண்ணுக்குக்கு தெரியாத மீடியா வைரஸ் பற்றி சொல்லவேண்டும். அது "பூம் டீவீ" என்கிற பெயரில் அனைத்து அரசு போக்குவரத்து கழக பேருந்துகளிலும் பதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. </p><p>************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6973287372463123482?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-59563433193143517732010-03-04T20:25:00.003+05:302010-03-04T22:10:01.160+05:30<p><br /><span style="font-size:85%;">நண்ப<br />அனைத்தையும் அடக்கியதது. சிறுத்து, கூரிய பார்வை. அகன்று அகண்ட கேள்வி. மாறாத ஞாபகம் மற்றும் சமரசமற்ற பழிகொள்ளும் தன்மை. மிகமிக அழுத்தமான பாதத்தடம். எல்லாமுமாய் எதிர் நிற்கிறது யானையாய். கரியபூனைக்குட்டியாய் நிற்கும் என்முன். இருப்பதோ கவிதை என்னும் சிறிய அங்குசம்.<br />நண்ப<br />தற்கொலைக்கு அல்லது கொலைக்கு அல்லது ஒரு நீண்ட ரயில் பயணத்திற்கு அல்லது கடலோரத்தில் சிப்பிகள் பொறுக்குவதற்கு அல்லது சாலையில் கடக்கும் ஒரு நத்தையை கவனிப்பதற்கு என்று சொல்லத்தொடங்கும் முன் கவிதையிருக்கிறது பதிலீடாய் என்கிறாய். அவள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள். அல்லது கவனித்துக்கொண்டிருக்கக்கூடும். அல்லது நிச்சயம் அது கண்காணிப்பாய்த்தான் இருக்கும். என்றதனால் கவிதைக்கு பதிலீடாக ஒரு புன்னகை ஒரு முகமன் அல்லது ஒரு பணிதல் போன்ற ஏதாவது ஒன்று மிகவும் நல்லது. அல்லது அவள் பாதத்தில் நீண்ட குளிர்ச்சியான முத்தம் அதனினும் நல்லது.<br />நண்ப<br />நாம் சேர்த்துண்ணும் இவ்வினிய வேளையில் ஒரு குவளை சாராயத்தின் தேவை பற்றி தெரிந்து கொண்ட அப்பறவையை நான் நேசிக்கிறேன். மண் குழைத்து உருவாக்கிய குவளையில் திரவம் நிரப்பும்சப்தத்தை எழுப்புகிறது அப்பறவை. நாம் பேசிகொள்வதற்கு இதமான இவ்வேளையை இளக்கமாக்கி சங்கீத நுட்பம் சேர்க்கிறது அவ்வொலி. அறைச்சுவர்கள் கரைய நீர்மீது மிதக்கின்றன நமது நாற்காலிகள். கடல்வெளி ஆகிறது நிலம். படகென நகர்கிறது காலம். காலத்தினூடே பறக்கும் அப்பறவையின் பெயரை விளிக்கிறேன். என்னுடன் சேர்ந்து நீயும் அழைக்கிறாய். எதிரொலியில் அப்பறவை அளிக்கும் பதில் நம் குரலாகிறது. அது கேட்டு சிரித்துக்கொள்ளும் நமது விழிகள் நுகரும் வாசனை சிதைவுகளுக்கானது. </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப</span></p><p><span style="font-size:85%;">எனது வார்த்தைகளுக்கு உன் உடலிலும் உனது வார்த்தைகளுக்கு எனது உடலிலும் படர்கிறது செதில்கள். வார்த்தைகள் தடித்த பொழுதில் நாம் வெள்ளிச்சாம்பல் நிறக்கடலில் அப்பறவையை மறந்து நீந்திக்<span class="">கொண்டிருக்கிறோம். தனது </span> மொத்த தாகத்திற்காகவும் நமது நிலத்தில் கொட்டப்பட்ட அக்கடலை குடித்த வெண்கழுத்தும் அடர்தாமிர நிறமும் கொண்ட அப்பறவையின் எச்சம் தழும்பாகி பதிகிறது எனது குதத்தில். சுற்றி வளர்ந்த சுவர்கள் நம்மைச் சூழ்ந்து அறையானதும் உன் கழிப்பறை குழாயில் கசிகிறது அளத்தின் நீர். தீர்க்கப்படாத நம் தாகத்தினை தூக்கிப்பரக்கு அப்பறவை பாரம் தாங்காமல் அலறும் பொழுது நான் அதை வெறுக்கத் தொடங்கினேன். எப்போதுன் நீ என்னை வழிமொழிவாய் என நம்பியபடி. </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப</span></p><p><span style="font-size:85%;">ஆணாகிய என்னிடம் ஆணாகிய நீ முத்தங்கள் கேட்டு நச்சரிக்கிறாய். முரட்டுத்தனமாக மறுத்தலிக்கிறேன். முத்தங்களுக்கு ஏது பால்பேதமென்கிறாய். அருவெறுப்பின் உச்சமென்கிறேன். புன்னகை புரிகிறாய். உடல் கூசுகிறது நினைத்தாலேவென்கிறேன். உன் பூத்த புன்னகை சிரிப்பாகிறது. உன் உறுதி கண்டு பயந்து விலகியோடுகிறேன் சிரிப்பொலி அடைத்த பாதைகள் விலக்கி. கனவில் நான் உனக்கு இட்ட நீண்ட முத்தத்திற்குப்பின் நான் பெண்ணானேன் நீயும் பெண்ணானாய். பெண்ணாகிய நீ பெண்ணான என்னிடம் முத்தங்கள் கேட்டு நச்சரிக்கிறாய். நாணத்துடன் மறுத்தலிக்கிறேன். பால் பேதம் அற்றவை முத்தங்கள். வேப்பமர நிழலில் அமர்ந்து நமதான இவ்வுரையாடலை கேட்டு அவர்கள் சிரித்துக்கொள்கிறார்கள் மற்றவர்களுக்கு தெரியாமல். அவர்கள் முத்தங்களின் வல்லமை அறிந்தவர்கள். </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப</span></p><p><span style="font-size:85%;">அவளை எனக்கு பிடித்திருக்கிறது. சலனமற்ற உன் முகம் சலனமற்ற வார்த்தைகளை சலசலவென உதிர்கிறது. குடிநீர் நிரம்பிய பாலித்தீன் பையை சுவற்றில் எரிந்து உடைத்தாய். சுவற்றில் தெறித்த நீரின் கோலத்தில் நெளிந்தது ஒரு அமீபா. அவளுடன் இன்னொரு பெண்ணும் சில ஆண்களும் இருந்தார்கள். நீயும் நானும் கூட. கூரையற்ற அறையின் தரையில் அமர்ந்து மது அருந்தினோம். வாழ்நாளின் அவமானகரமான அன்று நான் செய்தேன். சுவற்றில் பட்டு தெறித்த மது போத்தலின் ஆடிச்சில்லுகள் என் ஞாபகக்கிழிசலின் ஓரங்களைத் தைத்தன. அமர்ந்திருந்தவர்க்கெல்லாம் ஆளுக்கொரு ரணம். ஆனந்தத்திலும் துக்கத்திலும் சில துளிகளை இழந்தது நமது விழிகள். விடியலில் நாம் அவர்களை விட்டு வெளியேறினோம் நீ அருகிலும் நான் வெகுதொலைவிலும். இன்றும் அவளை எனக்கு பிடித்திருக்கிறது. அவளுக்கு உன்னைத்தான் பிடித்திருக்கிறது என தெரிந்த பிறகும். </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப</span></p><p><span style="font-size:85%;">அலுப்பு தட்டும் ஒற்றைக் கேலிக் கூத்து என் மரணம் திரும்பத் திரும்ப நிகழ்கிறது மைதூனத்தில். சொல் மொழி துளிவானம் நீர்மை எல்லாம் புதைய நிகழ்கிறது காலம். உன் பெயர் அவள். என் பெயர் அவன். அவன் பெயர் நீ. அவள் பெயர் நான். எழுத்தெல்லாம் ஸ்கலிதம் என்கிறான் கணிதன். மீதம் கிடைத்தது பூச்சியம். சமன்பாடு நிறைவடைந்ததில் பூப்படையும் காமம். கடலின் குறுக்கே பறக்கும் காகம் காவென கத்துவது யோனிதர்மம்.</span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப</span></p><p><span style="font-size:85%;">மௌனம் வேயப்பட்ட அறையில் ஆழ்கடல் அடர்வென மனங்கொண்டு அமர்ந்திருக்கிறேன். உன் பால்வெண்மை வார்த்தைகளில் என்னை வெளியழைக்கிறாய். ஆப்பிளின் நறுமணத்தை சொல்லாக்குகிறாய். பயங்களின் இழையாய் படியும் மனத்தின் மீது செங்கல் செங்கலாய் தைரியம் கட்டுகிறதது. என் சொற்கள் வெளியேற வேண்டிய தருணத்தை நோக்கி எழுகிறது அதன் சுவர். ரோஜாவின் வண்ணத்தையொத்த உன் வார்த்தைகள் செய்கிறது எனதான நம்பிக்கைகளை மீட்க தேவையான அனைத்து மாயங்களையும். வகையறியாத அருட்பாடலைப் போல அவை உன் உதடுகளில் உச்சரிப்பு கொண்டிருக்கிறது. ஊசியிலைத் தாவரத்தில் வடியும் மழைத்துளியாய் உதிர்ந்து சிதறுகிறது எனக்கான பயங்கள். கிடையில் கதறும் ஆடுகளின் ஒர்மையை நான் அடைந்த கணத்தில் இடதுகண்ணைச் சிமிட்டி செல்கிறாய் எனது முன்தலையில் முளைத்த ஒற்றைக்கொம்பின் கூரியமுனை பார்த்து. </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப </span></p><p><span style="font-size:85%;">என்னிடமிருந்து விலகிச்செல்லும் என்னிடமிருந்தே தொடங்குகிற உரையாடலின் முடிவில் குரோதம் கொள்கிறாய் என்னிடமே. தன் கூட்டுக்கு செருக காக்கைத்தூக்கிச் செல்லும் வடிவமில்லாத சிறுகுச்சி போல என்னை விட்டுவிட்டு என்னை தூக்கிச்செல்கிறாய் உன் கூட்டுக்கு நான் குச்சியாய் இருக்க ஏலாதென தெரிந்தே. உன் சுவாசத்தின் ஒழுங்குமுறைகள் என் சுவாசத்திற்கு எதிரானவைஎன தெரிந்தே நானும் வுன் கூட்டுக்குச்சியாகிறேன். ஆயினும் ஒன்று கேட்க அனுமதி. என்னை நீ எடுத்துச்சென்ற பின் நீ விட்டுச்சென்ற நான் தெருமரமாய் நிற்கிறேன். அதில் உன் கூடை கட்டேன்... நகரமுடியாமல் இருக்கும் என் மீது நீ அமர்வது எனக்கு விருப்பமாய் இருக்கிறது. என்மீது என்னாலான குச்சி கொண்டு நீ கட்டும் கூட்டில் நீ வசிக்க நேர்ந்தால் என்னிடமிருக்கும் சில பழங்களையும் பறவைகள் இரண்டையும் அளித்து மகிழ்வேன். </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப </span></p><p><span style="font-size:85%;">நல்லது போய்வா. நான் கேட்டது முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. இனி நான் ஒரு நாட்காட்டி மட்டுமே. தினமும் என்னைக் கிழிக்கலாம். கசக்கி குப்பையிலோ மலச் சாக்கடையிலோ போடலாம். வழியும் எச்சிலைத் துடைக்கவோ கைஈரத்தை வழித்தேடுக்கவோ என்னை நீ பயன்படுத்தலாம். அல்லது கிழிக்காமல் விட்டு என்னை கடந்தகாலமாக்கலாம் உன் பழைய ஞாபகங்களின் வழித்துணைக்கு. காலமாவதற்கும் கடந்தகாலமாவதற்கும் என்னைப் பணிய வைத்தவுன் அன்பிற்கு பணிவிடை செய்ய நானுன் தாழ்பணிகிறேன். </span></p><p><span style="font-size:85%;">நண்ப </span></p><p><span style="font-size:85%;">பதிலாக எனக்கு நீ ஒரேயொரு முத்தம் கொடு.</span></p><p><span class=""></span> </p><p>*****************</p><p><span class="">கள்ளக்காதல்' தொகுப்பிலிருந்து.</span></p><p>*********************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-5956343319314351773?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-48974444793739282432010-02-27T21:24:00.003+05:302010-02-27T21:49:09.858+05:30<p><span class=""></span> </p><p>தாழ்வாரத்தில் தேங்கும் ஒளிக்குளம் நிலவு கொடுத்தது. எடுத்து முகத்தில் அப்பிக்கொள். வழிகிறது வாசமாய் உன் இனிய சொற்கள். தேகம்கொல் காமம் பிசைந்த சோற்றுப்பருக்கைகளை உருட்டியளிக்கிறாய் நீளும் என் உள்ளங்கையில். வயிற்றிலில்லை பசிஎன்னும் சொல். எல்லாமே வெண்மையாய் தெரிய கறுத்துச்சிறுக்கிறது எனதான அகம். புறம் பேசுகிறது நிலா. </p><p>**************</p><p>சூரியனின் நீர் நிறைந்த பகலொன்றில் கனப்பு மிக்க நிலத்தில் உன் காலடி தடம். பற்றி செல்கையில் நிறைவடைகிறது தொடுவானம்.</p><p>****************</p><p><span style="color:#ff6600;">பலவருடங்களுக்கு முன் எழுதிப்பார்த்த காதல் வரிகள்!</span></p><p><span style="color:#ffffff;">*********************</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-4897444479373928243?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-89662618953147604282010-02-24T09:16:00.003+05:302010-02-25T13:50:32.145+05:30<p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p>அந்த மண்ணின் தரம் ஏதுவாக <span class="">இருந்தது தேவையான அளவை சேகரித்துக்கொண்டேன் அந்த</span> இடம் ஏதுவாக இருந்தது தேவையான இடத்தை சுத்தம் செய்து வேலியிட்டேன் அவன் சொன்னான் அந்த இடம் ஏதுவானதென்றுஅங்கு ஓர் ஆழ்துளை செய்து தேவையான நீரைஎடுத்துக்கொண்டேன். அந்த மரம் காய்ந்து போனதுஅதை வெட்டி தேவையான விறகுகளை பத்திரப்படுத்தினேன்தேவையான அளவு இடத்தில்தேவையான அளவு மண்ணைக் கொட்டிதேவையான அளவு நீரை சேர்த்துகுழப்பி பரப்பினேன். உயிர் குடிக்கும் குரல் கொண்டுஒரு நாடோடியின் பாடலை முனுமுனுத்தவாறு நீஅந்த பரப்பில் கீறலிட்டாய். காயவைத்து ஒவ்வொன்றாய் அடுக்கி தேவையான அளவு விறகு வைத்து எரியூடினேன். மண்சுட்டு கல்லானது இப்போது தேவையான அளவு இடமில்லைஇப்போது தேவையான அளவு மண்ணில்லை இப்போது தேவையான அளவு நீரில்லைவேறு இப்போது வேறெங்கோ துளையிட அவன்போய்விட்டான்நாடோடிப்பாடல் நாட்டுப்பாடலானது இனி எப்போதும் தேவையான அளவு கல் இருக்கும் என்னிடம்.<br />**************<br />இடைமறித்த பகலொன்றின் துவக்கத்தில் ஒரு கொழுத்த இரவை எனக்கு பரிசளித்தாய் அதன் பாரம் தாங்கமாட்டாமல் என் கால்கள் பூமியுள் புதைகின்றன ஒவ்வொரு கணத்திலும் திரும்ப பெற்றுவிடு அந்த இரவை அல்லது தொடர்ந்து சுமக்க உன் தோள் கொடு அல்லது ஒரு சிறிய இளைப்பாறல் போதும் பார் அந்த சிறுமி என்னிடம் ஒரு காகிதம்<br />கேட்கிறாள். தெருவெங்கும் மழையோடையாம் கப்பலுக்கு ஏங்குகிறதாம் நீர்<br />அடர்நினைவினாலான அவ்விரவினை சற்று இறக்கி வைத்துவிட்டு ஒரு காகிதத்தை துலாவி எடுத்துக்கொடுக்கும் நேரத்தை மட்டும் எனக்கு அளி. ஒரு வேளை அவள் செய்யும் கப்பலில் அந்த இரவை சரக்காக்கி காலத்துக்கு ஏற்றுமதி செய்துவிட ஏலுமானால் மறுகணமே உன்னிடம் வருவேன்<br />ஒரு இனிய மிருதுவான குளிர் வீசும் மிளிர்கரும் இரவொன்றை உனக்கு<br />பரிசளிக்க.</p><p>*************</p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-8966261895314760428?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-29457642129984806872010-02-23T09:15:00.004+05:302010-02-23T10:03:48.093+05:30பாதுகாப்புணர்வு இழக்கும் ஆண்கள் பற்றி முந்தய பதிவில் சொல்லியிருந்தேன். இப்போது நம்பிக்கையுடைய பெண்ணைப்பற்றி கொஞ்சம் யோசிக்கலாம். அதற்கு முன்னாள் இந்த ஆண்களைப்பற்றி நான் சொன்னவைகளை சுருக்கமாக மீண்டுமொருமுறை என் ஞாபகப்படுத்தலுக்காக எழுதுகிறேன்: பொதுவாக ஆண் பணம் மற்றும் பெண் தேவைகள் பூர்த்தியாகாத சமயங்களில் பாதுகாப்புணர்வை இழக்கிறான். இவை இரண்டும் கிடைக்கும் நிலையில் அவன் பெண்ணை நம்ப தொடங்குகிறான். குடும்ப அமைப்பில் இந்த இரண்டுமே ஆணுக்கு ஆதாரம். இதன் அடிப்படையில் ஆணுக்கு எழுவதுதான் அன்பும் காதலும். இதுதான் பெரும்பாலான சரி. பேரன்பும் பெருங்காதலும் கொண்ட வெகுளி/அப்பாவி/முட்டாள் ஆண்கள் இதில் விலக்கானவர்கள், பாவம் அவர்களை விட்டுவிடலாம்! பொதுவாக தனது மொத்த தேவைகளையும் குடும்ப அமைப்பின் மூலம் சுலபமாக தீர்த்துக்கொள்கிற ஆண்கள், தங்களில் சமூகத்தில் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளை நுகர்கிற வாடிக்கையாளர்களாக மட்டுமே உள்ளார்கள்.<br />நம்பிக்கையுடைய பெண் யார்: பிறரை சாராமல் தனியாக வாழ முடியும் என்று ஒரு பெண்ணுக்கு தெரிந்து போனால் மட்டும் போதும் அவள் நம்பிக்கை அடைந்தவளாகிறாள். ஏனென்றால் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தனியாக சுயமரியாதையுடன் வாழத்தகுதி உடையவள்தான். அது அவளுக்கு தெரியவில்லை என்பது மட்டுமே பிரச்சனை. அவள் சார்ந்தே இருப்பதுதான் நல்லது என்று போதிக்கப்பட்டு வளர்க்கப்படுகிறாள். <span style="color:#ffff00;">பெண் அடிமைத்தனம் என்பதிலிருந்து விடுபடுதல் என்றால் ஆணை விட்டு விலகிச்செல்லுதல் என்று அர்த்தமில்லை, மாறாக ஆணீயச் சிந்தனைகளில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்வதுதான். </span><br /><span style="color:#ffffff;">ஆண் சமுதாயம் பெண்ணை தொடர்ந்து ஒரு 'பாதுகாப்பற்ற உணர்வில்' இருப்பதாக நம்ப வைத்துக்கொண்டிருகிறது. அவளும் அதை முழுமையாக நம்புவதாகவே படுகிறது. சார்பு ஒரு சுய தேவை என்கிற அளவுக்கு அவள் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டுள்ளதாவே எனக்கு தோன்றுகிறது. உடல்வலு கூட பெண்களுக்குத்தான் அதிகம். பெண்களுக்குஇருப்பது வலுவான திறன், ஆண்களுக்கு இருப்பது வலு. உதாரணத்திற்கு, ஐம்பது கிலோ அரிசி மூட்டையை தூக்கி அடுத்த அறையில் வைப்பது ஆண்களுக்கு சுலபம், மாறாக ஐம்பது துணிகளை உட்கார்ந்த இடத்தில் துவைத்துப்போட அவனுடம்பில் திறன் கிடையாது. விதி விலக்குகள் விலகுங்கள்.<br /><span class="">இந்தவையான சுய அறிதலே பெண்களுக்கு நம்பிக்கை என்கிறேன். தான் தனியாக வாழ தேவையான அறிவை பெண் பெற்றுவிட்டால் அவள் ஆணிடம் பாதுகாப்புணர்வை அடைந்து விடுவாள். குடும்ப அமைப்புகளை சிக்கலின்றிபுரிந்து கொண்டு ஒரு சோலை நீரோடையாக தனது குடும்பத்தை அமைத்துக்கொள்ள அவளால் முடியும். பெருங்காதலும் பேரன்பும் இல்லாத பெண்களை நான் ஆண் என்றே கொள்கிறேன். அவர்களையும் விட்டுவிடலாம் பாவம் அவர்கள். சூழ்நிலை. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">தொடரும்.. </span><br />*****************************</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2945764212998480687?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-74789910454733095262010-02-22T13:08:00.000+05:302010-02-22T13:09:11.983+05:30<p><span class=""></span> </p><p>நண்பன் வசுபாரதி 'ஊதாரித்தனமான நண்பன்' என்கிற வார்த்தையை பிரயோகித்திருக்கிறான். சுவாரஷ்யமான கூற்று. அதை பற்றி நான் கொஞ்சம் எழுதுகிறேன். அதற்கு முன்னாள், பத்மாவின் பின்னூட்டத்தில் முட்டாள்தனம் என்று யோசிக்கத்தேவையில்லை என்று சொல்லியிருக்கிறார். இதைப்பற்றியும் நான் சொல்லவேண்டி இருக்கிறது. என்னவென்றால், முட்டாள் தனம் என்று நான் சொல்வது அறிவாளித்தனத்துக்கு எதிர்பதமாக. அறிவு எவ்வாறு ஒரு தன்மையோ அதுபோலவே முட்டாள் ஒரு தன்மை. சரியாக நான் சொல்ல வந்தது வெகுளித்தனம் அல்லது அப்பாவித்தனம். இது இரண்டும் சேர்ந்ததுதான் முட்டாள்தனம். இங்கு என்னைப்பொருத்தவரையில் அறிவாளிகளை விட முட்டாள்களே சிறந்தவர்களாகவும் மேன்மை மற்றும் மென்மையான வாழ்க்கையை வாழ்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். வாழ்வதற்கு தேவையான அடிப்படை அறிவை கொண்டவர் எவரும் அறிவாளிதான். அப்படியானால் இங்கு முட்டாள்கள் யாரும் இல்லை, சமயோசிதமாக பணத்தை எவ்வழியிலும் சேர்க்கத தெரிந்தவர்களைத்தான் இங்கு நாம் அறிவாளிகள் என்கிறோம். முட்டாள்கள் பிழைக்கத்தெரியாதவர்கள். பெரும்பாலும் 'பாவம் அவன்' என்கிற விகுதியோடுதான் அவர்கள் அடையாளப்படுத்தப படுகிறார்கள். இந்த வகையில்தான் என்னை அல்லது என் செயல் பாடுகளை நான் முட்டாள்தனம் என்று விளித்துக் கொள்கிறேன். இது கண்டிப்பாக அவையடக்கம் அல்ல.<br />இரண்டாவதாய் வசுபாரதியின் ஊதாரித்தனம் என்கிற பதம். ஊதாரித்தனம் என்பது பொதுவாய் கண்டமாதிரி செலவுசெய்தல், பணத்தை சேமிக்காதிருத்தல் போன்ற பொருளாதார பிரச்சனைகளின் அடிப்படையிலான சொல். வசு இதனடிப்படையில் சொல்லியிருந்தால் அது எனக்கு உடன்பாடு கிடையாது. எனக்கும் ஊதாரித்தனம் பிடிக்கும். அனால் அதற்காக ஒரு மனிதன் அடுத்தவரை சார்ந்திருக்கக்கூடாது என்பதுதான் சரி. அதற்காக ஒரு சிறு அளவிலான திட்டமிடல் வாழ்க்கையில் மிகத்தேவையானது. திட்டமிடல் என்ற சொல்லே கொஞ்சம் பொறுப்புணர்வு சார்ந்ததுதான். அவ்வகையான பொறுப்புணர்வையே நான் முந்தைய பதிவில் குறிப்பிட்டேன். எனக்கு தெரிந்து அதிகப்படியான குடும்பங்களில் குழந்தைகள் வளர்த்த பின்னும் பெற்றோரை சார்ந்துதான் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களது பெற்றோர்கள் பெற்றதனாலேயே தரவும் வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தில் வளர்கிறார்கள். குழந்தைகளை நாம் குற்றம் சொல்ல முடியாது. நமது வளர்ப்பு முறையே அவ்வாறாகத்தான் உள்ளது.<br />என்னைப்பொறுத்தவரை, பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கு நம்பிக்கைகளை வளர்க்க உதவ வேண்டும். நம்பிக்கைஎன்றால், அவர்களது வாழ்நாளில் எந்ததினத்திலும் அவர்கள் தனித்து கைவிடப்பட்ட நிலையில் - கையறு நிலையில் - தள்ளப்பட்டாலும் மீண்டும் வாழ்க்கையை முதலிலிருந்து உற்சாகமாக தொடங்கும் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தவேண்டும், அந்த நாள் அவர்களது அறுபதாவது வயதில் ஏற்பட்டாலும் சரி. எளிமையாக சொல்லவேண்டுமானால், ஒருவர் நடுத்தெருவுக்கு (!) வந்தாலும் வாழ்கையை சுவாரஷ்யமாக எதிர்கொள்ளும் திராணியை பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கு அளிக்கவேண்டும். அதைத்தான் பெற்றோர்களுக்கான பொறுப்புணர்வு என்று நான் சொல்லுகிறேன்.<br />இங்கு நிலைமை அப்படி இல்லை. எந்த பள்ளியின் பாடத்திட்டமும் நம்பிக்கையை முன்னிறுத்துவது இல்லை. குடும்ப நபர்களும் அவ்வாறே. தமிழ்ச்செல்வன் சொன்னது போல இந்த இந்திய தேசமே 'பெயிலாய்ப் போனவர்களின்' தேசம் என்பது தெரியாமல் நாம் பாடப்புத்தகப் பொதிகளை குழந்தைகளுக்கு உண்ணக் கொடுக்கிறோம். நமது தேசத்தின் மொத்த வளர்ச்சியில் பள்ளித்தேர்வுகளில் தோல்வியுற்றவர்களின் பங்கு அறுபது சதத்திற்கு குறையாது என்பது கண்கூடு.<br />இதனடிப்படையில்தான் நான் ஆண் மற்றும் பெண் மனக்கூறுகளால் ஆன குடும்ப அமைப்பில் ஆண்களைப் பற்றியும் பெண்களைப்பற்றியும் நான் புரிந்து வைத்திருப்பவற்றை பற்றி சொல்ல முயற்சிக்கிறேன்.<br />...................................... தொடரும்.<br />********************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7478991045473309526?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-54071539223803926212010-02-19T13:27:00.000+05:302010-02-19T13:29:09.321+05:30<p> </p><p>நான் யார். தெரியவில்லை என்று ஒதுங்கி போகாமல் ஏதாவது சொல்லவேண்டும். இது எனக்கு சுயவிருப்பமாக (பர்சனல் அர்ஜ்) உள்ளது. இது ஆன்மீகத்தேடல்தொடர்பான கேள்வி இல்லை. இந்த சமூகச்சூழலில் என் மனம் என்னவிதமாக உருவாக்கி இருக்கிறது என்பது பற்றிய ஒரு சுய விமர்சனம். என் மனநிலை (ஸ்டேட் ஆப் மைன்ட்) என்பதை நான் எவ்வாறு அமைத்துக்கொண்டுள்ளேன் என்கிறது பற்றிய எனது எளிய வாக்குமூலம். இது யாருக்காக என்பதை இறுதியில் சொல்கிறேன்.<br /></p><p>நல்லது - கெட்டது : </p><p>என்று எதுவும் இல்லை. மனிதர்களின் பழக்கங்கள் அவரவர் சூழ்நிலைகளுக்கு ஒப்ப நல்லவை கெட்டவை என தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. புகை, மது, பெண் ( பெண்களுக்கு ஆண்) ஆகியவை பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட கெட்டபழக்கங்களாக உள்ளன. இதை நான் திண்ணமாக மறுக்கிறேன். பொய் சொல்லுதல், பொறாமைப்படுதல், திருடுதல், பழிசுமத்துதல், பிறன்மனை விழைதல் போன்ற இன்னும் பலவிதமான பழக்கங்கள் மனிதர்களின் வளர்ப்புச்சூழலில் உருவாகும் மனவியல் பக்குவம் என்பது என் எண்ணம்.<br /><span class=""></span></p><p>ஆண் - பெண் : </p><p>என்பவர்கள் உடல் அடிப்படையில் வேறுபட்டவர்கள். மன அடிப்படையில் வேறுபாடு அற்றவர்கள். மீண்டும் இதற்கு வளர்ப்புச்சூழல் காரணியை நம்புகிறேன். இது அடிப்படை. மாறாக, நான் பல சந்தர்ப்பங்களில் ஆணாக இருப்பதற்காக குற்றவுணர்வு அடைந்திருக்கிறேன். என்னைப்பொறுத்தவரை ஆண் என்பவன் ஒரு மொன்னையான இயற்கை அமைப்பு. ஒற்றைபுரிதல் ஆணின் மன இயல்பு. பெண் பலவித (மல்டிப்பில்) புரிதன்மை அமைப்பு. ஆண் பனைமரம் என்றால் பெண் வாழைமரம். வேறு வேறு வகை. வேறு வேறு இருப்பு. மூளைச்செயல்பாடுகள் மட்டும் ஒன்று. </p><p><br />கடவுள் : </p><p>இல்லை. கடவுள் என்கிற கருத்தாக்கம் மட்டுமே இருக்கிறது. கருத்துக்களை நான் ஒருபோதும் நம்புவதில்லை. சில கூட்டு மனங்களின் நம்பிக்கைகள் சில நேரம் பலிக்கிறபோது நிகழ்தகவின் குழந்தையான 'தற்செயலையே' நான் கடவுளென தீர்மானிக்கிறேன். </p><p><br />நட்பு: </p><p>எனக்கு நட்பில் பால்பேதமில்லை. ஒருவரை பிடித்திருந்தால் அவர் எப்படிப்பட்டவராய் இருந்தாலும் நண்பர்தான். கொலைகாரர், திருடர், புரம்சொல்லுபவர், பாலியல் தொழிலாளர்கள், அரசு அலுவலர்கள் என அவர்கள் எவ்வாறு இருந்தாலும் எனக்கு கவலையில்லை. யாரையும் எனக்கு கேவலமாக நினைக்கத்தோன்றாது. பிடிக்கவில்லை என்றால் சுத்தமகாக ஒதுங்கிவிடுவது நல்லது என்று நினைக்கிறேன். எனக்கு உலகத்தில் அனைவரையும் பிடிக்கும் அரசியல்வாதிகளைத்தவிர. </p><p><br />அரசியல்: கட்சிகளுக்கும் எனக்கும் எந்த தொடர்பையும் இதுவரையில் ஏற்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. இனிமேலும் இல்லை. </p><p><br />கலாச்சாரம்-பண்பாடு: எதுவும் இல்லை. திராவிடன் என்பதில் லேசான பெருமிதமுண்டு. </p><p><br />மதம்: புத்தம் தேவையாக இருக்கிறது. சமணம் விருப்பமாக இருக்கிறது. இசையும் நடனமுமாய் இருந்தால் மகிழ்ச்சி. </p><p><br />மரணம்: என்பது முற்றுப்புள்ளி. எளிய, உறுதியான மருத்துவச்செயலிழப்பு (டெத் இஸ் கிளினிக்கல்). ஆன்மாவையும் மறுபிறப்பையும் திண்ணமாக மறுக்கிறேன். </p><p><br />அறம்: சுதந்திரம். என் அறம் சுதந்திரம். நான் ஏற்படுத்திக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு கருத்தும் என்னால் சுதந்திரம் என்கிற சிக்கிமுக்கியில் உரசிப்பார்கப்பட்டு தரம் பிரிக்கப்பட்டவை. </p><p><br />இந்த சுருக்கமான மற்றும் முட்டாள்தனமான வாக்குமூலம் எதற்கு: எனது மன - சிந்தனைப்போக்கு மேற்கண்டவைகளின் அடிப்படையில்தான் இயங்குகிறது என்று எனக்கு நானே சொல்லிக் கொள்வதன் மூலம் எனது இரண்டு மகன்களுக்கும் (அவர்களைப்போலவே ஆன ஆண் சிறுவர்களுக்கும் ) தெளிவுபடுத்தவே. எதிர்வரும் கடுமையான, காழ்ப்புணர்வும், பொறுப்பற்ற தனிமனித மற்றும் சமுதாயச்சூழலும் நிறைந்த காலத்தில் ஆண்களென அவர்கள் நுழைகிறார்கள். அவர்களுக்கு நான், ஆணாகிய நான் எவற்றை சொல்லி அனுப்புவேன் ? எதையும் சொல்ல வேண்டுமாவென்றும தெரியவில்லை. எல்லாக்குழந்தைகளைப்போலவே அவர்கள் ஊடக கற்பிதங்களையும், திரைப்பட நாயகர்களின் பிரதிமைகளையும் , மோசமான பாடத்திட்டங்களின் மத்தியிலும் வளர்கிறார்கள். சகோதர்களுக்குள்ளே குரோதம் பேணுகிறார்கள். பயமாய் இருக்கிறது. என் பொறுப்புணர்வின் மேல் கடும் கேள்வி எழுகிறது. வெறும் பொருளாதரத்தை சேமித்து வைத்தால் சரியாகிவிடுமா? </p><p><br />உணவுக்காவும் இருப்பிடத்திற்காவும் பாதுகாப்பிற்காவும் நிறம் மாறும் ஒரு எளிய பச்சோந்தி போல வாழும் எனக்கு நிறைய எழுதத்தோன்றுகிறது. மனஅழுத்தம். பிறகு எழுதுகிறேன்.<br />*********************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-5407153922380392621?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-37334332724967986492010-02-16T21:45:00.003+05:302010-02-16T22:49:42.201+05:30<p><span class=""></span> </p><p><span class="">தாய்மார்கள் </span>தினம் , காதலர் தினம் போன்று ஒரு நாளை ஏதாவது ஒரு தினமாக கொண்டாடுவதில் எனக்கு அவ்வளவு உடன்பாடு இல்லை. உலகத்தில் எத்தனை நாட்களை என்னவிதமான தினமாக கொண்டாடுகிறார்கள் என்று கணக்கிட முடியுமா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் சங்பரிவாரங்கள் எதிர்க்கிறார்கள் என்கிற ஒரு காரணம் போதும் காதலர் தினத்தை நான் ஆதரிக்க! தமிழ் பண்பாடு போல வேறு எந்த கலாச்சாரத்திலாவது மாதம் ஒரு பண்டிகையை பார்க்க முடியுமாவென தெரியவில்லை. சித்ரா பௌர்ணமியில் ஆரம்பித்து ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு பண்டிகை நாள்! ஆடி மற்றும் மார்கழியில் மொத்த மாதமுமே கொண்டாட்டங்கள்தான். நான் ஏன் தினத்தை ஒரு ஏதாவது ஒரு உணர்வு நாளாய் கொண்டாட விரும்பவில்லை என்றால், அந்த ஒரு தினத்தை தவிர மற்ற நாட்களில் அந்த உணர்வு பற்றி ஒரு அக்கறை குறைய அதிக வாய்ப்புள்ளது என்பதனால்தான். தினக்கொண்டாட்டங்கள் என்பவை நுகர்வுக்கலாச்சரத்தில் பலியாடுகளாக்கப்படும் மக்களின் சொத்துக்களை பறிக்க ஏற்பாடு செய்யும் வியாபாரத்தந்திரம். சகோதரிகளுக்கு மஞ்சள் புடவை எடுத்துக்கொடுப்பது (இப்போது சிவப்பு புடவை) போன்ற சுவாரசியமான பயங்கரங்கள் போன்றவை இது. எனக்கு மிகவும் எரிச்சல் வரவழைக்கும் தினக்கொண்டாட்டம் எதுவென்றால் அட்சய திருதி</p><p>***********<br /> சிவராத்திரி கொண்டாத்தன்று ஜீ தமிழ் ' அலைவரிசை பார்த்தவர்கள் ஒரு அருமையான இசை ஆன்மீகத்தை அனுபவித்திருப்பார்கள். மிகவும் ரசித்தேன். விக்கு வினாயக்கின் கடம் அதில் உச்சம். மற்றபடி மகாசிவராத்திரி என்பது எனக்கு சிறுவயது கிராமத்தில் தோழிகளுடன் சேர்ந்து சினிமா பேர்சொல்லும் விளையாட்டு விளையாடியதும் சொட்டாங்கல் விளையாட்டு விளையாடியதுமான என் பாட்டி வீட்டு திண்ணை ஞாபகம் மட்டுமே. இந்த சினிமா பேர் சொல்லும் விளையாட்டை இப்போது விளையாடுகிறார்களா என்று தெரியவில்லை. ஒரு எழுத்தை சொன்னால் படம் பேர் சொல்ல வேண்டும். பாட்டும் பாடுவோம். பாட்டுக்கு பாட்டு. சிலோன் ரேடியோ மாதிரி அதுவும் தொலைந்து விட்டது. </p><p>விளையாட்டு என்றதும் நான் (நாம்) விளையாடிய விளையாட்டுக்களை எண்ணிப்பார்த்தேன். கிட்டி, ஜெப்பா கல், தட்டை பெண்டில் காத்தாடி செய்வது, சினிமா பிலிம்களை சேகரிப்பது, சிகரட் அட்டைகளை சேமிப்பது, உண்டி வில்லில் கரட்டாண்டி வேட்டை, வெடி தேங்கா போடுவது, டயர் வண்டி, அம்புவில் செய்வது, கள்ளன் போலீஸ், நொண்டி, கம்மாயில் நீச்சலடிக்க போவது, எழந்த மற்றும் வழுக்கப்பழங்களை பறிப்பது, தலைவெட்டி செடி, கோவைக்காய் செடிபோன்றவைகளை தேடிப்போவது, டயரை எரித்து அந்த வெளிச்சத்தில் சோளக்கருது திருடுவது.. இன்னும் என்னென்ன...!!</p><p>**************</p><p><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3733433272496798649?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-32160698368087902752010-02-13T22:46:00.001+05:302010-02-13T22:48:38.559+05:30<p><span class=""></span> </p><p>நீண்ட நாட்களுக்கு பின்சில பருத்திச்செடிகளைப்<br />பார்த்தேன். வரைமுறையற்ற<br />காடைமுட்டை அளவில் வெடிக்க<br />தொடங்கியிருந்தன வெயிலின் வாசனையிலிருந்த<br />பருத்திப்பூக்கள்.<br /><br />நீண்ட நாட்களுக்கு பின் ஒரு<br />கடலைப் பார்த்தேன். பொங்கும் அலையடங்கி<br />பருத்தி வண்ண நுரைபெருக்கியது கடல். கை<br />நிறைய அள்ளி முகர்ந்தேன் தேனடை வாசனை.<br /><br />நீண்ட நாட்களுக்கு பின் ஒரு<br />சூர்ய அஸ்தமனத்தை பார்த்தேன். ஒழுங்கான<br />வட்டத்தில் நின்று கடலையும் பருத்தியையும்'<br />சிவப்பாக்கிகொண்டிருந்த குருதிக்குழம்பு<br />கைகளில் கசிய<br />கடல் நீரில் கழுவினேன்<br />பருத்தியில் துடைத்துக்கொண்டேன் கைகளை.<br /><br />நீண்ட நாட்களுக்கு பின் நான் நடந்த<br />தரையில் சிறிது காந்தமணலைப்பார்தேன். காந்தமானேன்.<br />காகிதத்தில் பிடித்த மணலை பிரித்தேன்<br />வீடாகியிருந்தது மனம் போல .<br /><br />நீண்ட நாட்களுக்கு பின் ஒரு மரணம்<br />பார்த்தேன். காந்த வீட்டிலிருந்து வெளியேறி<br />கடலில் காலைக்கழுவி<br />ஒரு பருத்திப்பூவை அதன் மேல் வைத்து<br />அமைதியாய் நின்றிருந்தேன்<br />நீண்ட நாட்களுக்கு பின். </p><p>*************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3216069836808790275?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-61471247287552108112010-02-12T16:56:00.003+05:302010-02-12T17:47:38.537+05:30"பாதுகாப்புணர்வு இல்லாத ஆண் பெண்ணை முழுவதுமாய் நம்பிவிடுகிறான். அதே போல, நம்பிக்கையுடைய பெண் ஆணிடம் பாதுகாப்புணர்வை அடைந்து விடுகிறாள்". - என்று சொல்லியிருந்தேன். இதில் பாதுகாப்பு உணர்வை இழந்த ஆண் என்பதை நான் எப்படி வரையறுக்கிறேன் என்றால், பொருளாதாரம் மற்றும் காமம் இவை இரண்டுமோ அல்லது இவற்றில் எதோ ஒன்றோ ஆணுக்கு தொடர்ந்து கிடைக்காவிட்டாலோ அல்லது கிடைத்துக்கொண்டிருக்கும் சூழல் மாறுகிற நேரம் வரும்போதோ ஆண் பாதுகாப்பு உணர்வை இழக்கிறான். காமம் கிடைக்க எதிர்பால் தேவை, ஆனால் எனக்குத்தெரிந்து ஆணுக்கு பொருளாதார சிக்கல் வரும்போது பெண்ணைத்தான் நம்புகிறான். அதாவது அவனது அடிமனம் அப்படித்தான் இருக்கிறது. ஒரு விட்டேத்தியான கலைஞனிலிருந்து பெரிய தொழிலதிபர்கள் வரை இப்படித்தான் போல.<br /><span class=""> இவ்வகையான பாதுகாப்பு</span> உணர்வை இழந்த ஆண் ஒரு பெண்ணை முழுவதுமாக நம்புவது அவனிடம் இயல்பாகவே எழுகிறது. அதற்காக சமூக அடிப்படைவிதிகளைக்கூட அவன் பொருட்படுத்துவது இல்லை. ஒரு பெண்ணின் நம்பிக்கையை பெற மண்ணை கூட உண்ணத்தயாராகிறான். தனது அனைத்து தந்திரங்களையும் ஒரு கைதேர்ந்த வேடனைப்போல உபயோகிக்கிறான். இழந்த பாதுகாப்பு உணர்வை மீண்டும் பெறுவதற்காக அதே பெண்ணை கொல்லகூட வேண்டியிருக்கிறது சில நேரங்களில். இதனால் ஏற்படும் மன அழுத்தங்களில் இருந்து தப்பவே இப்போதைய நம் சமூக குடும்ப அமைப்புகளில் கவனமாக தன்னை இருத்திக்கொள்கிறான்.<br /> அதே நேரம் தனக்குத் தேவையான எதை கொள்ளவும் அவன் குடும்ப அமைப்பிலிருந்து மிக சுலபமாக வெளியேறுகிறான். அவனால் முழுவதும் குடும்பம் தவிர்த்து இயங்க தேவையான அனைத்து இயங்குதளங்களையும் ஆணாதிக்க சமுதாயம் அவனுக்கு அளித்திருக்கிறது. ஒரு புள்ளி கூட மாறாமல் அவனால் தன்னுடைய குடும்ப அமைப்புக்குள் நுழையமுடியும், எந்த கணத்திலும்! (பெருங்காதல், அன்புக்காக எதையும் செய்வேன், நீ இல்லாமல் ஒரு கணம் உயிர் வாழ முடியாது .. போன்ற வசனகர்த்தாக்கள் அறியாமையில் உழலும் பேதைகள் என்பதே என் தாழ்மையான கருத்து, மேலும் இதே போல மத உணர்வுள்ளவர்களும் அவ்வாறானவர்களே).<br /><span class=""> ஆக, என்னைப்பொருத்தவரையில் ஒரு ஆண் பாதுகாப்பு உணர்வை மீண்டும் பெற ஒரு பெண்ணை நம்பி விடுகிறான். வேறு வழியில்லாமல். காமம் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகிய காரணங்கள் அற்று வேறுவகையான மனோவியல் காரணங்களை நான் இதில் இணைத்துக்கொள்ளவில்லை. சாதாரண பொது வாழ்வில் நடைமுறைகள் என்கிற முட்டாள்தனத்தால் விளையும் விளைவுகளையே நான் பொருட்படுத்தியுள்ளேன். </span><br /><span class=""> இனி பெண்ணின் நம்பிக்கை பற்றிய என் பார்வையை அடுத்த பதிவில் சொல்ல முயல்கிறேன். </span><br /><span class=""></span><br />******************<br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6147124728755210811?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-62107510422627938082010-02-06T21:14:00.003+05:302010-02-06T21:23:06.516+05:30<p>**</p><p>ஏனென்றால் அவன் தன்னை<br />அழைத்துக்கொள்கிறான் தன்னைத்தானே.<br />தன்னைத்தானே அழைத்துக்கொள்வதற்காக<br />தன்னை ஆயத்தப்படுத்துகிறான் தினமும்<br />சிலமணித்துளிகள் அவன் ஆடி முன்பாக<br />ஒத்திகை செய்துகொள்கிறான். பிறகு இன்று<br />தீர்மானிக்கிறான். கடற்கரை மணலை அள்ளி<br />வாயிலிட்டு கண்ணீர் வர இருமித்துப்புகிறான். பின்<br />அறைக்கு வந்து லாவகமாய் முப்பத்துஏழு<br />மாத்திரைகளை விழுங்குகிறான். </p><p>**<br />இரவு முடிந்து பகலில் தெருவோர அரச<br />மரத்தில் தலைகீழாய் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும்<br />காதலை தாருருண்டை அப்பிய அம்பால்<br />எய்து பறிக்கிறான். இடுப்பில் துண்டைக்கட்டிக்கொண்டு<br />ஆகபெரும் அடிமை பாவத்துடன் அவன் </p><p>வீட்டினுள் நுழைகிறது காதல். </p><p>**</p><p>காதல் இருக்கும் வீட்டிற்குள் வேறாரும்<br />நுழையக்கூடுமோ காமமென்ற ஆமைதவிர.<br />அவன் தன்னைத்தானே அழைத்துக்கொள்கிறான்<br />வீட்டினுள் நுழைகிறது காமமும் காதலும்<br />வெட்டப்பட்ட அரசமரம் வெற்றிடத்தில் முளைக்கிறது .<br />**************<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6210751042262793808?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-20852773204419302772010-02-04T14:51:00.002+05:302010-02-04T14:55:41.231+05:30<p></p><p>நான் எழுதத் தயங்கும் நாவலை ஏறக்குறைய எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார் எழுத்தாளர் கரிகாலன். </p><p>படித்து பாருங்கள்: <a href="http://chikkymukky.com/">http://chikkymukky.com/</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2085277320441930277?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-7074777867023039802010-02-04T13:19:00.005+05:302010-02-05T16:37:43.387+05:30<p></p><p>இன்றைய தினத்தந்தி நாழிதளில் மூன்று விஷயங்கள். ஒன்று, திண்டுக்கல் மாவட்டம் பாலசமுத்திரம் என்கிற ஊரில் சுடுகாட்டுக்கு பாதை இல்லை என்பதால் இறந்தது போன நபரின் உடலை காற்றடைத்த லாரி டியூப்பில் பாடை செய்துவைத்து ஆற்றின் மேல் மிதக்க விட்டு சுடுகாட்டுக்கு இழுத்து கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள். பிறகு புதைத்தார்களா இல்லை எரித்தார்களா என்று தெரியவில்லை. தமிழகத்தின் அநேக கிராமங்களில் சுடுகாட்டு பாதைப் பிரச்சனை இருக்கிறது. இதை தொடர்ந்து கிராமங்களில் இருந்து அருகிலிருக்கும் நகரத்தில் மின்மயானத்திற்கு அவசரஊர்தி வைத்து கொண்டுவந்துவிடும் பழக்கம் தொடங்கியிருக்கிறது. ஆனால் இது செலவு பிடிக்கும் சமாச்சாரம். போகிற போக்கில், 'உடல் தானம்' என்கிற விஷயம் புனிதசடங்காகி பிணத்தை அவர்களே வந்து எடுத்துப்போகவேண்டிய கலாச்சார சூழல் உருவாகிவிடும் போல. ஒரு வகையில் அது நல்லதுதானோ என்னவோ.<br />மற்ற இரண்டும் சினிமா விளம்பரங்கள். ஒன்று 'தமிழ்படம்' என்கிற சினிமா விளம்பரம். தமிழ் சினிமாவின் கேவலங்களை பற்றி படம் பண்ண அமைச்சர் குடும்பத்தில் இருந்துதான் தயாரிப்பாளர்கள் வரவேண்டியிருக்கிறது. அந்த படத்தின் விளம்பர வரிகளில் இயககுனருக்கு தொலைபேசி படத்தின் கதை என்னவென்று கேட்கக்கூடாது "தெரிந்தால் சொல்லமாட்டோமா' என்றிருக்கிறார்கள். நல்ல விளம்பரம்! இயக்குனர் ஸ்ரீதரின் காதலிக்க நேரமில்லை சினிமா டைட்டிலில் இப்படி ஒரு தொனி வரும் படியான வாசகம் பார்த்த ஞாபகம்.<br />இரண்டாவது, ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் ஒரு எம் ஜி ஆர் அடிப்பொடிகள் தோன்றி சினிமா எடுக்க கிளம்பி விடுகிறார்கள். இப்படி 'சின்னவர்' எத்தனை பேர் கிளம்புவார்கள் என்று தெரியவில்லை.இப்படத்தின் இயக்குனர் பெயர் எம் ஜி ஆர்நம்பி! தயாரிப்பு எம் ஜி ஆர் ஸ்டுடியோ ! எம் ஜி ஆர் நம்பியே இப்படத்தில் நடிப்பார் போல. 'கால பைரவி' என்பது படத்தின் பெயர். </p><p><br />***********************</p><p>திருமண பந்தம் பற்றிய எனது அவதானிப்பில் வலு சேர்க்கும் மூன்று காரணங்களை கடந்த மூன்று நாட்களில் நான் அறிய நேர்ந்தது.</p><p>மெத்தப்படித்த ஆண், மாதத்திக்கு லட்சம் வரை வருமானம்! மெத்த படித்த பெரிய வேலை பார்க்கிற பெண் என்றால் தனது குடும்பத்தை புரிந்து கொண்டு நடக்கமாட்டார்கள் என்று கற்பனை செய்து, பத்தாவது படித்த பெண்ணை திருமணம் செய்து கொண்டார்..மிகக்குறைந்த காலத்திலேயே மனிதர் திருமணபந்தத்தில் கடுமையான சோர்வு கொண்டுள்ளார். இருவரும் மாறி மாறி 'அவர் புரிந்துகொள்ளவில்லை' என்கிற பதத்தை உபயோகிக்கிறார்கள். இதில் ஆண் நம்பிக்கை இழக்கிறார். பெண் பாதுகாப்பு உணர்வை இழக்கிறார். </p><p>எதிர்மாறாக இன்னொரு நண்பர் திருமணமாகாதவர் திருமணமாகி ஏறக்குறைய பத்துவருடங்கள் லௌகீக அனுபவம் பெற்ற பெண்ணை திருமணம் செய்கிறார். இதில் இருவரும் மாறி மாறி 'அவர் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்' என்கிற பதத்தை உபயோகிக்கிறார்கள். இதில் ஆண் நம்பிக்கை பெறுகிறார். பெண் பாதுகாப்பு உணர்வு அடைகிறார். </p><p>அடுத்ததாக பத்தொன்பது வயது பெண்ண நாற்பத்தியேழு வயது திருமணமான, தினமும் குடிக்கிற ஆணை விரும்பி திருமணம் செய்துகொள்கிறார். காதல் என்று சொல்லமுடியவில்லை. ஏனென்றால் அவர் தினமும் குடிக்கிறார் என்று காரணம் காட்டி பத்து வருடத்திற்கு பின் தனது மகனுடன் தனியாக வாழ்கிறார். </p><p>மூன்று ஜோடிகளுக்கும் பொருளாதார பிரச்சனைகள் இம்மி கூட இல்லை. எனது கேள்வி என்னவென்றால்: ஆணால் பெறப்படும் நம்பிக்கை என்பது என்ன, அந்த நம்பிக்கை எதனடிப்படையில் ஆனது? பெண்ணால் பெறப்படும் பாதுகாப்பு உணர்வு என்பது எது, அந்த உணர்வு எதனடிப்படையில் ஆனது? </p><p><span class=""><strong><span style="color:#cc0000;"><span style="color:#ffff00;">நான் என்ன சொல்லுகிறேன்: பாதுகாப்புணர்வு இல்லாத ஆண் பெண்ணை முழுவதுமாய் நம்பிவிடுகிறான். அதே போல, நம்பிக்கையுடைய பெண் ஆணிடம் பாதுகாப்புணர்வை அடைந்து விடுகிறாள்</span>.</span></strong> அல்லது சுத்தமான காதலால் எதிர்பால் எக்கேடு கெட்டாலும் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். அதற்காக (காதல் என்கிற கற்பனைக்காக) தங்களை தாங்களே துன்புறுத்திக் கொள்கிறார்கள். </span></p><p><span class="">நான் சொல்வது சரியா?</span></p><p><span class="">இது தொடர்பாக தொடர்ந்து எழுதுகிறேன்.</span></p><p>*******************</p><p><span class=""></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-707477786702303980?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-47709606441569144132010-02-01T15:16:00.004+05:302010-02-01T15:55:35.764+05:30*******************************<br /><br /><br /><p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S2ajRxMmS4I/AAAAAAAAAIM/Ou3k2ofVvMY/s1600-h/daydream.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433209526128364418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 153px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S2ajRxMmS4I/AAAAAAAAAIM/Ou3k2ofVvMY/s400/daydream.jpg" border="0" /></a> </p><p> </p><p>காமா.. </p><p>ஒவ்வொரு துளியும் தீயென்னும் அச்சக்காடு<br /><span class="">ககனத்தில் ஓங்கிய பெருவிருட்சம் </span><br /><span class="">சாக்காடு எனும் முத்தத் திமிங்கலம் </span><br /><span class="">தசை அறுந்து வடியும் குருதிச்சுவை </span><br /><span class="">நாணம் விழுங்கும் வளையறுக்கும் வாள்</span><br /><span class="">ஓங்காரம் ஒன்றின் ஒலிவடிவம் </span><br /><span class="">நீ </span></p><p>திசைக்கொன்றாய் கூந்தல் நுனிகள்<br /><span class="">அவற்றிலிருந்து வெளியேறும் நீர்ப்பறவை</span><br /><span class="">மரகுறுக்கின் வரிகொள் வடிவம் </span><br /><span class="">நிறமிழக்கும் யாழிசைக்குறிப்பு </span><br /><span class="">நீ </span></p><p><span class="">தாவரங்கள் பரிமாறும் மகரந்த வாசம்</span><br /><span class="">பலி கொள்ளும் அரவத்தின் கூர்நாக்கு </span><br /><span class="">திறந்தவுடன் நிறைந்துவிடும் அகல்விளக்கு </span><br /><span class="">சுயம் கொல்லும் காமத்தின் உடலுறுப்பு </span><br /><span class="">நீ </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">தெருவோரம் தேங்கும் மழைநீர்புழுவின் </span><br /><span class="">அழுகிய இருப்பு </span><br /><span class="">நான்..</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">நிலவொளியில் ஊளையிடும் ஓநாயின் </span><br /><span class="">வாயொழுகும் உமிழ்நீர் சுவை</span><br /><span class="">அது.</span> </p><p>முடிக்கத்தெரியா கவிதை நீ</p><p><span class=""></span><span class="">முடிக்க</span>முடியா வெற்றிடம் நான்</p><p>கவிதை அது.<br /><span class=""></span><br />*******************************<br /><span class=""></span></p><p><span style="color:#ff6600;">இக்கவிதை முடிவுக்கு வருகிறது.</span></p><p>**********************************<br /></p><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-4770960644156914413?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-34634648787727225802010-02-01T09:10:00.003+05:302010-02-01T09:47:18.256+05:30<p>****************</p><p>அன்பு.</p><p><strong><span style="color:#cc0000;">" அழகான உன் கண்களை உற்றுப் பார்க்கிறேன்; உள்ளே குதித்து உயிரை விட்டு விடலாமா என்றிருக்கிறது"</span></strong> (deepaneha.blogspot.com) .மகளைப்பற்றி எழுதும் போது இவ்வரிகளை இவர் எழுதியிருக்கிறார். மகள் என்பதை எடுத்து விட்டு பார்த்தோமானால், காதலை அல்லது அன்பை இதைவிட அழுத்தமாக வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்த முடியாது என்றே நினைக்கிறேன். எனது விருப்பப்பட்டியலில் இவர் "சிதறல்கள்" என்ற வலைப்பதிவை இணைத்து இருக்கிறேன். </p><p>**********************</p><p>நட்பு. </p><p><span class=""></span>இந்த உறவுமுறைக்கு மனிதர்கள் எவ்வளவு தெளிவுரைகளை எழுதிவிட்டார்கள்.! ஆனாலும் சில நேரங்களில் எவற்றிற்கும் அடங்காமல் தனித்து நிற்கிறது இவ்வுறவு. வாழ்வின் பெருந்துயரங்களில் ஒன்று நட்புமுறிவு. எனக்கு வாழ்வில் ஒருமுறை இது நடந்திருக்கிறது. ஒரேமுறை..! கல்லூரி காலத்தோழனவன். இன்றுவரை அது ஒரு கடுமையான கனவாக என் தூக்கத்தில் விழித்தெழுகிறது. சம்பவங்கள், அதற்கான காரணிகள், சம்பவங்கள் நடந்த இடங்கள் எல்லாம் கலவையாக கனவில் பரிமானங்களை வெல்லுகின்றன. நேற்றிரவு கனவில் நடந்த பயங்கரம் என்னவென்றால் ஒரு காரணம் இடமாக எனக்கு காட்சியளித்தது. அதை எப்படி விவரிப்பது என்று விளங்கவில்லை.. ஒரு காரணம் எனக்கு சம்பவ இடமாக தெரிந்தது. சம்பவ இடம் அங்கில்லை. இப்பொழுது கனவில் வந்த எந்த முகமும் நினைவில் இல்லை.. சமீபத்தில் இறந்து போன எனது தாத்தா மற்றும் நடிகர் கவுண்டமணியைத்தவிர ! மறுபடியும் எனக்கொரு நட்பு முறிவுக்கான அறிகுறிகள் தெரிகிறது. இம்முறை தவறு என்னுடையதாகவே இருக்க விருப்பம். </p><p>******************************</p><p>கனவு.</p><p>கனவு பற்றியும் நிறைய படித்தும் எழுதியும் இருக்கிறார்கள். என் நண்பருடன் உரையாடிக்கொண்டிருந்தேன். இந்த உலகமே நான் காணும் கனவாய் இருத்தால் எப்படி இருக்கும் என்றார். "கனவில் பட்டுப்பூச்சியை கண்டேன். விழித்ததும் அதைக்காணவில்லை, இது நான் கண்ட கனவா அல்லது பட்டுப்பூச்சியின் கனவில் நான் விழித்திருக்கிறேனா" என்று எப்போதோ ஒரு வரி படித்த ஞாபகம். யார் சொன்னது என்று தெரியவில்லை. இந்த உலகத்தை நான் கனவு கண்டால் நன்று. என்னை யாரோ ஒருவர் கனவு கண்டுகொண்டிருந்தால்... அய்யோ.</p><p>************************</p><p></p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-3463464878772722580?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-63057240005958500562010-01-29T11:58:00.006+05:302010-01-29T14:33:32.320+05:30<p></p><p>*******************************<br /></p><p><span class="">"...... இல்லையென்றால்</span> நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன் இது முதல்முறை <span class="">இல்லையென்பதை. </span>உனக்கு <span class="">எது </span>தேவைப்படவையில்லை என்பதை எனக்கு தெளிவு படுத்துவதன் மூலம் உனக்கு எது தேவை என்பதை எனக்கு தெளிவாக சொல்லுகிறாய்.." </p><p><span class=""><span class="">"இல்லை</span> என்பதை சொல்லவே நான் எப்போதும் பிரியப்படுகிறேன். ஆனாலும் அது எனக்கு நானாக சொல்லிக்கொள்ளும் பொய் என்பதை நீ அறிந்துகொள்வது எனக்கு குறைவான விதத்தில் ஏமாற்றமே" </span></p><p><span class="">" எதையும் நீ நேரடியாக சொல்ல மாட்டாயா.. தொடக்கத்தில் என்னிடம் நீ ஐம்பத்து ஐந்து நிமிடங்களுக்கு குறையாமல் பேசுவதில்லை.. நேராகவும் சரி .. கைபேசியிலும் சரி.. அனால் இப்போது உனக்கு ஏனோ நான் பிடிக்காமல் போய் விட்டேன்.."</span></p><p><span class="">"ஆமாம்.. நான் ஆரம்பத்தில் உன் பேச்சுக்கு விருப்பப்பட்டேன் .. இப்போழுதும்தான்.. உன் பேச்சு எனக்கு புரியாவிட்டாலும் எனக்கு பிடித்திருந்தது.. இப்போது நீ பேசுவது எனக்கு புரியவில்லை என்றாலும் என் மனதில் ஒருவகையான கிறக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.. "</span></p><p><span class="">"பிறகென்ன.. நானும் அதைத்தானே சொல்கிறேன் என்பது ஏன் உனக்கு புரியவில்லை.. நான் சொல்லவருவது என்னவென்றால் நீ பேசுவதும் எனக்கு புரியவில்லை.. ஆரம்பத்திலும் சரி .. இப்பொழுதும் சரி.. ஆனால் எனக்கு பிடிகிறது உன்னை.."</span></p><p><span class="">"சரிவிடு.. சொல்லு அப்புறம்... "</span></p><p><span class="">"சரி.. அப்புறம்.."</span></p><p><span class="">"அப்புறம் என்ன.. எல்லாம் எப்பயும் போல் போய் கொண்டிருக்கிறது.. நீ இப்போது என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறாய்.."</span></p><p><span class="">"படுத்திருக்கிறேன்.."</span></p><p><span class="">"யார் கூட.."</span></p><p><span class="">"உனக்கு வேற வேலையே கிடையாதா.. ஏன் இப்படி பேசுகிறாய்.. சரி சொல்லு .. நீ எப்போது வருவாய்.."</span></p><p><span class="">"எதுக்கு படுக்கவா.. "</span></p><p><span class="">"நான் வைத்துவிடுகிறேன்.. உனக்கு கிறுக்கு பிடித்துக்கொண்டுவிட்டது.. "</span></p><p><span class="">"பிறகு.. <span class="">என்ன சொன்னாலும்</span> நீ கேட்க மாட்டேன் என்கிறாய்.. இப்போது கூடவா நான் பேசுவது புரியவில்லை உனக்கு.. எனக்கு நீ வேண்டும்.. "</span></p><p><span class="">"நானா.."</span></p><p><span class="">"இல்லாமல் உன் பெரியப்பாவா.. நீதான்.. நீ மட்டுமேதான்.."</span></p><p><span class="">"என்னை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்யப்போகிறாய்.. நீ பேசுவது எனொக்கொன்றும் புரியவில்லை.. ஆனால் எனக்கும் நீ வேண்டும்.. நீ என்றால் நீ மட்டுமே வேண்டும்.."</span></p><p><span class="">"என்னதான் சொல்லவருகிறாய்.. நான் சொல்வதையே நீயும் சொல்வதினால் சரியாய்போய்விடுமா.. எனக்கொன்றும் புரியவில்லை.. உன் மனதறித்து சொல்.. உன்னிடம் எத்தனை முறை கேட்பது.. </span></p><p><span class="">".......... ஒப்புக்கொள்கிறேன் .. இது முதல்முறை இல்லை என்பதை.."</span></p><p><span class=""></span></p><p><strong>*********************************</strong></p><p><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">மறுபடியும் முதலில் இருந்தா...என்று வெறுப்பேறி ஒட்டுகேட்பத்தை நிறுத்திவிட்டு தண்ணியடிக்க போய்விட்டான் தங்கராசு<em>.!</em></span></span></strong></p><p><strong><em>********************************</em></strong></p><p><span class=""></span></p><p></p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6305724000595850056?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-7616421953656239672010-01-27T11:55:00.004+05:302010-01-27T12:18:40.764+05:30<p></p><p>***************<br />08.03.1992 </p><p>00.08 </p><p>எனக்கு நேராதது உனக்கு வாய்த்தது. காதல். என்னைவிட ஐந்து வயது மூத்தவன் என்றாலும் அவன் எனக்கு நண்பனாய் அறிமுகமானான். காமுகன், பெண் என்றால் வழியிலிருக்கும் கிணற்றைத்தாண்டிவிடுவான். அதே போல நின்றிருந்த ஒரு மாட்டுவண்டியை ஏறித் தாண்டியபோது விழுந்து காலை முறித்துக்கொண்ட நாளில் நான் அவனை முதலில் பார்த்தேன். காலொடிந்தது அவனுக்கு உறைக்கவில்லை காணச்செல்லும் பெண்ணை தவறவிடக்கூடாது. முடியாமல் போனது அவளைப்பார்க்க. மூன்று மாதங்கள் தினமும் ஒரு தடவை அப்பெண்ணை தவறவிட்டது பற்றி பேசிவிடுவான். தொண்ணூற்று ஏழாம் நாள் அதே பெண்ணை மீண்டும் பார்த்தபின்தான் அந்த பேச்சு நின்றது. அவனை நீ காதலித்தாய். உனக்கு தெரியாதுடா அவன்தான் இனி எல்லாம் என்றாய். புரியவில்லை. எனக்கும் நீ சொல்லும்போது கோவம் எதுவும் வரவில்லை என்பது ஆச்சர்யம்தான். எனது பத்து வருட நண்பனை நீ காதலிக்கிறாய். இது விதியின்றி வேறு என்ன. அவனிடம் சொல்லிவிட்டாயா. இல்லை ஆனால் அவனுக்கு தெரியும். உன் குரலில் இருந்த உறுதி எனக்கு லேசான பயத்தை அளித்ததை நான் உன்னிடம் மறைத்துவிட்டேன். அப்பெடிஎன்றால் ஏன்அவன் என்னிடம் சொல்லவில்லை. எனக்கு கடுமையான கோபம் வந்தது. மனதை படிப்பதில் நீ கில்லாடி. அவனை கோபித்து ஒரு பிரயோசனமும் இல்லை என்கிறாய். நான் மலைத்துப்போய் நிற்கிறேன். என்னை நோக்கிய அவனது எண்ணம் என்னால் உருவாக்கப்பட்டது, என்கிறாய். வயலில் தண்ணீர் பாயச்சுபவன் தனக்கு தேவையான வரப்பில் நீர் திருப்பி விடுவதைப்போல அவனை, அவன் எண்ணபாய்ச்சலை என்விழி நோக்கி திருப்பி விட்டேன் அவனறியாமல் என்கிறாய். மூன்று மாதங்களாய் அவனும் ஒரு வினோத பிராணி போலவே செயல்படுவது இதற்காகத்தானோ. சிறை சென்று வந்ததால் ஏற்பட்ட குளறுபடி என்றே எண்ணிஇருந்தேன். வெறும் பணத்திற்காக அவன் அந்த திருட்டை செய்திருப்பான் என்று எனக்கும் நம்பிக்கையில்லை. எதோ ஒன்று அவனை ஈர்த்திருக்கிறது. கிருபா வின் கும்பலில் எதற்காக தன்னை இணைத்துக்கொண்டான் என்று அவனாலேயே சொல்லமுடியவில்லை என்பது எனக்கு நினைவில் வருகிறது. குடிப்பதை நிறுத்தியிருந்தான். புகைப்பதையும் கூட. அவன் வாய் நாற்றத்தை குறைக்க மருந்துகள் எடுத்துக்கொள்கிறான். நாட்டு வைத்தியத்தை தவிர எதற்கும் போகாதவன் மணிக்குமார் டாக்டரிடம் தன்னுடல் சோதனையை செய்துகொள்கிறான். இத்தனை வருடங்கள் நீ அவனை பார்க்கும் போதும் சாதரணமாய் தான் இருந்திருக்கிறாய். திடீரென்று என்ன அவன் மீது காதல். திருமணம் வேண்டாமென்று உறுதியடன் இருந்த நீ எங்கே. எல்லாவற்றிலும் மகத்தான ஆச்சர்யம் அப்பாவும் அம்மாவும் ஒப்புக்கொண்டது. உனக்கும் ராமனுக்கும் திருமணம். அவன் நமது ஜாதி என்பதுமட்டும்தானா அவர்களுக்கு காரணம். ஏராளமிருக்கிறது மறுப்பதற்கு. அவர்களால் முடியாது என்று நீ ஒற்றை வார்த்தையில் உறுதி செய்கிறாய். டிஷோசாவுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி. என்னமா நடக்கிறது<br /><br />09.07.1994<br />00.09</p><p>டிசொசாவுக்கு அடிபடவில்லை. நல்லவேளை. விடிந்தால் திருமணம். ராமன் ஒரு முறை-கடைசிமுறை என்று சொன்னான்-குடிப்பதற்கு விருப்பம் தெரிவித்தான். நான் வாங்கிவர வெளியேறும்போது டிசோசா குறுக்கிட்டாள். நகருக்குள் எதோ வாங்க வேண்டுமாம். லச்சுமி திரையரங்கம் அருகில் பெட்ரோல் போட திரும்பியபோது ஆட்டோ ஒன்று பின்புறம் இடித்தது. அவன் தாயை திட்டியவாறு வண்டியை கீழே விட்டேன். டிசோசா தடுமாறி விழாமல் குதித்து நின்றிருந்தாள்.<br />எனக்கு நெற்றியில் ரத்தம். இடது கால் முழுவதும் வலி. வாயிலிருந்தும் ரத்தம். டிசோசா பொறுமையாய் வாயை துடைத்து விட்டு. வாயை திறந்து காட்டு என்றாள். தொண்டைக்குழியை பார்த்து விட்டு, ஈறுலதான் அடி போல வேற எங்கடா என்கிறாள். எதுக்கு இப்படி அசிங்கமா பேசுற என்கிறாள். எனக்கு எதையும் கேட்க முடியவில்லை. வலி. அதே ஆட்டோ காரனை அழைத்து அவளை ஏற்றி விட்டுவிட்டு மோகனம் நர்சிங் ஹோமுக்கு போனேன். இடது கணுக்காலில் மேல் சின்ன விரிசல் எலும்பில் உண்டாயிருந்தது. கட்டிப்போட்டு இரண்டு தையல்களை நெற்றியில் போட்டு, படுக்கையில் படுக்க வைத்துவிட்டார்கள். புது மாப்பிளை ராமனுக்கு என்னால் சரக்கு வாங்கித்தர முடியவில்லை. வருத்தமாய் இருந்தது. ஆனால் கிருபா அவனுக்கு வாங்கி கொடுத்து குடிக்கச்சொள்ளியும் ராமன் குடிக்கவில்லை. உன்னிடம் கேட்டு நானும் நீயும் ஒரு நாள் குடிக்க வேண்டுமடா என்று மணக்கோலத்துடன் மருத்துவ அறையில் வந்து சொன்னான். என்ன சொல்றான் என்று கேட்கிறாய். அவனை நீயும் ஒருமையில் அழைக்கத்தொடங்கியிருக்கிறாய். திருமணத்திற்கு முன் அவனை நீ பன்மையில் அழைப்பாய். நாளைக்கு வர்றோம் என்றுவிட்டு வாடா போகலாம் என்று அவனை அழைத்துச்செல்கிறாய். குட்டி ஆட்டுக்கு இலைதளை காட்டி அழைத்துப்போகும் இடைச்சியை போல. அவனும் ஆடு போலவே பின்தொடர்கிறான். அன்றே தனசேகரனும் அவன் மனைவியை அழைத்துக்கொண்டு என்னைப்பார்க்க வந்திருந்தான். மூன்று வருடங்களுக்கு முன் அவளை முழுதாகப்பார்த்தது. இப்பொழுது அவள் தொலைபேசி நிலையத்திற்கு வேலைக்கு போவதில்லையாம். குழந்தையை பார்க்க நேரம் போதவில்லை என்றான். பெண் குழந்தை. அவளின் முகம் எனக்கு மிகப்பரிச்சயமான ஒன்றாய் இருந்து. வெளியேறும்போது தனசேகரனை முன்னால் போகவிட்டு என்னை திரும்ப பார்த்து சிரித்தாள். எனக்கு அந்த சிரிப்பு அவஷ்த்தையை அளித்தது. அந்த அவஷ்த்தையை நான் சிரிப்பாய் மாற்றி மோகனம் மருத்துவமனையின் நர்ஸ் நந்துவிடம் அளித்தேன். மறுநாள் அவள் எனக்கு அளித்த தேநீர் உப்புகரித்தத்து. </p><p> </p><p></p><p>*************************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-761642195365623967?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-63779052384943019942010-01-23T09:04:00.015+05:302010-01-25T11:17:24.802+05:30<div>*********<br /><strong><span class="transl_class" id="0" title="Click to correct">நீ</span> </strong><br /><strong><br /></strong><span class="transl_class" id="1" title="Click to correct">ஆமையின்</span> <span class="transl_class" id="2" title="Click to correct">ஓடு</span> <span class="transl_class" id="3" title="Click to correct">போல</span><br /><span class="transl_class" id="4" title="Click to correct">நான்</span> <span class="transl_class" id="5" title="Click to correct">சுமந்து</span> <span class="transl_class" id="6" title="Click to correct">திரிகிற</span><br /><span class="transl_class" id="7" title="Click to correct">என்னால்</span> <span class="transl_class" id="8" title="Click to correct">உதிர்கவே</span> <span class="transl_class" id="9" title="Click to correct">முடியாத</span><br /><span class="transl_class" id="10" title="Click to correct">என்</span> <span class="transl_class" id="11" title="Click to correct">தனிமை</span>.<br /></strong><br /><strong><span class="transl_class" id="12" title="Click to correct">உயிர்</span> <span class="transl_class" id="13" title="Click to correct">விளையாட்டு</span>.</strong><br /><br /><span class="transl_class" id="14" title="Click to correct">இதொரு</span><br /><span class="transl_class" id="15" title="Click to correct">உயிர்ச்சேதம்</span> <span class="transl_class" id="16" title="Click to correct">நிகழ்த்தக்கூடிய</span><br /><span class="transl_class" id="17" title="Click to correct">கண்ணாமூச்சு</span> <span class="transl_class" id="18" title="Click to correct">விளையாட்டு</span><br /><span class="transl_class" id="19" title="Click to correct">நீயும்</span> <span class="transl_class" id="20" title="Click to correct">நானுமே</span><br /><span class="transl_class" id="21" title="Click to correct">ஆட்டக்காரர்கள்</span><br /><span class="transl_class" id="22" title="Click to correct">எனக்கெவ்வளவு</span> <span class="transl_class" id="23" title="Click to correct">தொலைவோ</span><br /><span class="transl_class" id="24" title="Click to correct">அவ்வளவு</span> <span class="transl_class" id="25" title="Click to correct">நெருக்கமும்</span> <span class="transl_class" id="26" title="Click to correct">நீ</span><br /><span class="transl_class" id="27" title="Click to correct">என்</span> <span class="transl_class" id="28" title="Click to correct">எல்லாமும்</span> <span class="transl_class" id="29" title="Click to correct">நீ</span><br /><span class="transl_class" id="30" title="Click to correct">என்</span> <span class="transl_class" id="31" title="Click to correct">எதுவுமில்லாததும்</span> <span class="transl_class" id="32" title="Click to correct">நீ</span><br /><span class="transl_class" id="33" title="Click to correct">நீ</span> <span class="transl_class" id="34" title="Click to correct">என்</span> <span class="transl_class" id="35" title="Click to correct">அன்பை</span><br /><span class="transl_class" id="36" title="Click to correct">வார்த்தையாக</span> <span class="transl_class" id="37" title="Click to correct">யாசிக்கிற</span> <span class="transl_class" id="38" title="Click to correct">போதெல்லாம்</span><br /><span class="transl_class" id="39" title="Click to correct">சொறகளற்று</span> <span class="transl_class" id="40" title="Click to correct">வாயடைத்துப்</span> <span class="transl_class" id="41" title="Click to correct">போன</span><br /><span class="transl_class" id="42" title="Click to correct">சகிக்கமுடியாத</span> <span class="transl_class" id="43" title="Click to correct">மௌனம்</span> <span class="transl_class" id="44" title="Click to correct">பதிலாகிறது</span><br /><span class="transl_class" id="45" title="Click to correct">மெல்லிய</span> <span class="transl_class" id="46" title="Click to correct">திட்டமிடலுடன்</span> <span class="transl_class" id="47" title="Click to correct">கூடிய</span><br /><span class="transl_class" id="48" title="Click to correct">காத்திருப்புதான்</span> -<br /><span class="transl_class" id="49" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="50" title="Click to correct">பல்லியின்</span> <span class="transl_class" id="51" title="Click to correct">வேட்டையாடலைப்போல</span>,<br /><span class="transl_class" id="52" title="Click to correct">உன்</span> <span class="transl_class" id="53" title="Click to correct">கவனம்</span> <span class="transl_class" id="54" title="Click to correct">முழுமையும்</span><br /><span class="transl_class" id="55" title="Click to correct">என்னை</span> <span class="transl_class" id="56" title="Click to correct">நோக்கி</span> <span class="transl_class" id="57" title="Click to correct">நகர</span>.<br /><span class="transl_class" id="58" title="Click to correct">நானொரு</span> <span class="transl_class" id="59" title="Click to correct">கொடூர</span> <span class="transl_class" id="60" title="Click to correct">மிருகம்</span><br /><font color="#000000"><span class="transl_class" id="61" title="Click to correct">நம்பினால்</span> <span class="transl_class" id="62" title="Click to correct">நம்புங்கள்</span><br /><span class="transl_class" id="63" title="Click to correct">என்</span> <span class="transl_class" id="64" title="Click to correct">கூர்</span> <span class="transl_class" id="65" title="Click to correct">பல்லும்</span> <span class="transl_class" id="66" title="Click to correct">நகங்களும்</span><br /><span class="transl_class" id="67" title="Click to correct">அன்பாலானது</span></font>.<br /><br /><strong>NRI</strong><br /></div> <br /><div><span class=" transl_class" id="181" title="Click to correct">அதொரு</span> <span class=" transl_class" id="182" title="Click to correct">பொருட்காட்சி</span> </div> <br /><div><span class=" transl_class" id="183" title="Click to correct">மேலே</span> <span class=" transl_class" id="184" title="Click to correct">நிலா</span> </div> <br /><div><span class=" transl_class" id="185" title="Click to correct">ஜெயின்ட்</span><span class=" transl_class" id="186" title="Click to correct">வீல், </span><span class=" transl_class" id="187" title="Click to correct">டோரா</span> <span class=" transl_class" id="188" title="Click to correct">டோரா</span> </div> <br /><div><span class=" transl_class" id="189" title="Click to correct">கொலம்பஸ்</span> <span class=" transl_class" id="190" title="Click to correct">கப்பல்</span> <span class=" transl_class" id="191" title="Click to correct">நடுவே</span> </div> <br /><div><span class=" transl_class" id="192" title="Click to correct">ஒட்டக</span> <span class=" transl_class" id="193" title="Click to correct">சவாரியும்</span> </div> <br /><div> </div> <br /><div><span class=" transl_class" id="194" title="Click to correct">பாலைவனமிழந்து</span> </div> <br /><div><span class=" transl_class" id="195" title="Click to correct">இணையிழந்து</span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="196" title="Click to correct">காமவுணர்விழந்து</span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="197" title="Click to correct">காதலுமிழந்து</span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="198" title="Click to correct">நகரத்தில்</span> <span class=" transl_class" id="199" title="Click to correct">சம்பாதிக்கிறது</span> </span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="200" title="Click to correct">ஒட்டகம்</span> - </span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="201" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class=" transl_class" id="202" title="Click to correct">பயங்கர</span> <span class=" transl_class" id="203" title="Click to correct">கனவு</span> <span class=" transl_class" id="204" title="Click to correct">போல</span> </span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="205" title="Click to correct">விபரீத</span> <span class=" transl_class" id="206" title="Click to correct">கற்பனை</span> <span class=" transl_class" id="207" title="Click to correct">போல</span> </span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="208" title="Click to correct">சுஜாதா</span> <span class=" transl_class" id="209" title="Click to correct">கதையில்</span> <span class=" transl_class" id="210" title="Click to correct">விபத்தில்</span> </span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="211" title="Click to correct">ரத்தம்</span> <span class=" transl_class" id="212" title="Click to correct">படியாத</span> <span class=" transl_class" id="213" title="Click to correct">அரிசி</span> <span class=" transl_class" id="214" title="Click to correct">திரட்டிய</span> </span></span></span></div> <br /><div><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" title="Click to correct"><span class=" transl_class" id="216" title="Click to correct">நடைமுறை</span> <span class=" transl_class" id="217" title="Click to correct">நிஜம்</span> <span class=" transl_class" id="218" title="Click to correct">போல</span>.</span></span></span><br /><br /><br />*****************<br /><strong><font color="#cc0000"><span class="transl_class" id="68" title="Click to correct">வீடு</span> <span class="transl_class" id="69" title="Click to correct">முழுக்க</span> <span class="transl_class" id="70" title="Click to correct">வானம்</span> - <span class="transl_class" id="71" title="Click to correct">தொகுப்பிலிருந்து</span> : <span class=" transl_class" id="219" title="Click to correct">என்</span> <span class=" transl_class" id="220" title="Click to correct">புலன்களுக்கு</span> <span class=" transl_class" id="221" title="Click to correct">நெருக்கமான</span> <span class=" transl_class" id="222" title="Click to correct">கவிஞர்</span> <span class="transl_class" id="72" title="Click to correct">சே</span>. <span class="transl_class" id="73" title="Click to correct">பிருந்தா</span>.</font></strong><br />************************************************************************<br /><br /><strong><span class="transl_class" id="74" title="Click to correct">நான்</span> <span class="transl_class" id="75" title="Click to correct">பெண்</span></strong><br /><br /><span class="transl_class" id="76" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="77" title="Click to correct">காட்டாறு</span><br /><span class="transl_class" id="78" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="79" title="Click to correct">பேரருவி</span> <span class="transl_class" id="80" title="Click to correct">ஓர்</span> <span class="transl_class" id="81" title="Click to correct">ஆழக்கடல்</span><br /><span class="transl_class" id="82" title="Click to correct">ஓர்</span> <span class="transl_class" id="83" title="Click to correct">அடைமழை</span> <span class="transl_class" id="84" title="Click to correct">நீர்</span> <span class="transl_class" id="85" title="Click to correct">நான்</span><br /><span class="transl_class" id="86" title="Click to correct">கரும்பாறை</span> <span class="transl_class" id="87" title="Click to correct">மலை</span><br /><span class="transl_class" id="88" title="Click to correct">பசும்</span> <span class="transl_class" id="89" title="Click to correct">வயல்</span> <span class="transl_class" id="90" title="Click to correct">வெளி</span><br /><span class="transl_class" id="91" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="92" title="Click to correct">விதை</span><br /><span class="transl_class" id="93" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="94" title="Click to correct">காடு</span><br /><span class="transl_class" id="95" title="Click to correct">நிலம்</span> <span class="transl_class" id="96" title="Click to correct">நான்</span><br /><span class="transl_class" id="97" title="Click to correct">உடல்</span> <span class="transl_class" id="98" title="Click to correct">காலம்</span><br /><span class="transl_class" id="99" title="Click to correct">உள்ளம்</span> <span class="transl_class" id="100" title="Click to correct">காற்று</span><br /><span class="transl_class" id="101" title="Click to correct">கண்கள்</span> <span class="transl_class" id="102" title="Click to correct">நெருப்பு</span><br /><span class="transl_class" id="103" title="Click to correct">நானே</span> <span class="transl_class" id="104" title="Click to correct">ஆகாயம்</span><br /><span class="transl_class" id="105" title="Click to correct">நானே</span> <span class="transl_class" id="106" title="Click to correct">அண்டம்</span><br /><span class="transl_class" id="107" title="Click to correct">எனக்கென்ன</span> <span class="transl_class" id="108" title="Click to correct">எல்லைகள்</span><br /><span class="transl_class" id="109" title="Click to correct">நான்</span> <span class="transl_class" id="110" title="Click to correct">இயற்கை</span><br /><span class="transl_class" id="111" title="Click to correct">நான்</span> <span class="transl_class" id="112" title="Click to correct">பெண்</span><br /><br /><strong><font color="#009900">.................. <font color="#ff6600"><span class="transl_class" id="113" title="Click to correct">எனக்கு</span> <span class="transl_class" id="114" title="Click to correct">கவிதை</span> <span class="transl_class" id="115" title="Click to correct">முகம்</span></font> <span class="transl_class" id="116" title="Click to correct">என்கிற</span> <span class="transl_class" id="117" title="Click to correct">தொகுப்பில்</span> : <span class="transl_class" id="118" title="Click to correct">அனாரின்</span> <span class="transl_class" id="119" title="Click to correct">இந்த</span> <span class="transl_class" id="120" title="Click to correct">வைரமுத்து</span> <span class="transl_class" id="121" title="Click to correct">பாணியிலான</span> <span class="transl_class" id="122" title="Click to correct">கவிதைக்கு</span> <span class="transl_class" id="123" title="Click to correct">எனது</span> <span class="transl_class" id="124" title="Click to correct">விளையாட்டுத்தனமான</span> <span class="transl_class" id="125" title="Click to correct">எதிர்</span> <span class="transl_class" id="126" title="Click to correct">கவிதை</span>:</font></strong><br /><br /><strong><span class="transl_class" id="127" title="Click to correct">நான்</span> <span class="transl_class" id="128" title="Click to correct">ஆண்</span></strong><br /><br /><span class="transl_class" id="129" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="130" title="Click to correct">உடைபடும்</span> <span class="transl_class" id="131" title="Click to correct">கரை</span><br /><span class="transl_class" id="132" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class=" transl_class" id="133" title="Click to correct">உள்</span> <span class="transl_class" id="134" title="Click to correct">வாங்கும்</span> <span class="transl_class" id="135" title="Click to correct">நிலம்</span><br /><span class="transl_class" id="136" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="137" title="Click to correct">நீர்</span> <span class="transl_class" id="138" title="Click to correct">அடர்த்தி</span><br /><span class="transl_class" id="139" title="Click to correct">ஒரு</span> <span class="transl_class" id="140" title="Click to correct">மண்வாசனை</span><br /><span class="transl_class" id="141" title="Click to correct">மேகம்</span> <span class="transl_class" id="142" title="Click to correct">நான்</span><br /><span class="transl_class" id="143" title="Click to correct">சரிவில்</span> <span class="transl_class" id="144" title="Click to correct">வளரும்</span> <span class="transl_class" id="145" title="Click to correct">போதைப்புல்</span><br /><font class=""><span class="transl_class" id="146" title="Click to correct">காளைமாடு</span> <span class="transl_class" id="147" title="Click to correct">நான்</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="148" title="Click to correct">களிமண்</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="149" title="Click to correct">மூங்கில்</span> <span class="transl_class" id="150" title="Click to correct">கீற்று</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="151" title="Click to correct">மேல்படியும்</span> <span class="transl_class" id="152" title="Click to correct">புழுதி</span> <span class="transl_class" id="153" title="Click to correct">நான்</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="154" title="Click to correct">அகாலம்</span> <span class="transl_class" id="155" title="Click to correct">உடல்</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="156" title="Click to correct">உள்ளம்</span> <span class="transl_class" id="157" title="Click to correct">காலம்</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="158" title="Click to correct">கண்கள்</span> <span class="transl_class" id="159" title="Click to correct">துவர்ப்பு</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="160" title="Click to correct">நானே</span> <span class="transl_class" id="161" title="Click to correct">நீலம்</span></font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="162" title="Click to correct">நானே</span> <span class="transl_class" id="163" title="Click to correct">குரல்</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="164" title="Click to correct">என்</span> <span class="transl_class" id="165" title="Click to correct">எல்லை</span> <span class="transl_class" id="166" title="Click to correct">நீ</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="167" title="Click to correct">நானும்</span> <span class="transl_class" id="168" title="Click to correct">இயற்கை</span> </font><br /><font class=""><span class="transl_class" id="169" title="Click to correct">நான்</span> <span class="transl_class" id="170" title="Click to correct">ஆண்</span>. </font></div> <br /><div><br />****************************************<br /><font color="#3333ff"><span class="transl_class" id="171" title="Click to correct">இப்படி</span> <span class="transl_class" id="172" title="Click to correct">கிறுக்குத்தனங்கள்</span> <span class="transl_class" id="173" title="Click to correct">செய்து</span> <span class="transl_class" id="174" title="Click to correct">வறண்ட</span> <span class="transl_class" id="175" title="Click to correct">பொழுதுகளை</span> <span class="transl_class" id="176" title="Click to correct">சரிசெய்யவேண்டி</span> <span class="transl_class" id="177" title="Click to correct">இருக்கிறது</span> <span class="transl_class" id="178" title="Click to correct">நண்பர்களே</span>.. <span class="transl_class" id="179" title="Click to correct">என்ன</span> <span class="transl_class" id="180" title="Click to correct">செய்வது</span>? </font><br /><br />*********************************************<br /><font class=""></font><br /><font class=""></font><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6377905238494301994?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-62995518528809220232010-01-23T09:04:00.005+05:302010-01-23T10:46:21.879+05:30<span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br />******************************<br />நண்ப...<br />ஒரு துரோகத்தின் விலை<br />காதலைத் தவிர என்னவாய் இருக்க<br /><span class="">முடியும்<br /></span>திரும்பவியலாத நீள் பயணத்தின்<br />முடிவை அறிய அந்த சிறு<br />துரோகம் போதுமானதாய்<br />இருக்கும்போது<br />கால் இடறும் பளபளப்பும்<br />ஒழுங்குமற்றதொரு கல்லை<br />எடுத்து எதிர்வரும் எனது<br />சட்டைப்பைக்குள் வைக்கும் காதலை<br />நான் துரோகத்திற்கு விற்றுவிடுவது<br />எந்தவிதத்தில் நியாயமில்லாமல் போகும்<br /><span class=""></span><br />நண்ப..<br />நதியொன்றின் குறுக்கில்<br />நிரப்பப்படும் கருங்கற்களை<br />காதல் என்று சொல்லாமல்<br />என்ன செய்வது<br />கற்களினிடை நுண்ணிய துவாரங்களில்<br />கசிந்து வெளியேறும் நீரை<br />நீ துரோகமென்று விளிக்கும்போது<br /><br />நண்ப...<br />மாலைக்கருக்கலில்<br />கூரிய அலகில் இரைகவ்வி<br /><span class="">பறக்கும் பசும் புள்ளின் </span>எச்சம்<br />விடியக் காலை கருக்கலில்<br />தலைமீது விழுவது காதலின்<br />துரோகமென்கிறேன் ..<br />நீ<br />துரோகத்தின் காதலென்கிறாய்.<br /><p></p><p>*********************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-6299551852880922023?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-91592543705537580232010-01-21T11:09:00.003+05:302010-01-21T12:43:58.310+05:30<span style="font-size:85%;">**********************</span><br /><strong><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:85%;">முதல் ஜாமம்</span></span></strong><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">வயதேறியதொரு கனவின் விளிம்பில் </span><br /><span style="font-size:85%;">பிறந்த கதை சொல்லலானாள் கடல் தேவதை </span><br /><span style="font-size:85%;">சிவப்படங்கிய தொடுவானத்தின்</span><br /><span style="font-size:85%;">கிடைமட்டத்தில் செய்வதறியாது </span><br /><span style="font-size:85%;">கிடந்த ஆழியின் ஆழத்தில் </span><br /><span style="font-size:85%;">ஒரு துளி தன்</span><br /><span style="font-size:85%;">உப்புத்தன்மை இழந்தது </span><br /><span style="font-size:85%;">நிறபிரிகையின் ஏழாம் நிறத்தில் </span><br /><span style="font-size:85%;">ஆழி ஒளிர்ந்த கணம் </span><br /><span style="font-size:85%;">ஏற்பட்டதொரு சூன்ய அழுத்தத்தில் </span><br /><span style="font-size:85%;">பருண்மை கொண்டாள் அவள் </span><br /><span style="font-size:85%;">அண்ட சராசரங்கள் நடுங்கியொலித்ததாக </span><br /><span style="font-size:85%;">மேற்கு மலை நத்தையொன்று</span><br /><span style="font-size:85%;">கூறித்திரிந்தது யாரும் அறியாதது </span><br /><span style="font-size:85%;">வெயில் பட்டு உதிர்ந்த செதில்களின் நடுவே </span><br /><span style="font-size:85%;">ஈரங்காயாமல் உறங்கிக்கிடந்தவளை </span><br /><span style="font-size:85%;">என் அறைக்கு கொண்டு வந்தேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">தடித்த கனவின் முடிவில் </span><br /><span style="font-size:85%;">அவளை யாளி என அழைக்கத்தொடங்கினேன்</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#cc0000;">இரண்டாம் ஜாமம்</span></strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ஆதிக்கனியறியாத யாளியின் </span><br /><span style="font-size:85%;">நிர்வாணம் வெட்கமின்றி இருந்தது </span><br /><span style="font-size:85%;">ஒளியறியாத வேர்த்தண்டின் வெளிறிய </span><br /><span style="font-size:85%;">வண்ணத்தில் மிளிர்கிறது அவளது தோள்</span><br /><span style="font-size:85%;">வெளிச்சப்புள்ளிகளாய் கண்கள் </span><br /><span style="font-size:85%;">சிறகுகளற்ற அகன்ற முதுகின் வெகுகீழே </span><br /><span style="font-size:85%;">நெகிழ்ந்த பிருஷ்டம் பற்றி இறுக்குகிறேன்</span><br /><span style="font-size:85%;">இயல்பென உடை அகற்றுகிறாள் </span><br /><span style="font-size:85%;">என்னுடம்பிலிருந்து கிளம்பி பரவுகிறது </span><br /><span style="font-size:85%;">வெட்கம் </span><br /><span style="font-size:85%;">சட்டென்று உப்பரித்த நீராய் மாறி </span><br /><span style="font-size:85%;">அறைமுழுதும் நிரம்பி அனைத்தையும் </span><br /><span style="font-size:85%;">மூழ்கச்செய்கிறாள் நிதானமாக </span><br /><span style="font-size:85%;">எல்லா நீரையும் குடித்து அறையை </span><br /><span style="font-size:85%;">சுத்தம் செய்கிறேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">தரையில் கிடந்த யாளி </span><br /><span style="font-size:85%;">வெட்கத்துடன் என்னுடயை </span><br /><span style="font-size:85%;">இழுத்து போர்த்திக்கொள்கிறாள் </span><br /><span style="font-size:85%;">பின்பு நாட்குறிப்பில் பெருமுலைத்திருக்குமரி</span><br /><span style="font-size:85%;">பூப்பெய்தினாள் என குறித்துக்கொண்டேன் </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#cc0000;">மூன்றாம் ஜாமம்</span></strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">வெளிச்சத்தின் சூழில்</span><br /><span style="font-size:85%;">பிறந்த இருளில் </span><br /><span style="font-size:85%;">தன் பெயர் பெறுகிறது ஜாமம்</span><br /><span style="font-size:85%;">நிலாவின் பாதரசம் குடித்து </span><br /><span style="font-size:85%;">அரற்றத் தொடங்கினேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளி.. யாளி.. </span><br /><span style="font-size:85%;">குரலில் அம்பெய்திருன்தான் மாரன்</span><br /><span style="font-size:85%;">சுயம் துடித்துக்கொண்டிருந்த </span><br /><span style="font-size:85%;">சமயலறைச்சாம்பலில் </span><br /><span style="font-size:85%;">திளைத்துக்கொண்டிருந்தாள் </span><br /><span style="font-size:85%;">பூனையுருவில் யாளி </span><br /><span style="font-size:85%;">அவளது விழிகள் கங்கு பொறிந்தன</span><br /><span style="font-size:85%;">விரல் நகங்களை சுவற்றில் </span><br /><span style="font-size:85%;">சுரண்டும் ஒலியில் உள்ளழைக்கிறாள் </span><br /><span style="font-size:85%;">சமயலறைக்குள்ளான பயணம் </span><br /><span style="font-size:85%;">நீள்கிறது யுகங்களாய் ...</span><br /><span style="font-size:85%;">ஒரு காற்புள்ளியின் பிறகு </span><br /><span style="font-size:85%;">தெறித்துச் சிதறிய சமையலறைக் கத்திகளில் </span><br /><span style="font-size:85%;">தோய்ந்திருக்கிறது யாளியின் </span><br /><span style="font-size:85%;">நிணம் </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><strong><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:85%;">நான்காம் ஜாமம்</span></span></strong><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">சகலமும் துறந்து </span><br /><span style="font-size:85%;">எச்சிலொழுக உறங்குகிறாள் யாளி </span><br /><span style="font-size:85%;">ஆகப்பெரிய பிச்சைப்பாத்திரத்துடன் </span><br /><span style="font-size:85%;">தேவதையின் நிதம்பக்கனி பெற </span><br /><span style="font-size:85%;">விண்மணிப்பாதங்கலடியில் அமர்ந்திருக்கிறேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">ஈரத்த்தவுட்டின் வாசனை கசிகிறது </span><br /><span style="font-size:85%;">அவளது உடலில் நீள்கிறது ஜாமம் </span><br /><span style="font-size:85%;">பாசாங்கற்ற காத்திருப்பின் இடையில் </span><br /><span style="font-size:85%;">கூந்தலுக்குள் மறைந்திருக்கும் </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளியின் முகத்தில் எப்பொழுதும் </span><br /><span style="font-size:85%;">இல்லாதவொரு ஒழுக்கம் </span><br /><span style="font-size:85%;">ஜாமத்திற்கான பெரும் இருளை </span><br /><span style="font-size:85%;">ஒழுங்கற்ற சிறுவில்லைகளாக சிதறச்செய்கிறது </span><br /><span style="font-size:85%;">பிச்சைப்பாத்திரம் வெறுமையாய் இருக்கும் </span><br /><span style="font-size:85%;">பொழுதுகள் சகிக்கமாட்டாமல் </span><br /><span style="font-size:85%;">நான் விழுங்கிய ஒவ்வொரு வில்லையும் </span><br /><span style="font-size:85%;">பேரிரைச்சலுடன் கரைகிறது </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளி </span><br /><span style="font-size:85%;">அமைதியாய் உறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றாள் </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#cc0000;">ஐந்தாம் ஜாமம்</span></strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ஜாமம் முழுவதும் </span><br /><span style="font-size:85%;">வனமூங்கில் உடையும் சப்தத்துடன் </span><br /><span style="font-size:85%;">இழுபடுகிற தேரென </span><br /><span style="font-size:85%;">ஆகிப்போனது யாளியின் பருண்மை </span><br /><span style="font-size:85%;">கூந்தலே வடம் </span><br /><span style="font-size:85%;">குழந்தையின் குரூரத்துடன் </span><br /><span style="font-size:85%;">என்மீதேறி உருள்கிறாள் யாளி </span><br /><span style="font-size:85%;">விசும்பெங்கும் உப்பின் வாடை </span><br /><span style="font-size:85%;">கருக்கலில் </span><br /><span style="font-size:85%;">அறை முழுதும் கடந்து </span><br /><span style="font-size:85%;">பூக்கள் கலைந்த பீடத்தில் </span><br /><span style="font-size:85%;">நிலை கொள்கிறாள் யாளி ...</span><br /><span style="font-size:85%;">வண்டல் இழுபடும் நதிக்கரையில் நின்று </span><br /><span style="font-size:85%;">பிரபஞ்சமும் கேட்கட்டுமென கூவுகிறேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளியுடனான ஒவ்வொரு புணர்வும் </span><br /><span style="font-size:85%;">ஒரு தேரோட்டம் </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><strong><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:85%;">ஆறாம் ஜாமம்</span></span></strong><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">யாளியின் புதிர்கூந்தலில்</span><br /><span style="font-size:85%;">இரவு முழுதும் தரவியலாத </span><br /><span style="font-size:85%;">முத்தமொன்றை பிடுங்கி </span><br /><span style="font-size:85%;">சதுப்பேறிய அறை நிலத்தில் </span><br /><span style="font-size:85%;">நட்டு வைக்கிறேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">வளரத்தொடங்கிய விருட்சத்திலிருந்து </span><br /><span style="font-size:85%;">பறித்த ஆயிரம் வார்த்தைகளை </span><br /><span style="font-size:85%;">தின்று </span><br /><span style="font-size:85%;">மீன்குஞ்சுகளை பிரசவிக்கிறாள் யாளி </span><br /><span style="font-size:85%;">காற்றைக் குடித்து அறைவெளியில் </span><br /><span style="font-size:85%;">நீந்தித் திரிகின்றன அவையாவும் </span><br /><span style="font-size:85%;">களி கொள்கிறதவற்றின் வேகம் </span><br /><span style="font-size:85%;">அதி ஜாமத்தின் முடிவில் </span><br /><span style="font-size:85%;">மலடு நீங்கி பொழிவுற்றன யாளியின் உதடுகள் </span><br /><span style="font-size:85%;">இடைவிடாமல் திறந்து மூடும் </span><br /><span style="font-size:85%;">கதவிடுக்கில் சிக்கித் தவிக்கிறது </span><br /><span style="font-size:85%;">எனதான ஆணவம் </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#cc0000;">ஏழாம் ஜாமம்</span></strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">சொற்களை விலை கொடுத்து </span><br /><span style="font-size:85%;">கடவுளும் அறியாத வகையில் </span><br /><span style="font-size:85%;">காலத்தால் ஆன அறையொன்றை வனைந்து </span><br /><span style="font-size:85%;">உள்வைத்து பூட்டுகிறேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளி ... மீன்களை அக்குளில் </span><br /><span style="font-size:85%;">பொதித்தவாறு வெளிவிட வேண்டி இறைஞ்சுகிறாள் </span><br /><span style="font-size:85%;">உயிர் போகுமென அறியாமல் </span><br /><span style="font-size:85%;">அனைத்தும் </span><br /><span style="font-size:85%;">கனவென்று அறியப்படும் சாபத்திலிருந்து </span><br /><span style="font-size:85%;">ஒரு புல்லை உருவி </span><br /><span style="font-size:85%;">உள்ளங்கையில் வைத்து </span><br /><span style="font-size:85%;">தினமும் தொழத்தொடங்குகிறேன் </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளி வளர்க.....</span><br /><span style="font-size:85%;">ஆழி வளர்க.... </span><br /><span style="font-size:85%;">யாளியான ஆழி வளர்க...</span><br /><span style="font-size:85%;">ஆழியான யாளி வளர்க.. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#cc0000;">எட்டாவதும் கடைசியுமான ஜாமம்</span></strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">பூரண வெளிச்சம் </span><br /><span style="font-size:85%;">துயருற்றுப்பொங்குகிறது ஆழியின் சாபம் </span><br /><span style="font-size:85%;">சமையலறையிலிருந்து </span><br /><span style="font-size:85%;">வெளியேறிப் பறக்கும் யாளியின் </span><br /><span style="font-size:85%;">முதுகில் முளைத்திருக்கிறது </span><br /><span style="font-size:85%;">நீண்ட மின்னெலென சிறகு. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">*************************************************</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#000000;">ரவி திகம்பனின் நினைவாக - '<span class="">கள்ளக்காதல்' - கவிதை</span> தொகுப்பிலிருந்து .</span></strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">**************************************************</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-9159254370553758023?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-70146556315325041422010-01-20T08:17:00.003+05:302010-01-21T11:07:13.748+05:30<p></p><br /><p>************************</p><br /><p><span class=""><strong><span style="color:#ff0000;">" இப்போது அவர்கள் முறை, வீடு புகுந்து அடித்தார்கள்" - <span style="font-size:180%;color:#000000;">அடியாள்</span> - ஜோதி நரசிம்மன்</span></strong> </span></p><br /><p><span class=""><strong>இந்த புத்தகம் என்னை மிகவும் இம்சிக்கிறது. வாழ்நாளில் நான் படித்த உருப்படியான புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று. <span class="">எளிய, </span>நேரடியான எழுத்து. தமிழகத்தின் மிக முக்கிய உளவியல் சிக்கலை நேரடியாக பதிவு செய்கிறது. புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கமும் ஒரு புதினத்துக்குரிய அடர்குறிப்புகளை கொண்டுள்ளது. இதனையொட்டிய லக்ஷ்மி சரவனக்குமரின் ஒரு கட்டுரையும் </strong><a href="http://www.inioru.com/"><strong>http://www.inioru.com/</strong></a><strong> - ல் வாசிக்கலாம்</strong>. </span></p><br /><p>****************************</p><br /><p><span class=""></span></p><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7014655631532504142?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-80436039312219236122010-01-18T11:26:00.003+05:302010-01-18T12:22:36.970+05:30<span class=""></span><br />***************************<br />ஆண்ட்ரியா, ரீமா சென் என்று பெயரிடப்பட்ட இரண்டு பெண் உடல்களுக்கு ஒரு தயாரிப்பாளரை முப்பத்து இரண்டு கோடியை செலவு செய்ய வைக்கலாம் ஒரு திருமண ரத்தையும் செய்துகொள்ளலாம் என்று செல்வராகவன் என்கிற இயக்குனர் திலகம் முடிவுசெய்து விட்டதை த்ரில் படமாக தமிழகம் மற்றும் உலகெங்கும் சென்றவாரம் முதல் திரையில் வெளிச்சம் போட்டு காட்டிகொண்டிருக்கிறார். fuck, boob போன்ற ஹாலிவூட் வார்த்தைகளில் முதல் வார்த்தை ஒலி நீக்கம் சென்சாரினால் செய்யப்பட்டிருகிறது. இரண்டாவது வார்த்தைக்கு அவகளுக்கே அர்த்தம் தெரியாது போல. இரண்டு பெண்களும் ஆங்கிலத்தில் சகட்டுமேனிக்கு திட்டிக்கொல்(ள்)கிறார்கள். கசாப்புக்கடையில் மட்டன்கோலா செய்வதற்காக கறியை கொத்துவதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம் அந்த கொத்தை திரைக்கதையில் செய்தது செல்வராகவனுக்கு தன முன்னாள் மனைவியின் மேல் இருக்கும் கோபம் மட்டுமே காரணம் இல்லை, அவர் மீது இருக்கும் காதலும் காரணமாய் இருக்கலாம். படத்தின் பின்னை நவீனத்துவமான கடைசி பிரேம் மட்டும் நன்றாக உள்ளது. ஆனால் இரண்டாம் பாகம் என்கிற கண்ணிவெடியை அவரது மூலையிலே புதைத்துக்கொள்ள வேண்டும். (தொடரும் என்கிற வார்த்தையை பார்த்து மக்களின் டாக் அப்படித்தான் இருந்தது). படத்தில் காமடி டிராக்கே இல்லை கதாநாயகன் கார்த்தியை தவிர. மொத்தத்தில் ஹாலிவூடை பகடி .. இல்லை பிரதி எடுக்கும் காமடி பீஸ் இந்த சினிமா. இப்படத்தை எம் ஜி ஆர் பிறந்த தினத்தன்று பார்த்தது தொலைத்தது என் ஊழ்வினை.<br /><br />**************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-8043603931221923612?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-90565392444253031672010-01-17T15:10:00.004+05:302010-01-17T16:24:11.646+05:30<p><span class=""></span></p><p>*************</p><p>இப்போதைக்கு நான் ரசிக்கும் ஹிந்தி நடிகை பிரியங்கா சோப்ரா. தமிழில் ஒருத்தர் கூட இல்லை. (பாவாடை தாவணியில் பார்த்த ஜமுனா ராணி, ஊர்பட்ட திறமையை வைத்துக்கொண்டு மொக்கையான ஹீரோக்களுடன் குத்தாட்டம் போட்ட ஷோபனா, எவர்க்ரீன் <span class="">ஷோபா, எலும்பே </span>இல்லை என்று பாடிவிட்டு போன சில்க் ஸ்மீதா (சில பெண்கள் பெயர் தெரியாது, ஒன்றிரண்டு படங்களில் நடித்துவிட்டு காணாமல் போனவர்களை நான் கணக்கில் <span class="">கொள்ளவில்லை) ஆகியோர் தவிர்த்து</span>). பழைய ஹிந்தி பாட்டி நர்கிஸ், கொஞ்சம் வயசாகிப்போன நந்திதாதாஸ், தபு போன்ற தேவதைகளை சினிமாவில் நான் அடக்கவில்லை. மற்றபடிக்கு நான் தமிழிலும் ஹிந்தியிலும் மிகக்குறைவாகவே படங்கள் பார்க்கிறேன். அதனால் பல வாய்ப்புகளை நான் இழந்திருக்கக்கூடும்! சரி உலக சினிமாக்களில் என்னை கொன்று கொண்டிருக்கும் இரண்டு பெயர்கள், சல்மா ஹையக், பெனலோப் க்ரூஸ்</p><p><span class="">இதையெல்லாம் படித்தால் உங்களக்கு என்ன தெரிகிறது? </span></p><p><span class="">நான் நாற்பது வயதை தொட இன்னும் இரண்டே முக்கால் வருடம் முழுதாக இருக்கிறது என்பது தெரிகிறது! </span></p><p>*************</p><p><span class="">எனக்கு பிடித்த நடிகர் கண்டியில் பிறந்த மருதூர் கோபாலன் ராமச்சந்திரன். விழுப்புரம் சின்னையாபிள்ளை மன்றாயர் கணேசனை எனக்கு பிடிக்காது. மேற்படி மருதூறார் தான் நடித்த திருடாதே படத்தில் 'திருடாதே பாப்பா திருடாதே' என்ற பாடலுக்கு தனது உடலசைவுகளை வெளிப்படுத்தும் விதம் என்னக்கு பெரும் சிலாக்கியத்தை ஏற்படுத்தும். நிறைய படங்களில் அவரின் துல்லிய உடலசைவுகள் பெரும் ஆராய்ச்சிக்கு உட்பட்டவை. தனது மொத்த தேவைகளையும் முன் தீர்மானித்து மிகத்துல்லியமான திட்டமிடுதலால் இயக்கப்பட்டு, அவைகள் அவரால் நிறைவேற்றப்பட்டது. உண்மையிலேயே ஓர் ஆணழகன். அவருக்கு மீசை பொருந்தாமல் போனது வரலாற்று நகைமுரண். மன்றாயர் ஒரு மண்ணாங்கட்டி என்று சொல்வதை விட களிமண் என்கிற வார்த்தை சரியாக இருக்கும் - எல்லா இயக்குனர்களும் அவரவர்களுக்கு தேவையான பாத்திரத்தை தங்கள் கைகளாலேயே செய்து கொண்டார்கள். நாட்டியபேரொளி பத்மினியின் நடனத்தை மறைந்திருந்து பார்த்த போது கலை பொம்மை, ஸ்ரீதேவியுடன் டூயட் பாடும்போது பிழை பொம்மை. மன்றாயர் சாகும் வரை காரோட்டத்தெரியாது என்று சொல்கிறார்கள் - உண்மையாய் இருக்குமானால் அது முரண் நகையின் வரலாறு. </span></p><p>*******</p><p><span class="">சிரிப்பு நடிகர்கள்: </span><span class="">சந்திரபாபு, நாகேஷ், காக்கா, தவிர்க்கமுடியாமல் வடிவேலு. இவர்கள் எல்லாம் பெரும் ஆளுமைகள். தமிழ் சினிமாவால் உலக அரங்கிற்கு செல்ல முடியாமல் வீணாய்ப்போனவர்கள். </span></p><p><span class="">சரளாவையும் ஆச்சியையும் விட்டால் தமிழில் சிரிப்பு நடிகைகள் என்ற வகைக்கு ஆளே இல்லை. துயரம். இரண்டு பெரும் அவுட் ஆப் பீல்ட். குஷ்பூ போன்ற காமடிகளை நான் கணக்கில் சேர்க்கவில்லை. </span></p><p>********</p><p><span class="">இப்போதைய தமிழ் சினிமாவில் செக்ஸி வுமன் என்று என்னைக்கேட்டால் சிவா மனசுல சக்தி, மதுரை சம்பவம் படங்களின் கதாநாயகி. இதை எழுதும்போது அவரது பெயர் தெரியவில்லை. </span></p><p>********</p><p><span class=""></span></p><p><span class="">இன்றைக்கு மருதூறார் பிறந்த தினம். அவரைப்பற்றி எழுதலாமென்று நினைத்து எதையோ எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். தமிழ் சினிமா என்றாலும் ராமச்சந்திரன் என்றாலும் மோகன் ராஜகோபால நாயுடு ராதாகிருஷ்ணனை மறக்கமுடியாது. வாழ்க அன்னார்களது நாமம். </span></p><p>*********</p><p><span class=""></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-9056539244425303167?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-49142820393828425792010-01-15T18:09:00.002+05:302010-01-15T18:16:23.520+05:30இந்த படத்துக்கும் மேட்டர்ருக்கும் தொடர்பில்லை என்பதை வருத்தத்துடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S1BiqLV_L_I/AAAAAAAAAHE/xz7e07sBRj4/s1600-h/photoshopped-avatars-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426946027720486898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 381px; CURSOR: hand; HEIGHT: 209px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LVXhfPRxn6o/S1BiqLV_L_I/AAAAAAAAAHE/xz7e07sBRj4/s400/photoshopped-avatars-1.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>******************************</div><strong><span style="color:#ff0000;">HOW TO RECRUIT THE RIGHT PERSON FOR THE JOB?</span></strong><br /><br /><div>Put about 100 bricks in some Particular order in a closed Room with an Open window.<br /><br />Then send 2 or 3 candidates in<br />The room and close the door.<br /><br />Leave them alone and come back<br />After 6 hours and then analyze<br />The situation.<br /><br />If they are counting the<br />Bricks.<br />Put them in the accounts<br />Department.<br /><br />If they are recounting them..<br />Put them in auditing ..<br /><br />If they have messed up the<br />Whole place with the bricks.<br />Put them in engineering.<br /><br />If they are arranging the<br />Bricks in some strange order.<br />Put them in planning.<br /><br />If they are throwing the<br />Bricks at each other.<br />Put them in operations .<br /><br />If they are sleeping.<br />Put them in security.<br /><br />If they have broken the bricks<br />Into pieces.<br />Put them in information<br />Technology.<br /><br />If they are sitting idle.<br />Put them in human resources.<br /><br />If they say they have tried<br />Different combinations, yet<br />Not a brick has<br />Been moved. Put them in sales.<br /><br />If they have already left for<br />The day.<br />Put them in marketing...<br /><br /><br />If they are staring out of the<br />Window.<br />Put them on strategic<br />Planning..<br /><br />And then last but not least.<br />If they are talking to each<br />Other and not a single brick<br />Has been<br />Moved.<br /><br />Congratulate them and put them<br />In Top management<br /><br />--------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Life is not about waiting for the storms to pass..<br />it's about learning how to dance in the rain.</div><br /><div></div><br /><div>---------------------------------------------------------------------------------</div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-4914282039382842579?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-20066831633568047582010-01-15T12:20:00.004+05:302010-01-15T13:38:38.194+05:30<p></p><p></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong><span class=""></span></strong></span> </p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>****************</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong><span class="">காமா...</span></strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong><span class=""></span></strong></span> </p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>இலைத்துளியின் மேலேயும் </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>தடாகநீரின் ஆழத்திலும் ஒரேநேரத்தில் </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>பறக்கும் ஆகாய பறவை நீ </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>நீரில்விழும் எச்சத்துளியில் களைந்து </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>மேலேறிப்பரவும் சிறுவட்ட அலைவிரிசல் நான் </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>களைப்புற்று முகமமிழ்ந்துறுஞ்சும்</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>வேட்டை மிருகத்தின் தாகம் அது.</strong></span></p><p><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </p><p><strong><span style="color:#3366ff;">காமா.. </span></strong></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong></strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>உயிரெடுத்து வலைப்பின்னும் </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>உறுபசி சிலந்தியின் இரைக்கான காத்திருப்பு நீ..</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>இலையிலிருந்து உருண்டுவிழுந்து </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>வலையின் மீது தொங்கும் சிறுபனித்துளி நான்.. </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>மழைநின்றகருவானில் குளிர்நிலவின் எரிதல் அது. </strong></span></p><p><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </p><p><strong><span style="color:#3366ff;">காமா.. </span></strong></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>அசந்தர்ப்பங்களின் மீது வன்மத்துடன் </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>காலம் செய்யும் முத்தத்தெறிப்பு நீ.. </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>முடிவுறா சந்தர்ப்பங்களை தவறவிடும் </strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>ஒழுங்கீனச் சோம்பல் நான்...</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>மன்னிப்பை உண்டு கொழுக்கும் கடல்பிராணி அது..</strong></span></p><p><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </p><p><strong><span style="color:#3366ff;">காமா..</span></strong></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>முத்தம் நீ..</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>அம்முத்து நான்..</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"><strong>அமுதம் அது.</strong></span></p><p><span style="color:#3366ff;"></span></p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span> </p><p>**********</p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2006683163356804758?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-141918124668357002010-01-15T10:30:00.004+05:302010-01-15T12:15:51.062+05:30<span style="font-size:85%;"></span><br />***************<br /><br />21.09.2000 வியாழக்கிழமை<br />00.07<br />தவிரவும் இன்று முதல் நான் நாட்குறிப்பை எழுதப்போவதில்லை அங்கயற்கண்ணி. எங்கிருக்கிறாய் நீ. மூன்று நாளாயிற்று நீ தொலைந்து போய். ஒரு வருடத்தில் எனக்கு மூன்று மரணம் அதிகம்தானே. மரணம் கண்டு மிரளும் என்னை மரணத்தாலேயே அடிக்கிறது வாழ்வு. இதோ பார் ராமனை, உன் காதல் கணவன் பேயறைந்ததுபோல் சுருண்டுகிடக்கிறான். அவனையும் இழந்துவிடுவேனோ. முதல் முறையாக நான் இறந்துபோனால் நல்லது என்று படுகிறது. மரணம் எவ்வளவு நிம்மதி. விடுதலை. ஆம். ஆனால் எதோ பயம். கற்பனை செய்யமுடியாத மிரட்சி. ஆழ்துளைக்கினற்றுக்குள் விழுந்துவிட்ட நடுக்கம். அப்பாவின் இறப்பு எதிர்பார்த்தது. அம்மா எதிர்பார்க்கவில்லை என்றாலும் அப்பா இல்லாத அம்மா இல்லாத அம்மாதான். அவளுக்கு அது தெரிந்தே இருந்திருக்கின்றது. இல்லையென்றால் அப்பா போன நாற்பது நாட்களில் புன்னகைத்த முகத்துடன் தூக்கத்திலேயே எப்படி இறக்க முடியும். உறங்கப்போகும்போது அம்மா. விடிந்ததும் உடல். புன்னகைக்கும் முகம் கொண்ட உடல். நிச்சயமாக அவள் சிரித்துக்கொண்டுதான் இருந்தாள். தெரியுமா, உறங்கப்போகும் முன் அவள் என்னிடம் சொன்னாள்: அவளத்தேடிப்போகாத.. அவளா வருவா.. நீ கவனமா இரு..எங்கப்போனாலும் ராமனக்கூட்டிகிட்டு போ..' நான் குமுதவல்லியை சொல்லுகிறாள் என்று நினைத்தேன் ஆனால் அம்மா உன்னைப்பற்றிதான் சொல்லியிருக்கிறாள். ஆனால் நான் இப்போது என்ன செய்யவேண்டும் என்று தெரியவில்லை. தேடிப்போகாத என்றும் சொன்னாள். போனால் ராமனைக்கூட்டிகிட்டு போ என்றும் சொன்னாள். எதை செய்வது. ஒரு வாய் உணவு உண்ணும் தெம்பு கூட இப்போது ராமனிடம் இல்லை. எவ்வளவு உல்லாசமாக திரிந்த திருடன் இவன். மூன்று நாட்களாய் எதையோ முனுமுனுத்துக்கொண்டிருக்கிறான் விடாமல். கண்களில் நீர் வழிவது குறையவில்லை. என்னடா சொல்கிறாய் என்று கேட்டால், உதட்டை கோணிகொள்கிறான். உன்னிப்பாக கேட்டால் 'அதை தொட்டிருக்கக்கூடாது.. அது ஊழிப்பேய்.. சிலையில்லை.. கோரதாண்டவம்.. பாவம் செஞ்சுட்டேன்.. அதான் கண்ணனை கொன்னுட்டா.. அவளையும் தூக்கிக்கிட்டு போய்ட்டா.. அது சிலையில்ல .. கோரதாண்டவம்..' இவற்றை தவிர அவன் வாயில் ஒரு வார்த்தையில்லை. கண்களில் ஒளி மங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. உதடுகளில் எச்சில் வழிந்தவண்ணம் சுருண்டுகிடக்கிர்றான். உனக்கு கண்ணனின் மரணம் தெரிந்திருக்கிறது அங்கயற்கண்ணி. என்ன பாவம் செய்தாய் அப்படி உன் மகனை காவு கொடுக்குமளவுக்கு. இவன் என்னவென்றால் எல்லாவற்றிற்கும் அவன்தான் காரணம் என்று புலம்புகிறான். குழந்தை இறந்த போது நான் வாங்கி கொடுத்த உடையை போட்டிருந்தான். நன் திருடியதுதான் பாவமாகிவிட்டதோ. மூன்று மரணம், உன்னைக்காணவில்லை, ராமனை தேற்றவேண்டும் ஒரு எளிமையான மனிதனுக்கு இவ்வளவும் நேர்ந்தால் என்னதான் செய்வது. குமுதவல்லி போனதுகூட நான் எனது வன்மமான செய்கைகளில் பிரதிபலன் என தேற்றிக்கொள்ள முடிந்தது. இந்த நாளில் நான் இற்றுப்போகும்படியான நிகழ்வுகளை எப்படி எதிர்கொள்வது. குழந்தை கண்ணனின் ஆசன வாயிலிருந்து தொடர்ந்து வெளியேறிய வாயுவையும் திரவத்தையும் ஏன் யாராலும் நிறுத்த முடியவில்லை. அவன் அழும் தெம்பிழந்து அரற்றி அமைதியாகி சலனமில்லாமல் அடங்கிப்போனது நாடகமில்லாமல் வேறென்ன. அது எப்படி உண்மையாக முடியும். வெள்ளைத்துணியில் அவனை பொட்டலமாய் கட்டியபோது நீ எப்படி பார்த்துக்கொண்டிருந்தாய் கண்ணில் ஒரு துளி நீர் இல்லாமல். ராமன் செய்த ஓலம் ஊர் இதுவரை பார்த்தறியாதது . நீர்தெளித்து மண்ணைத்தோண்டி ஒரு விதையைப்போல அவனை புதைத்ததை ஒரு நடுக்கமும் இல்லாமல் என்னால் எப்படிச்செய்ய முடிந்தது. எனக்கு ஏன் அப்போது மரணம் நிகழவில்லை. அழுகை வரவில்லை. அங்கயற்கண்ணி நீ எங்கு போய்விட்டாய். உன்னைத்தேடித்தான் இனி என் பயணம் என்பதை நீ முடிவுசெய்துவிட்டாயா. டிசோசா வரச்சொல்லியிருக்கிறாள். அவளும் வரும் போது ராமனை கூட அழைத்து வரச்சொல்லியிருப்பது இவையெல்லாம் எதோ ஏற்கனவே செயல் படுத்தப்பட்ட நடைமுறைகள் போன்றதொரு தோற்றத்தை எனக்கு ஏற்படுத்துகிறது. புதிதாக வெத்திலைப்பாக்கு போடும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் ஜாதகக்காரர் கொடுத்த சுவடியை வேறு கொண்டுவரவேண்டுமாம். என்ன நடக்கிறது அங்கயற்கண்ணி, எங்கிருக்கிறாய் நீ.. ஜாதகக்காரர் சொன்னது போல உன்னை காண சுவடிக்காலத்துக்குள் நுழயவேண்டுமா.<br /><br />***************<br />தொடரும்...<br />**************<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-14191812466835700?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-47213136811966306572010-01-14T21:40:00.000+05:302010-01-14T21:42:36.919+05:30<p> </p><p> </p><p> </p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">பொங்கல் வாழ்த்துக்கள். எல்லோருக்கும்.</span></span> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-4721313681196630657?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-25328233940100471942010-01-13T12:14:00.004+05:302010-01-13T13:04:47.129+05:30<p></p><p></p><p></p><br /><br />1994-1995 : இவ்வருடங்கள் நான் காதலில் உச்சக்கிறுக்கு கொண்டிருந்த நாட்கள். மகாக்கவி பாரதியின் இரண்டே பாடல்களை திரும்பத்திரும்ப படித்துக்கொண்டிருப்பேன். அவைகளை ஒரு முறைப்படித்தால் என் காதலுக்காக உடனே இரண்டு கவிதைகளை எழுதிவிடுவேன். நான் எழுதிய கவிதைகள்தான் என் கடிதங்களில் இருக்கும் பாரதியைப்பற்றி ஒரு குறிப்பும் இருக்காது! இன்றைக்கும் அவைகளைப்படித்தால் எனக்கு காதல் கவிதைகளை எழுதுவதில் எந்த சிறமமுமிருக்காது.<br /><span class=""></span><br /><span class="">பாரதியின் சின்னஞ்சிறு சிறுகிளியே கண்ணம்மா செல்வக்களஞ்சியமே, சுட்டு விழி சுடர்தான் ஆகிய இரண்டும்தான் அவை. முதல் கவிதையில் - அன்பு தருவதிலே உனக்குநேர் ஆகுமோர் தெய்வமுண்டோ -என்ற வரியும் இரண்டாவது கவிதையில் - பட்டு கருநீலப்புடவை பதித்த நல்வயிரம் நட்டநடு நிசியில் தெரியும் நட்சத்திறங்களடி - என்ற வரியும் என்னை பித்து பிடிக்க வைத்தவை. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">பாரதியின் ஒவ்வொரு அணுவும் காதல்.</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">அவருடைய மற்றொரு கவிதையில் என் காதலை நிறைத்துக்கொண்டேன். அது இவ்வாறு தொடர்கிறது என்று எண்ணுகிறேன்:</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">நெரிந்த திரைக்கடலில் நின்முகங்கண்டேன்</span><br /><span class="">நீல விசும்பினிடை நின்முகங்கண்டேன்</span><br /><span class="">திரிந்த நுரைதநிடை நின்முகங்கண்டேன்</span><br /><span class="">சின்ன குமிழ்களில் நின்முகங்கண்டேன்</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">பிரிந்து பிரிந்து நிதம் மேகம் அளந்தே </span><br /><span class="">பெற்ற துன் முகமின்றி பிறிதொன்றுமில்லை </span><br /><span class="">சிரித்த ஒலியினுள் கை விலக்கியே </span><br /><span class="">திருமித்தழுவியத்தில் நின்முகங்கண்டேன்</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">என்ற கவிதை எவ்வளவு நிஜம். காதல் அந்த அனுபவத்தை எனக்கு வழங்கியது. என் கவிதை வரிகளின் ஆதிச் சொற்கள் மகாகவியினுடையது.</span><br /><span class=""></span><br />**********<br /><span class=""></span><br /><span class="">அந்த நாட்களில் நான் படித்த ஒரு மொழிபெயர்ப்பு கவிதையின் தழுவலாக நான் என் காதல் கடிதத்தில் எழுதிய கவிதை(!) கீழே:</span><br /><span class=""></span><br />*****************<br /><span class="">முன்ஜென்மத்தில் நான் ஏதாவது </span><br /><span class="">அதிசயம் புரிந்திருக்க வேண்டும்.</span><br /><span class="">இந்த ஜென்மத்தில் உன்னை எனக்கு அனுப்பியிருக்கிறார்கள்!</span><br /><span class="">ஏதாவது திடுக்கிடும்படி செய்திருப்பேன் </span><br /><span class="">திருக்குறளை இயற்றியிருக்கலாம் </span><br /><span class="">ஒரு பவளத்தீவு மக்களுக்கு சுதந்திரம் அளித்திருக்கலாம் </span><br /><span class="">அல்லது </span><br /><span class="">பஞ்சாயத்து போர்ட் தேர்தலை நடத்தியிருக்கலாம் </span><br /><span class="">எதற்காக உன்னை எனக்கு அனுப்பினார்கள் ?</span><br /><span class="">பெரியகோவிலை கட்டியிருக்க வேண்டும் </span><br /><span class="">மூட்டுவலிக்கு மருந்து கண்டுபிடித்திருக்க வேண்டும் </span><br /><span class="">அல்லது </span><br /><span class="">ஐஸ்கிரீம்.. தொசைசட்டி.. அதிரசம் </span><br /><span class="">கண் மை .... கால்கொலுசு போன்ற </span><br /><span class="">ஏதோவொன்றை கண்டுபிடித்து விட்டேனென்று தோன்றுகிறது</span><br /><span class="">எதற்காக உன்னை எனக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்?</span><br />**************<br /><span class=""></span><br /><span class="">தொன்னுத்தியாராம் வருடம் நான் எழுதிய கடித்தத்தில் இந்த கவிதையை எழுதியிருக்கிறேன். காதல்.! </span><br /><span class=""></span><br />*******************<br /><span class=""></span><br /><strong><span style="color:#009900;">பண்ணு சுதி நீ எனக்கு பாட்டினிமை நான் உனக்கு..</span></strong><br /><span class=""></span><br />*********************<br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-2532823394010047194?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-3637970335076357172010-01-13T11:02:00.004+05:302010-01-13T11:50:07.578+05:30<p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p>ரமேஷ் வைத்யாவின் பாட்டை வழியாக கண்டுபிடித்து விட்டேன். </p><p>********************</p><p>முல்லைப்பூ வாசம் மூக்குல வீசும் </p><p>கன்னிப்பூ வாசம் என் நெஞ்சுக்குள்ளே</p><p>அத்த மகளே மெத்த வேணுமா </p><p>நித்தம் ஒரு புத்தம்புது முத்தம் கொடுநீ - இந்த </p><p>கன்னிப்பெண் கண்ணுக்குள் கொட்டிக்கிடக்குற </p><p>கற்பன எத்தனை கோடி - இவ </p><p>சிங்காரக்கொண்டைக்கு முல்லைப்பூ வை - அந்த ( முல்லைப்பூ வாசம் ...)</p><p> </p><p>குண்டு விளையாடச் சேக்கலன்னு ரெண்டு </p><p>வண்டு கண்ணில் கண்ணீர் வடிச்சவளே - நான் </p><p>தோத்த வருத்தத்த அழுது கரைக்கையில் </p><p>தேத்தி என் கண்ணீரை தொடச்சவளே </p><p><span class="">வெடலப்பருவத்து வெளையாட்டுக்கதைஎல்லாம்</span></p><p><span class="">நெஞ்சுக்குள்ளே இன்னும் ஞாபகமா ... (இவ சிங்காரக்கொண்டைக்கு...)</span></p><p><span class=""></span> </p><p><span class="">வைகை மணல்கூட்டி வீடு கட்டி அந்த </span></p><p><span class="">வாசலில் எம்பேர வரஞ்சவளே - அந்த </span></p><p><span class="">பாதி விளையாட்டும் படிப்பும் நிறுத்திட்டு </span></p><p><span class="">பச்ச கிடுகோரம் மறஞ்சவளே </span></p><p><span class="">அழுது பிரிஞ்சாலும் அத்தானுக்குங்கனவு </span></p><p><span class="">பொழுது விடுஞ்சாலும் போகலையே ( இவ சிங்காரக்கொண்டைக்கு ...)</span></p><p><span class=""></span> </p><p><span class="">சொந்தபந்தம் உள்ள உறவுக்குள்ளே - வேற </span></p><p><span class="">சாதி சனமுன்னு பேதமில்ல சொந்தம் </span></p><p><span class="">ஆயிரமானாலும் காசு பணத்துல </span></p><p><span class="">நீயும் நானும் சமானமில்ல </span></p><p><span class="">தோள் தொட்ட கன்னிக்கு பூமால நான் போட</span></p><p><span class="">நாள் வந்து சேராம போயிடுமோ - இவ சிங்காரக்கொண்டைக்கு முல்லைப்பூ...</span></p><p><span class=""></span> </p><p>****************</p><p><span class=""></span> </p><p>ஆரம்ப தொன்னூறில் எழுதியிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். தொடர்ந்து அவரைப்பற்றி தகவல்களை அறிந்து வருகிறேன். ரமேஷின் அறிவுத்தேட்டமும் மனத்தேவைகளும் வாழ்வின் மீதான அவரின் வன்மமும் எனக்கு மிகப்பெரிய உளவியல் சிக்கலை உருவாக்குகிறது. சுயஎள்ளலும் தார்மீகத்தின் மீது காறித்துப்பும் அவரது இருப்பு முறையும் என்னை கிளர்வு கொள்ளச்செய்கிறது . </p><p>********************</p><p>ரமேஷ் வைத்யா என்கிற சோமா வனதேவதா .. என் மனநெருக்கமான ஆளுமை.. உன்னை தொடர்ந்து நான் ரசிக்கிறேன்.. </p><p>உனக்கு என் அன்பு.</p><p>********************** </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-363797033507635717?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-74526111132555164492010-01-12T19:03:00.003+05:302010-01-12T19:15:03.805+05:30<p> </p><p>******************</p><p><strong><span style="color:#ff0000;">சன்னாசியின் இரண்டாயிரத்து நான்காம் வருட நாட்குறிப்பில் மடித்து வைத்திருந்த காகிதத்தில் அவனது கவிதைக்குறிப்பு. இதற்கு அவன் திருமறை ஒன்பது என தலைப்பிடிருந்தான். </span></strong></p><p><br />*****************</p><p><br />ஏதுமற்ற பால்வெளி </p><p>சாத்தியமின்மையின் நிதர்சனம் </p><p>நிழல்தேடிய பருப்பொருளின் இயலாமைசிரசின்</p><p><span class=""></span> செங்குத்தாய் வெப்பரேகை</p><p>பகலின் மொத்த விசாலமும் அடங்கும்</p><p><span class=""></span> ஒற்றைக்கணம். குறுக்கீடுகள் அற்ற </p><p>பாதையின் நடக்கிறேன் துயரம் தோய்ந்த</p><p><span class=""></span> பாடலாய். எதிர்வருகிறீர்கள் எல்லோரும். நான் </p><p>தனியாய் எந்தவொரு துணிவு கனிவு</p><p><span class=""></span> மற்றும் ஏதுமற்ற பால்வெளியுடன் </p><p>உங்களை எதிர்கொள்கிறேன் </p><p>உங்களுக்கென்று ஒன்று இருந்ததை </p><p>மட்டும்சுட்டிக்காட்டியவண்ணம் </p><p>இருக்கிறீர்கள் என்பதைப்பற்றிய ஞானம் </p><p>எனக்கில்லாமல் ஒரு பனையேறியின் கவனத்தை </p><p>பெற முயற்சித்துக்கொண்டிருபேன் </p><p>பனையேறி ஒரு பெண்ணாய் காணும் </p><p>நாளில் என் மரணம் உறுதிசெய்யப்படும் </p><p>அல்லது எனக்கு நிதமும் ஒன்பது கலயம் </p><p>குருதி பனையிலிருந்து பீய்ச்சி தரப்படும் </p><p>என்பதான சமிக்கையை பெற </p><p>ஒரு சபித்தல் </p><p>நிகழும் பின்னான ஒவ்வொரு </p><p>முழுநாளும் பனைக்குருதியின் </p><p>வெறியால் மழுங்கடிக்கப்படும். நான் </p><p>மகிழ்வுகொண்ட பேரிண்பனாக </p><p>என்னைக்கற்பனைசெய்ய உதவுமது. என் </p><p>பல்லாங்குழிப்பருவம் மேலெழும் நான் </p><p>உங்களுக்கு பல்லாங்குழி வித்தையை </p><p>அறிவிக்க முயல்வேன் சகலமும் சுலபமும் </p><p>இனிமையும் ஆகும் நடைபாதையில் </p><p>முற்கள் முளைக்கும் சிறு நெருஞ்சியும் பூக்கலாம் </p><p>உங்களுக்கும் அது </p><p>பிடிக்கும்அனைத்தும் உணர்ந்த ஞானியென</p><p><span class=""></span> நான் என்னை அறிவித்துக்கொள்வேன். </p><p>நீங்கள் அனைவரும் மேலும் </p><p>என்னை வெறுக்கத்தொடங்குவீர்கள் </p><p>அதையறியாமல் நான் பனையேறக்கற்றுக்கொள்வேன் </p><p>பனைக்குருதி பீய்ச்ச நான் தனிமையில் </p><p>பனை நாடுவேன் நீங்கள் </p><p>பனைகள் மூன்றாம் சந்ததிக்கானவைகலென </p><p>கதறித்துடிப்பீர்கள். ஏதுமறியாதவன் போல </p><p>இருந்து கொள்வேன் எனக்குத்தெரியும் </p><p>காலத்தின் வேகம் என்றவாறுநீங்கள் </p><p>சுயமாக புலம்பித்திறியும் மனப்பிரழ்வாளநென </p><p>என்னை பிரகடனபடுத்துவீர்கள். அதையேற்று </p><p>குடும்பங்களும் தெருக்களும் சேர்ந்த </p><p>கிராமமொன்றின் நாற்சந்தியில் </p><p>மனிதத்தன்மையற்றவனாய் அறியப்படும் </p><p>அல்லது வெயிலையோ மழையையோ அணிந்தவுடலுடன் </p><p>அலையக்கூடும் வேளையில் அடுத்தது </p><p>என்னவென்று நான் மறந்துபோவேன். </p><p>திரும்பப்பெறவியலாதஞாபகச்சிக்கலுக்குள் </p><p>அமிழ்ந்துபோவேன். பெயரற்ற வட்டமும் </p><p>வெள்ளையுமான பிரகாச உஷை </p><p>கொண்ட பள்ளிக்குழந்தைகளின் குறிப்பில் </p><p>நிலவென அறியப்பட்ட பெரிய </p><p>கோளம் நேர்க்கோட்டில் முகில்களை </p><p>விரட்டிக்கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் </p><p>அக்கிராமத்தின் தாய்நகரின் </p><p>அரசகட்டிலில் அமர்ந்தவனின் அறிவிப்பால் </p><p>உங்கள் முதுகு மீது கசையடி விழும் </p><p>கடவுள் எனும் சொல்லின் தூதர்கள் </p><p>அரசன்தான் மருவிக்கடவுளானான் என்று செய்தி </p><p>சொல்லிய கணம் நான் எனதான எட்டாவது கலயம் </p><p>தேடி மூன்றாம் தெரு கடப்பேன். கடவுள் </p><p>மருவி அரசனானான் என திருத்திய பதிப்பில் </p><p>அச்சுப்பிழை குறிப்புடன் நாழிதல் கண்டு </p><p>சுயமிழந்து பிறழ்வாய் அரற்றத்தொடங்குவேன். </p><p>தாய்நகரிலிருந்து பெருங்கலயம் தரவாகி </p><p>பெருமாள் கோவிலின் </p><p>முச்சந்தியில் வைக்கப்பட்டிருக்கும். பெருங்கலயம் </p><p>மரணமென பறையப்பட்டிருந்த அவ்வூரின் </p><p>ஏழாம் தெரு கடந்து ஐந்தாம் கலயத்தில் </p><p>நுழைந்து நுழைந்து நுழைந்து </p><p>வெளியேற வெளியேற வெளியேற </p><p>அடுத்தது என்னவென்று உங்களுக்கு </p><p>ஏற்ப்பட்ட குழப்பம் எனக்கு நிகழாவண்ணம் </p><p>நான் நான் நான் நான் நான் </p><p>ஐந்து முறை நீங்களாக </p><p>மாறியதும் ஆறு ஏழு எட்டு தொடர்ந்து </p><p>ஒன்பதாம் கலயம் என்னை உங்களிடமிருந்து </p><p>மீட்டுத்தரும். பின்பு நான் முற்றிலும் </p><p>புதிய வூரில் ஆதி மொழி பேசும் </p><p>ஆண்களிடம் நாணயங்கள் பெற்று உடலின்பம்தரும் </p><p>பெண்ணாயிருந்து அவர்களுக்கெதிராக வெளியேறி </p><p>சகலமும் துறந்த முனிவனொருவனின் பதிவிரதையாவேன் </p><p>நமச்சிவாய நமச்சிவாய நமச்சிவாய வென </p><p>முனிவன் உச்ச நேரத்தில் உளரும் </p><p>போதுகடவுளென அரசன் வருவான். </p><p>வாளுருவி முனிவனைக்கொன்று </p><p>என்னை அந்தப்புரம் சேர்ப்பான் பகலிரவற்ற </p><p>புணர்வில் அமைச்சனின் மகள் </p><p>எனக்கு பிறப்பாள் என தோன்றும் </p><p>கணம் சாலையின் ஓரப்பூன்காவில் மண் </p><p>கிளரும் கிழவன் தன் பால்யத்தில் செய்த </p><p>வன்புணர்ச்சியின் ஞாபகத்தில் </p><p>வெடித்த சிரிப்பொன்றாய் மாறி </p><p>புல்வெளியில் நடக்கத்தொடங்குவேன். </p><p>இயலாமையால் தொடங்கிய நாளின் </p><p>இறுதியில் இரண்டு மைதுனம் கழித்து </p><p>தூங்கமுடியாமல் பிரபஞ்சத்தை யோனியாக்கி </p><p>பால்வெளியில் வெளியேறியபின் நீங்கள் </p><p>பெண்களாய் மாறி நீண்ட அங்கிகள் அணிந்து </p><p><br />வெகுதொலைவில் மனப்பிரழ்வாளனான என்னை<br />பற்றி சிந்திக்கக்கூடும் என்கிற கற்பனையொன்றின்<br />விளிம்பில் நான் தூங்கத்தொடங்குவேன்<br />விடியும் பொது மீண்டும் ஒற்றைப்பாழ்வெளி<br />சாத்தியமின்மையின் நிதர்சனம்<br />நிழல் தேடும் பருப்பொருளின் இயலாமை.<br />வெயில் நிழலற்ற மரமற்ற உங்களை<br />நான் நான் நானென எதிரொலிக்கும் மலை<br />பின்பு எல்லாம் முடிந்த உங்களால் யூகிக்கவே<br />வியலாத தனிமை ஆகியவற்றின் முன்னிலையில்<br />உங்களை கதறக்கதற புணர்ந்த இந்த பாடலை<br />முடிவிற்கு அழைத்துவருவேன். பின்பு நீங்களும் நானும்<br />எதிரெதிர் திசைகளில் கடந்து செல்வோம்<br />இறைவன் ஆண் பெண் எனப்படுகின்ற பருப்பொருளை<br />படைத்துக்கொண்டிருப்பான் சொற்கள் மீது எந்த<br />நம்பிக்கையையும் இழக்காத என்னைப்பார்த்து<br />வியந்தவாறு. </p><p><br /><br />******************************<br />தொடரும்<br />***************************</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-7452611113255516449?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-12918771913727785862010-01-06T10:33:00.005+05:302010-01-08T18:36:46.994+05:30<p></p><br />********<br /><p>29.04.1997<br />00.06<br />போன வெள்ளிக்கிழமை தேனி வந்திருந்தேன். அப்பாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை. நிறைய சிகரெட் பிடிக்கிறார். ரம் இல்லாமல் இரவு தூங்குவது இல்லை. அம்மாவுக்கு பழகிப்போய்விட்டதாம். அப்படியே உன்னையும் பார்க்க வரலாம் என்று நினைத்தேன். முடியவில்லை. காலையில் வந்து அன்று இரவே ஊர்திரும்ப வேண்டியதாகிவிட்டது. நாள்முழுக்க வீட்டிலேயே இருந்தேன். காலையில் அம்மா தக்காளியும் உழுந்தும் போட்டு சட்டினி அறைத்திருந்தார்கள். சாப்பிட்டு எவ்வளவு நாட்களாயிற்று. எனக்கு அந்த சட்டினி பிடிக்கும் என்று எபோதுமே அம்மாவுக்கு தெரிந்திருக்கிறது. அப்பா மிகவும் சோர்த்து இருந்தார். உடல் ரீதியாகத்தான். மனம் எப்பொழுதும் போல உற்சாகம். சுகவாசி. சுத்தமாக மரண பயம் இல்லை. எனக்கு எப்பவும் போல நிறைய மரண பயம். யோசித்துப்பார்த்தால் அங்கயற்கண்ணி, ஒவ்வொருவருக்கும் தன் மரணத்தை விட தன் தகப்பனின் மரணம்தான் அதிக பயத்தை தரும்போல. அப்பா இறந்துபோவதைப்பற்றி என்னால் கற்பனை கூட செய்யமுடியவில்லை. ஆனால் உனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா, ஒரு தகப்பனால் மரண பயத்தை விட அதிகப்படியான பயத்தை தரவியலும் என்பதை அப்பா நிரூபித்ததை. அவர் முதலில் கண் தானம் செய்தார். யாரும் அதைப்பற்றி அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. அடுத்த வருடமே அவர் புகைப்படம் ஒன்று நாளேட்டில் வந்திருந்தது. அவர் தன் உடலை தானம் செய்திருந்தார். மருத்துவக்கல்லூரிக்கு. ஆராய்ச்சிக்கு உதவுமாம். நடுங்கிப்போய்விட்டேன். நாளொன்றுக்கு அனாதைப்பிணங்கள் எத்தனை கிடைக்கின்றன தெரியுமா அரசு மருத்துவமனைகளுக்கு. தமிழ்நாட்டில் மட்டும். இவரின் அறம் ஒரு பிரயோசனமும் இல்லாததது என்பதை எப்படி சொல்லுவேன். தேனிக்கு நான் போயிருந்தபோது நல்ல வெயில். கோடை ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னமே இவ்வளவு வெயிலா. சென்னையில் இருப்பது போல உணர்ந்தேன். தேனியில் இந்தளவுக்கு வெயில் அடித்தால் உலகம் வேறு நிலைக்கு மாறுகிறது என்பதை சுலபமாக புரிந்து கொள்ளலாம். பூமிக்கு சனிபிடிக்க தொடங்கிவிட்டது. நீ சொன்ன மாதிரி கவிதை எழுத முயற்சி செய்துபார்த்தேன். சரியாக வரவில்லை. அவற்றின் கருக்களை சிறுகுறிப்புகளாக பத்திரப்படுத்திவைக்கிறேன். எப்பொழுதாவது உன்னிடம் காண்பிப்பதற்கு.<br /><br />12.12.1998<br /><br />00.07<br /><br />குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். ....................................................................................................</p><br /><br /><p>..........................................................................................................குமுதவல்லி சுந்தரத்துடன் ஓடிப்போய்விட்டாள். .................................</p><br /><p></p><br /><br /><p></p><p>இன்றுடன் மூன்று வருடங்கள்.........<br /></p><p><br />02.11.96<br /><br />00.07 </p><p><br />டிசாசொவுடன் சென்னையில் இருந்தேன் இன்று. நம்பமுடியவில்லை. டிசாசோ சென்னைக்கு வந்திருந்தாள். நேராக வீட்டிற்கு வந்து கதைவை தட்டும் <span class="">போது </span>ஆறேகால் மணி. என்ன கொக்குப்பையா காலையில் சீக்கிரம் எழும்பும் பழக்கத்தை <span class="">மறந்துவிட்டாயா.. </span>என்கிறாள். கனவு என்றுதான் நினைத்தேன். போர்ச்சு<span class="">கலில் </span>இருந்து சாந்தோம் ஆலயத்திற்கு வரும் பாதிரியை பார்க்க வந்திருக்கிறாள். <span class="">அவளுடன் </span>வந்தவர்களை சர்ச்சுக்கு அனுப்பிவிட்டு இங்கே <span class="">வந்துவிட்டாள். </span>அவள் முதல் முதலில் என்னை கொக்குப்பையா என்று அழைத்தபோது நான் எட்டாம் வகுப்பு முழுப்பரிச்சை விடுமுறையில் இருந்தேன். அங்கயற்கண்ணி பதினோராம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தாள். நான் ஒன்றும் அவ்வளவு உயரமான பையன் இல்லை. ஆனால் எந்நேரமும் ஒருகாலைத்தூக்கி <span class="">எதன் </span>மீதாவது வைத்து <span class="">நின்றுகொண்டிருப்பேன். </span>ஒற்றைக்காலில் நிற்பதனால் கொக்குப்பையன். அவள் அப்படி சொல்லும் வரை அப்படி ஒரு பழக்கம் இருந்ததை நான் உணரவே இல்லை. அதன் பிறகு அதை உணர்ந்தாலும் அந்த பழக்கம் என்னை விலகவில்லை. இந்த விஷயம் அறிந்த பையன்கள் ஒற்றைக்காலைத்தூக்கி ஒன்னுக்கு போகும் நாயை பகடி செய்து என்னை நாயப்பன் என அழைக்கத்தொடங்கினர். இரண்டு பேரும் கிளம்பி நடராசன் கடையில் இட்டிலியை சாப்பிட்டுவிட்டு ஆட்டோவில் ஏறி சாந்தோமில் இறங்கினோம். புனித தாமசின் பிணத்தின் மேல் நின்றிருந்த வழிபாட்டு ஆலயம். மிகஅழகான கட்டிடம் அங்கயற்கண்ணி. 'பென் துமா' வென போர்த்துகீசியர்களால் ஆயிரத்து ஐநூற்று இருபத்து மூன்றாம் வருடம் முசல்மானிடமிருந்து மீட்டு கட்டப்பட்ட தேவாலயம். 'பென் துமா' வென்றால் என்னவென்று கேட்டேன். தாமசின் வீடு என்று அர்த்தமாம். தாமஸ் உள்ளூர் அரசியலுக்கு பயந்து வீட்டை விட்டு நாலு கிலோமீட்டர் தெற்கில் இருக்கும் அடர்ந்த காடுடைய குன்றின் நம்ம ஊர் முருகன் சாமி ஸ்டைலில் சென்று தஞ்சம் அடைந்து அங்கிருந்தவாறு புனிதப்பணி செய்து நல்லபேர் பெற்று பின் சொந்த வீட்டில் அடக்கம் பண்ணிவிட்டார்கள். இப்பவும் அந்தகுன்று வீடுகலடர்ந்த கரடாக செயின்ட் தாமஸ் மௌன்ட் என நெரிசலடைந்து கொண்டிருக்கிறது சென்னையில். கடற்கையில் அலைந்தோம். மணல் சிப்பம் ஒன்றை செய்தேன். எப்பொழுதும் போல ஒரு குடிசை. அதில் ஏறி மிதித்து தன் குழந்தைத்தனத்தை வெளிப்படுத்தினாள் டிசொடா. பஸ் ஏற்றிவிட்டு வீட்டுக்கு வந்து அரைப்போத்தல் ரம்மை பக்தவச்சலம் வருவதற்கு முன்பாகவே குடித்துவிட்டு கண்களில் நீர் வழிய வழிய அழுதேன். </p><p> </p><p>*******************************</p><p><span style="color:#ff0000;">தொடரும் ....</span></p><p>**********************************</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16579372-1291877191372778586?l=adhiran.blogspot.com' alt='' /></div>adhiranhttp://www.blogger.com/profile/14835375734037773330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16579372.post-75425172228366775052010-01-05T08:49:00.009+05:302010-01-05T22:34:59.053+05:30<p><strong></strong></p><br /><br /><br /><p><strong>* * * * * * * ** * *</strong></p><br /><br /><br /><p><strong>இடைக்குறிப்பு</strong> </p><br /><br /><br /><p>சன்னாசி குடும்பத்தை பற்றிய வரைவு விளக்கம்:</p><br /><br /><br /><p>ஆசிரியர் பணியை குமுதவல்லியின் புகாரால் விடநேர்ந்த சன்னாசி தற்சமயம் சென்னையில் ஒரு அரசு தத்தெடுத்த தனியார் நிறுவனமொன்றில் பணிபுரிகிறான். இவன் மனைவி மற்றொருவனுடன் ஓடிபோனகதை வேறு காலத்தில் வேறு அத்தியாயத்தில் வரும். இவனுடைய அக்கா அங்கயற்கண்ணி. செவுலி. மிஸ்டர் அண்ட் மிஸ்ஸஸ் தங்கராஜ் கௌண்டர் பெற்றோர். இப்போதைக்கு இவர்களை எனக்குத்தெரிந்த தேனிமாவட்டத்தில் தேனி அருகே இருக்கும் பழநிச்செட்டிபட்டியில் வாழ வைத்திருக்கிறேன். பூடகம் நிறைந்த அங்கயற்கண்ணியின் கதை தொன்மத்தில் வரும்.</p><br /><br /><br /><p>* * * * * * * * * * </p><br /><br /><br /><p><span class=""></span></p><br /><br /><br /><br /><br />27.12.1991 வியாழன் இரவு.<br /><br />00.03<br /><br /><br /><br />ஜாதகக்காரர் மிகவும் பயமுறுத்தி விட்டார். ஆயுள் ஐந்பத்து <span class="">ஐந்துதானாம். </span>முப்பது வயது இன்றைய தேதிக்கு. இன்னும் இருபத்து ஐந்து வருடங்கள்தான். காலத்தின் வேகம் எனக்கு தெரியும் அதனால்தான் பயம். காலம்தான் எவ்வளவு வேகமானது. பயத்தில் வயிறு கலங்கி இரண்டுமுறை கழிப்பறையை சுத்தம் செய்தேன். ஜாதகக்காரர் முன்ஜென்மங்களைஎல்லாம் விவரித்துக்கொண்டிருந்தார். சோழர் காலத்தில் நான் படைவீரனாகவும் இரண்டு பொண்டாட்டி காரனாகவும் ஏக காலத்திலிருந்ததுதான்இந்த பிறவியில் நான் அடையும் துன்பத்துக்கு காரணம் என்றான். <span class="">பரிகாரச்செலவு </span>எனக்கு கட்டுபடி ஆகாததால் ஜாதகக்காரரின் சாபத்தையும் சேர்த்து வாங்கும்படி ஆயிற்று. ஆனாலும் அனுமார் கோவிலில் <span class="">போய் </span>பிரதி வியாழன் சாமி கும்பிடுவது என்கிற எளிய பரிகாரம் எனக்கு பிடித்துப்போய்விட்டது. காலையில் எழுந்து குளித்துவிட்டுத்தான் <span class="">கோவிலுக்குப்போக </span>வேண்டுமா என்ன, அதுவும் டிசம்பர் குளிரில். நேரத்தில் எழுந்திருப்பதே அதிசயம். பல்தேய்த்து முகம்கழுவியதும் உடல் நடுங்கியது. மெட்ராசில் இவ்வளவு குளிர் என்றால் தேனியில் எப்படி <span class="">இருக்கும். </span>ஒரு வருடத்திற்கு வாராவாரம் வியாழகிழமை அனுமார்கோவிலுக்கு சென்று வந்தால் நல்லது என்றால், அதை செய்வதில் ஒன்றும் தப்பில்லை என்றே தோன்றியது. கோவிலில் ஏற்படும் தனிமையும் ஏகாந்தமும் பிறகு அதே வியாழன்களில் வரும் கனகாம்பரம் வைத்த பெண்ணும் - இடது ஆள்காட்டி விரல் பாதி இல்லை - மிகவும் பிடித்துப்போய்விட்டது. அவள் பெயர் அனிதா என்று வைத்துக்கொண்டேன். பெயர் தெரியாத எல்லாப்பெண்களும் எனக்கு அனிதாதான். அவளுக்கு அனிதா என்கிற பெயர் பொருத்தமாகத்தான் இருந்தது. அனுமார்கோவிலுக்கும் பெண்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம். ஆனாலும் பெண்கள் அனுமார்கோவிலையும் விட்டுவைப்பதில்லை. <span class="">டிசொசாவிற்கு </span>கர்த்தரை பிடிக்கிற அளவுக்கு கிருஷ்ணனை பிடிக்கும், ராமானை சுத்தமாக பிடிக்காது. எனக்கும் கிருஷ்ணன் தான் . பெண் தெய்வம் <span class="">காளி. </span>அங்கயற்கண்ணி நீ ராமனைக் கட்டியழும் பெண்.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span class="">2 9.12.1991 சனி</span>கிழமை இரவு<br /><br /><br /><br /><br /><br />00.<span class="">04</span><br /><br /><br /><span class=""></span><br /><br /><br />தனித்தன்மை வாய்ந்த இவ்விரவில் உனக்கு நான் எழுத வாய்ந்த தருணம் மிகவும் நெகிழ்வூட்டுவதாயும் <span class="">வன்தன்மை </span><span class="">கொண்டதாயும் </span>உள்ளது. நமதான இத்தனைவருட நட்பில் நான் உனக்கு கடிதம் எழுதக்கூடும் என்று காலக்கடவுளுக்கு கூட தெரியாது என்கிற என் நம்பிக்கை எவ்விதத்திலும் மூடநம்பிக்கையல்ல. உன் செயல்கள் மீதான என் நம்பிக்கைஇன்மை உன்னால் எந்தவித <span class="">தடங்கலும் </span>இல்லாமல் மீண்டும் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. சிலைத்திருட்டு தொடர்பாக சிறையிலடைக்கப்பட்டிருக்கிறாய். வாழ்வில் முதல்முறையாக இயற்கையாக்கப்பட்ட சமூக நிஜம் உன்னை வந்தடைந்திருக்கிறது. உன் செல்லரித்த மீண்டும் மீண்டும் உபயோகப்படுத்தப்பட்ட வீராப்பு சொற்கள் எந்த பயனுமின்றி குழந்தைகள் விட்டெறிந்த பாடப்புத்தகங்கள் போல உனக்காகாக ஒதுக்கப்பட்ட தனியறையில் <span class="">சிதறிக்கிடக்கக் </span>கூடும். தனிமை சிறிதுமற்ற உன் பாதைகள் விசும்பில் அலைவுறும் கோள்களின் நிரந்தர விளையாட்டென <span class="">கொண்டாய். </span>வருத்தங்களும் ஆசீர்வாதங்களும் கொண்ட என் மனம் உன்னை தினமும் வேவு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. பனிக்குள் கசிந்து வெளியேறும் நீர்த்துளி போல என்னிடமிருந்து <span class="">நழுவிச்சென்றுவிட்டாய். </span>இப்போது உனக்கு <span class="">வாய்த்திருக்கும் </span>இத்தனிமை உனக்கான கருணைக்கடவுளால் விரும்பி அளிக்கப்பட்டது. பீடிப்புகை கிடைக்காமல் நீ மனச்சோர்வு கொள்ளக்கூடும். இது வாழ்க்கை உனக்கு ஆதரவாக அளித்த கொடைத்தருணம் . விளையாட்டாகவும் இயல்பு மாறாமலும் உன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ள <span class="">வேண்டிய </span>தருணம். இதுகாறும் நீ புணர்த்த மொத்தப் பெண்களின் மகிழ்வுவாசனை உன்னைக்காக்கும். உன் உறுதியற்ற நிலைப்பாடு எனக்கு மிகுந்த சோர்வை அளிக்கிறது ராமா.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p>31.12.1999<br />00.05<br />இன்று ஒரு இடத்தில் நூறு ரூபாய் திருடினேன் அங்கயற்கண்ணி. எல்லாம் உன் மகனுக்ககத்தான். குரோம்பேட்டை சிம்பொனி டெய்லர்ஸ் போயிருந்தேன். மூன்று மாதத்திற்கு முன் சௌந்தரபாண்டி இறந்தபோது போனது. நீ ஒரு தடவை அவனை பார்த்திருக்கிறாய். எனக்கு பள்ளித்தோழன். தொன்னூறில் குரோம்பேட்டைக்கு வந்தான் தையல்காரனாக. காடுமாடு போல கம்பீரமாய் இருப்பான். அவன் இறக்கும் போது முப்பத்தேழு கிலோதான் இருந்தான். ரத்தப்புற்று அவனைத்தாக்கியபோது அவனை விட நான்தான் அதிகம் பயந்து போனேன். அவனை பார்க்கவே போகவில்லை. ஐந்துமாதத்தில் இறந்து போனான். சாவுக்கு போய் மூஞ்சியைகூட பார்க்கவில்லை. அழுகைவரவில்லை. பயம். சுடுகாட்டிற்கு போகும் வழியில் பாதியிலேயே வந்துவிட்டேன். இன்றைக்கு சும்மா அந்தப்பக்கம் போயிருந்தேன். கையில் காசு இல்லை. வருசப்பிறப்பிற்குஉன் மகனுக்கு ஒரு உடை எடுக்கலாம் என்று நினைத்திருந்தேன். முடியவில்லை. டெய்லர் கடையில் சண்முகம் இருப்பான் எதையாவது தைத்து வாங்கலாம் என்று போயிருந்தேன். ஆள் இல்லை. கடையில் காஜா பையன் மட்டும் இருந்தான். உட்கார்ந்து டேபிளை நோண்டிக்கொண்டிருந்தபோது தையலளவு நோட்டில் அந்த நூறு ரூபாய் தாள் இருந்ததை பார்த்தேன். அதை கொண்டுதான் தாம்பரம் பஜாரில் உன் மகன